Het balhoofdplaatje van Otto …

Giovanni Gerbi (1885) kreeg al vroeg in zijn loopbaan de bijnaam Diavolo Rosso, ofwel rode duivel. Op 16-jarige leeftijd won hij als amateur o.a. Turijn-Rivoli, Turijn- Trana, Asti-Moncalieri en in 1902 de belangrijkste van dat moment, de Coppa del Re, de bokaal van de koning, Daarna werd Giovanni Gerbi prof. Ook in die rol verging het hem voorspoedig, want hij won Milaan-Turijn in 1904, met een half uur voorsprong op de nummer twee. In datzelfde jaar werd hij ook wereldkampioen bij de stayers en in 1905 won Gerbi de eerste Ronde van ... 

 

... Lombardije. In 1911 fietste hij nog wel, maar hij begon daarnaast –pas 26 jaar oud - een fietsenfabriekje. In de jaren dertig maakte Gerbi nog eens een comeback, en won hij twee maal het veteranenkampioenschap van Italië. Het balhoofdplaatje van Gerbi is technisch één van de meest interessante die ik ooit ben tegengekomen. Het portret van de renner is in messing geëtst op de manier waarop clichés van foto’s in kranten gemaakt werden. Dus in puntjes, waarmee de inkt op het papier werd overgebracht. Alleen zijn het in het geval van dit metalen portret geen puntjes, maar putjes, zodat de lichtste delen ‘vooraan’ liggen: het voorhoofd, de neus en de kin van het gezicht. Heel bijzonder, dit portret van ver voor de tweede wereldoorlog. Pas in de jaren vijftig werden fotografische portretten opieuw gebruikt, maar dan in de vorm van zeefdrukken en op vlak aluminium.

Tot volgende week!

Otto Beaujon 

Door Fred van Slogteren, 1 mei 2015 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web