Het balhoofdplaatje van Otto …

© Otto Beaujon

“Als er één merk kan bogen van een roemruchte geschiedenis is het Union wel. Tot in de wielersport aan toe. Union heeft op een haar na een eeuw bestaan en er is op de valreep nog een verdienstelijk boek over 100 jaar Union geschreven. De eerste 75 jaar was Union een familiebedrijf en alles ging naar wens. Daarna ging het goed mis. Negenentwintig directeuren hebben in 24 jaar tijd óf hun stinkende best gedaan om er iets van te maken óf de hand in de kas gestoken. Het uiteindelijke resultaat was het definitieve einde na vele jaren van verlies en twee faillissementen. Union is nu een merk van Halfords. Vermoedelijk van meet af aan heeft er binnen Union een ‘stammenoorlog’ gewoed waarin de verschillende kerkelijke richtingen van de werknemers tegenover elkaar stonden. De 23e directeur moest bijvoorbeeld ervaren dat bij zijn aantreden de helft van de werknemers hem geen hand wilde geven omdat hij ongehuwd samenwoonde. Maar ook tussen de ...

... werknemers onderling waren er doorlopend wrijvingen. Toch was dat nog maar een ondergeschikt probleem, dat maar voor een heel klein deel aan de ondergang heeft bijgedragen. Veel erger was dat Union begin jaren tachtig een directeur en een financieel directeur had, die de firma financieel hebben geplunderd. Na dit debacle woedde er een brand die het hele bedrijf in de as legde. Dankzij de verzekering kon de zaak weer worden opgebouwd en er werden slimme en domme strategiëen bedacht om winst te maken. Een voorbeeld van dat laatste is het feit dat Union als eerste de ongeschreven wet overtrad dat Nederlandse fietsenfabrikanten uitsluitend aan fietsenmakers leveren. Union ging verkopen via de Makro en werd prompt door de hele branche in Nederland geboycot. Maar Union kon ook na elke tegenslag toch weer rekenen op een bovengemiddelde solidariteit van de fietsenmakers in de Bible Belt. (wordt vervolgd)

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 7 december 2007 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web