De Burgerlijke Stand van 10 november.

Danny NELISSEN (1970, Nederland)

De wielercarrière van een van de laatste Limburgse wielrenners van niveau, heb ik eens beschreven als een bergetappe in de Tour de France. Hoge pieken en diepe dalen. Het absolute hoogtepunt van zijn loopbaan was zijn wereldkampioenschap bij de amateurwegrenners in het verre Colombia. Dat was in 1995 en hij was de laatste wereldkampioen in die klasse, omdat daarna het systeem van beroepsrenners en espoirs werd ingevoerd. Het dieptepunt was een jaar eerder zijn ontslag als beroepsrenner bij TVM, nadat hij te horen had gekregen dat de lichamelijke klachten waar hij last van had het gevolg waren van hartritmestoornissen. Hij geloofde het niet en vroeg een second opinion. Tot zijn opluchting kreeg hij te horen dat hem niks mankeerde, maar dat hij als jonge renner te veel hooi op zijn vork had moeten nemen, omdat het ploegbelang dat eiste. Hij kreeg geen profcontract meer en hij keerde terug in het amateurpeloton, vastbesloten om een contract af te dwingen op basis van prestaties. Daartoe wilde hij eerst Olympia’s Tour winnen, vervolgens Nederlands kampioen worden en tenslotte wereldkampioen. Er zijn meer renners geweest die zichzelf een zware eis oplegden, maar de meeste zullen zich dat niet (willen) herinneren. Danny wel, want hij slaagde volledig. Vooral dat WK was een toonbeeld van wilskracht en vastberadenheid. De ploeg reed volledig in zijn dienst, omdat hij uit eigen zak de premie van de KNWU zou verdubbelen als hij mocht slagen. Het was echter een onemanshow, want hij had die dag superbenen en hij kon alles. Hij ging met de eerste ontsnapping mee en ze hebben hem niet meer teruggezien. Waar anderen met de zestien reden, daar reed hij met de twaalf en hij was die dag heer en meester. Met de regenboogtrui en een kapotgereden knie keerde hij uit Zuid-Amerika terug. Hij kreeg het contract waar hij zo op had gehoopt. Rabobank …

… was in de wielersport gestapt en Danny behoorde tot de eerste lichting van de formatie die nu over enkele maanden aan haar dertiende seizoen in het internationale wielerpeloton begint. Voor Danny heeft het niet lang geduurd, want hij raakte aan de sukkel. Hij transfereerde nog naar Jack & Jones, de voorloper van de CSC-ploeg, maar na een trainingsritje klapte hij in elkaar. Hij kwam met vage klachten in het ziekenhuis terecht en kreeg daar een hartstilstand. Hij werd terstond gereanimeerd, maar zijn carrière was voorbij. Na een korte periode waarin hij als verzekeringsagent zijn brood verdiende, werd hij door Eurosport gevraagd commentator te worden bij de op Nederland gerichte uitzendingen van wielerkoersen. Dat doet hij nu al weer een aantal jaren samen met Harry Willemsen. Ik mag hem graag horen, maar ja die reclame jaagt je dan weer naar de NOS of de Belg. Maar Danny blijft een aardige vent met wie het altijd leuk praten is. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 10 november geborenen zijn:

ALBERTS, Jos (1961, Nederland)
NEKKER LACOTA, Mie (1988, Denemarken)
BRINKMAN, Manus (1928, Nederland)
BRUESSING, Jules (1949, Nederland)
CERUTI, Roberto (1953, Italië)
COMPAS, Rob (1966, Nederland)
D’ANIELLO, Antonio (1979, Italië)
DE HAES, Kenny (1984, België)
ELDEREN, Toon van (1929, Nederland)
KERSTEN, Jaap (1934, Nederland)
LEMBO, Eddy 1980, Frankrijk)
MAERTENS, Marc (1959, België)
MINALI, Nicola (1969, Italië)
PROTIN, Robert (1872, overleden 04.11.1953, België)
RAYNAUD, André (1904, overleden 20.03.1937, Frankrijk)
TXURRUKA ANSOLA, Amets (1982, Spanje)
VANHEULE, Bart (1983, België)
WAGTMANS, Wout (1929, overleden 16.08.1994, Nederland)
ZOONS, Jan (1946, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 10 november 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web