De Burgerlijke Stand van 15 februari

Jan Pijnenburg (1906, overleden 02.12.1979)

Een Brusselse fan postte in 1936 eens een briefkaart aan zijn idool in Nederland. Hij adresseerde de kaart als volgt: Mr. Pijnenburg, coureur – Tilburg Holland. Twee dagen later lag het epistel bij Jan Pijnenburg in de brievenbus. De man was destijds populairder dan het koningshuis, Louis Davids, Willem Mengelberg, Max Euwe en Pietje Bell bij elkaar. Twee jaar geleden verscheen het boek De Kanonbal. Het is geen biografie maar een aantal impressies met Pijnenburg als middelpunt over het Tilburgse fenomeen die ook wel de Koning der zesdaagsen werd genoemd. Een kostelijk boek waarin je een goede indruk krijgt van een groot sportman en een aimabel mens. Er werden toen nog lang niet zo veel zesdaagsen georganiseerd als na de oorlog en de renners konden ze ook niet allemaal rijden vanwege de grote verplaatsingen. Naar Amerika – waar toen veel zesdaagsen werden verreden – reisde je toen nog per boot. Daarom startte Pijnenburg maar in 52 zesdaagsen en hij won er 17. Dat is één op drie in een tijd dat er misschien wel zo’n 40 tot 50 echte specialisten waren. Jan Pijnenburg was een fenomeen.

Wat vermeldt het geboorteregister nog meer?

Adri Voorting (1931, overleden 01.08.1961)

Adri was een mooie jongen en een fantastische wielrenner. Een klasbak die in zijn amateurtijd diverse klassiekers won. Bij de profs brak zijn gebrek aan beroepsernst hem op en hoewel hij waarschijnlijk iets meer klasse had dan zijn oudere broer Gerrit, kwam het er bij de profs niet uit. Gerrit was bloedserieus, maar Adri was de speelvogel van de familie. Om hem zijn concentratie te laten behouden nam Gerrit hem in huis toen die in Roosendaal een rijwielzaak had. Als ze dan het pand verlieten om met de auto naar de koers te gaan, dan was het aanzien van een fraai geschapen meisje voldoende om hem 180 graden te doen keren om zijn amoureuze verkooppraatjes te starten. Het lukte hem vaak en Gerrit zag het met lede ogen aan. Toen Adri zijn broer flikte bij het NK van 1954 leek de broederliefde in vijandschap te verkeren. Dat gebeurde net niet, maar de verstandhouding was jarenlang ernstig bekoeld. Tot Adri levensgevaarlijk gewond in augustus 1961 na een ernstig auto-ongeluk in het ziekenhuis belandde. Gerrit waakte zes dagen en zes nachten aan zijn sterfbed en als je met ome Gerrit over die periode praat, dan zie je die vriendelijke bruine ogen snel vochtig worden.

Jan Buis (1933)

Het gebied tussen Amsterdam en Haarlem zit vol met wielernesten. Families waar de wielersport een deel van het leven is. De familie Pieters bijvoorbeeld of die jongens van Zomer, Snijders, Tienstra, vader en zoon Smit en ga zo maar door. En niet te vergeten de familie Buis. Ik weet het niet meer precies maar Jan Buis had iets met Australië. Was daar naar toe geëmigreerd, of zoiets. Met zijn racefiets natuurlijk. In 1956 kwam hij terug en hij reed gelijk de sterren van de hemel. Hij kwam in de selectie voor het WK en hij werd in Kopenhagen derde achter de Amsterdammer Frans Mahn en de Belg Norbert Verougstraete. Na zijn carrière werd Jan Buis soigneur en hij vestigde zich in Denemarken. Zeker weet ik het allemaal niet, maar er zal wel iemand reageren om me te corrigeren. Jan Zomer bijvoorbeeld.

Marc de Maar (1984)

Marc de Maar is een van de Rabobank-jonkies die dit jaar in het ProTour team debuteert. Al weer een talent uit Drenthe en die kijken in de regel nuchter tegen het leven aan. Zo ook Marc die nadenkt over de dingen en zijn fouten uitstekend kan analyseren. Zijn favoriete literatuur zijn dan ook boeken over filosofie en psychologie, want als je iets van je zelf begrijpt en van je tegenstanders dan heb je al een mentale voorsprong. Dat was misschien wel de grootste kracht van de wielrenner Jan Raas. Als lid van het continental team van Rabobank reed Marc in 2005 een uitstekend seizoen. Hij won drie etappekoersen, twee etappes in Olympia’s Tour en een rit in de Tour de Gironde. In de seizoensgids van Rabobank wordt hij aangekondigd als een allrounder met een eigenzinnig karakter. Een renner die klaar is voor het hoogste niveau. (Foto Cor Vos)

Julien Smink (1977)

Deze routinier uit Soest rijdt in zijn vierde jaar als professional in het shirt van Procomm-Van Hemert. Vorig jaar reed hij voor Shimano Memory Corp en dat seizoen stond in het teken van een behoorlijk ongeluk omdat hij door een auto werd aangereden. Hopelijk blijft dit soort ellende hem dit jaar bespaard en rijdt hij een mooie palmares. (Foto Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 15 februari 2006 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web