Het was me het weekje wel!

Na het turbulente wielerweekend van vorige week is de algemene belangstelling voor de wielersport weer enigszins geluwd. Gelukkig maar, want het ging toch weer erg veel over de negatieve kanten van de sport, terwijl we toch een schitterend WK hebben gezien met voor Nederland uitstekende resultaten. Deze week kwam het oktobernummer van Wielermagazine uit om het allemaal nog even in vier kleuren na te kaarten.
Met de dopingdiscussies van de afgelopen zomer hebben de deskundigen het behoorlijk druk gehad, want ze kwamen regelmatig voorbij in de media. Wielermagazine leek het een goed idee om twee van die experts eens naast elkaar te zetten, omdat ze regelmatig iets tegenovergestelds beweren. Het idee was leuker dan het resultaat, want de discussie tussen Harm Kuipers en Berend Nikkels bracht voor mij geen duidelijkheid. Het onderwerp is zo specialistisch dat je als leek al gauw denkt: het zal wel. Het eerste deel viel me daarom wat tegen, hoewel vooral Nikkels hilarisch uitpakt over wat er met Landis gebeurd zou kunnen zijn. Interessant is ook het interview met Theo Bos, wereldkampioen sprint en wereldrecordhouder op de laatste 200 meter met een tijd van …

… 9 komma 7 seconden. Een snelheid van 73 kilometer per uur! Bos is bijna wetenschappelijk met zijn sport bezig en wat hij daarover verteld heb ik nooit uit de mond van Jan Derksen gehoord. Een andere tijd, net wat u zegt. De tijd voor Bos als kermisattractie in de zesdaagsen komt ook weer aan, want de komende maanden is de arena weer voor de veldrijders en de zesdaagsecoureurs. Ook leuk.
Dan was er deze week nog het gehannes met de overgang van Johan Bruyneel naar Astana. Heeft hij nou wel of niet getekend en gaat die Contador nou wel of niet mee? Van Dirk Demol lijkt het zeker dat hij niet gaat, en dat is veelzeggender. Wordt zeker vervolgd.
Oh ja, Marion Jones. Eindelijk een beroemde atlete die ook bekent. Benieuwd of de dames en heren journalisten in de komende weken nu de atletiek gaan afbreken, zoals ze dat van de zomer met het wielrennen hebben gedaan. Bekende deskundigen als Margriet Vromans, Joost Karhof en Aart Zeeman lopen zich ongetwijfeld al warm.
Het was me het weekje wel!

Door Fred van Slogteren, 6 oktober 2007 5:00

Het Weekje

...je vergeet warempel Antoin Bodar te noemen. Toch ook een dopingsdeskundige van jewelste!

Geplaatst door André Stuyfesant, 06 oktober 2007 05:50:46

Bodar

Beste Andre
Volgens mij heb je een wel erg grote hekel aan die Bodar!
Telkens weer die vervelende reacties,beginnen te vervelen!!

Geplaatst door Harry Hermkens, 07 oktober 2007 13:10:26

Bodar 2

Beste Harry

Het staat mij volkomen vrij, om in welke vorm dan ook, kritiek te hebben op Bodar. En weet jij waarom? Dat noemen ze 'vrijheid van meningsuiting'! Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben mensen daar hun leven voor gegeven. En wie ben jij dan wel om daar iets van te zeggen? En voor de rest ga ik niet met jou in discussie.

Geplaatst door André Stuyfesant, 08 oktober 2007 04:35:26

bodar

Beste Andre

Amen!

Geplaatst door Harry Hermkens, 08 oktober 2007 14:37:03

hilarisch

Beste Fredmans,
Wat is er zo hilarisch aan mijn theorie over Landis??

Geplaatst door berend nikkels, 16 oktober 2007 22:13:55

Hilarisch

Geachte heer Nikkels, beste Berend, Na jouw wat badinerende aanhef moet ik me bedwingen om niet met ‘beste bommenberend’ of ‘waarde nikkelen nelis’ te beginnen. Maar dit terzijde. Ik vind jouw theorie hilarisch, omdat die alleen maar door een arts bedacht kan zijn. Daar is Landis nooit uit zichzelf opgekomen. Het lijkt een beetje op de misdaadschrijver Thomas Ross, die waargebeurde feiten vaak gebruikt om er een misdaadtheorie op los te laten. Een crimineel – hoe vindingrijk die net als een wielrenner kan zijn – bedenkt zoiets niet. Daarom heb ik als leek de kwalificatie ‘hilarisch’ gebruikt. Ik kom daarmee tevens aan de kern van het dopingprobleem. Het zijn de medici die de sport hebben verziekt. Niet de renners. Die willen fietsen en winnen en als dat een beetje valsspelen impliceert, dan zeggen de meeste geen nee. Volgens mij zijn artsen opgeleid – en daar hebben ze zelfs een eed voor afgelegd – om de gezondheid van mensen in stand te houden en te bevorderen. Om die reden dienen ze in de sport actief te zijn, want topsport is ongezond. Ze zijn er echter niet om atleten met allerlei middelen meer te laten presteren dan waar ze normaliter toe in staat zouden zijn. Dit soort artsen zou uit de sport geweerd moeten worden en bij voldoende bewijs gerechterlijk vervolgd. Daarom ben ik van mening dat de georganiseerde klopjacht die gaande is, gericht is op de verkeerde mensen, want het is geen wielrenner geweest die bedacht heeft dat hij ‘sportief’ baat zou kunnen hebben bij bepaalde middelen, die in veel gevallen ontwikkeld zijn voor ernstig zieke mensen. Ik zie de verdere discussie in WM met belangstelling tegemoet en ik hoop dat Harm in de volgende afleveringen beter in vorm is. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 17 oktober 2007 00:07:59

Hilarisch 2

Ter aanvulling: uit mijn reactie zou je kunnen afleiden dat ik van mening ben dat renners onschuldige, naïeve kinderen zijn die als was zijn in de handen van niets ontziende medici. Dat is natuurlijk niet zo. Als ze eenmaal op die weg zitten, dan weten ze van de hoed en de rand. Maar het zijn de artsen geweest die het bedacht hebben. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 17 oktober 2007 07:27:02

,beste Fred

Beste Fred,
Allereerst: als je de kreet "hilarisch" gebruikt is dit op z'n minst een neerbuigende manier van kwalificieren van een zeer serieus bedoelde analyse van de gang van zaken omtrent de casus Landis. Ik moet meteen bekennen dat mijn theorie op feiten is ontsproten. Dus, zo theoretisch is nu ook weer niet. Wat jou verhaal over wat artsen zouden moeten doen en vooral laten, en dat e.e.a. voort zou komen uit de perfide breinen van de artsen die in de wielrennerij actief zijn, is complete nonsens en lasterlijk voor de artsen die het betreffen. Dacht je nu werkelijk dat er artsen zijn die de nietsvermoedende geharde wielerprof bij de hand nemen en dezen inwijden in de kunst van "toverdrank"??
Welk een onzin: de profs zijn compleet op de hoogte van wat er allemaal speelt en wat de mogelijkheden zijn ter prestatie verhoging: ik zie eigenlijk niet in waar ze een arts voor nodig hebben! Dat Kuipers en ik een verschil van mening hebben over de werkzaamheid van bepaalde medicamenten heeft een tactische reden: Kuipers wil het gebruik van doping terugdringen door de effecten te bagetaliseren, daarmee maakt hij zich belachelijk bij o.a. profess. wielrenners. Ikzelf probeer wielrenners objectieve informatie te geven en ze voor te lichten omtrent bepaalde medicamenten en methodieken. Inderdaad: altijd met de gezondheid van mensen als centraal gegeven.
Medisch-ethisch gesproken kun je een hele discussie voeren omtrent de evt. gezondheidsaspecten van b.v. het rijden van een Tour de France. Maar daar gaat het nu niet om. Laat ik je uit de waan helpen: het waren wielrenners die artsen vroegen of ze b.v. Rh-EPO konden/mochten gebruiken om de prestaties te kunnen verbeteren, niet artsen die deze geneesmiddelen zouden propageren. Nederlandse artsen hebben dit zeker NIET bedacht. Ik kan het weten.
Groet, Berend Nikkels, huisarts, oud-wielrenner.
p.s.: Kuipers is nog minder in vorm in het tweede gedeelte.

Geplaatst door berend nikkels, 17 oktober 2007 22:23:26

Kip en ei

Beste Berend,

Als jouw visie, over wat er met Landis gebeurd is, gebaseerd is op feiten dan is het geen theorie. En dat maakt het nog hilarischer, want de werkelijkheid overstijgt weer eens de meest bizarre fantasie. Dan is het dus nog erger dan je als leek veronderstelt.
Natuurlijk weet ik dat de renners zeer goed op de hoogte zijn van wat er ‘medisch’ mogelijk is om vals te spelen. Maar die kennis heeft die renner toch niet van zich zelf? Die is hem ingegeven door de medische wetenschap en dat is wat ik bedoel. En als de renner zo ver geschoold is dat hij om bepaalde middelen vraagt dan is het toch de arts die het hem adviseert/geeft/toedient? Hoe je ook over doping denkt, het is en blijft verboden en wie is er nu gebaat bij een medisch/juridische discussie die onze mooie sport naar de filistijnen helpt. Dit is echt geen kip-en-ei-discussie. De medici zijn begonnen.

Groet!

Fred

Geplaatst door Fred, 18 oktober 2007 06:39:30

doping

Beste Fred,
Het is heel erg makkelijk om de artsen of de medische wetenschap de schuld te geven van het hele Doping gezeik. De praktijk leert: dat er een vraag is vanuit de renners om informatie omtrent bepaalde medicijnen. Zelden is er een vraag om medicijnen voor te schrijven. Kennelijk weet Abraham precies waar hij de mosterd kan halen. De meeste artsen, waaronder ikzelf schrijven geen Dopinggeduide medicamenten voor, zogn. off-label voorschrijven. Het advies omtrent bep. medicamenten is een andere zaak, n.l. het gezondheidsaspect in het oog te houden, m.n. wat is er medisch nog verantwoord en wat niet.
Wat betreft Rh-Epo, is er zoveel bekend tegenwoordig, dat ik van mening ben dat art. 1 van de definitie van Doping niet meer van toepassing is: n.l. dat Epo slecht voor het lichaam is. Epo is onder bepaalde controle en vorm van toediening niet slecht voor de gezondheid van sporters, in tegendeel. Rh-Epo zou dus ook van de lijst afmoeten. Overigens ben ik pertinent voorstander van Dopinglijsten en controles, alleen moet deze lijst opgeschoond worden. Ik heb althans een poging tot het openbreken van de lijst gedaan. Bij deze.
Groet, Berend

Geplaatst door berend nikkels, 18 oktober 2007 14:55:39

Epo

Beste Berend, We groeien steeds meer naar elkaar toe. Op deze slogblog heb ik al vele malen gesteld dat er - bij mijn weten - nog nooit iemand is doodgegaan door dopinggebruik. Wel door hartstilstand. Veel te veel. Vorig jaar nog twee jonge renners. Maar daar schijnt niemand zich ongerust over te maken. Dat vind ik vreemd, terwijl we over epo niet uitgeluld raken. Misschien kun jij eens op die hartstilstanden reageren.
Groet!
Fred

Geplaatst door Fred, 18 oktober 2007 22:37:45

epo 2

het woord dopinggebruik moet natuurlijk zijn: epogebruik. Sorry!
Fred

Geplaatst door Fred, 18 oktober 2007 23:10:18

acute hart-dood

Beste Fred,
Ja, je haalt me woorden uit de mond!
Er is in het verleden al een heleboel nagedacht over de acute hartdood in de (wieler-)sport. Midden jaren negentig: KNWU werkgroep acute hart-dood: o.l.v Jan Oudhof: cardioloog en Jan Hoogsteen, cardioloog, ik zat ook in die studiegroep. Geen enkele aanwijzing dat Acute Hartdood in de wielersport in relatie stond met Rh-Epo (mis-)ge-bruik! Wel met bepaalde ritmestoornissen, influenza virussen, en zogn. Obstructieve Cardio-Myopathie: een soort van hart-tussenschot-obstructie-toestand. Mede door het werk van Kuipers: de wielerhartdoden toe te schrijven aan Rh-Epo gebruik is bovenstaand onderzoek op de achterbank beland, en hoor je weer de Kuipers-stelling, mede ingegeven door de heersende mode en onwetenschap van het Journaille. Het werk van Jan Hoogsteen in Veldhoven is daardoor naar de achtergrond verdrongen: het 2x perjaar controleren van alle profwielrenners: hart echo's, inspannings ECG's etc. Juist ter preventie van de acute hartdood. De werkgroep pleitte in de jaren negentig dat deze voorziening ook de amateurs zou moeten gelden.
Niets meer van de KNWU gehoord, ze vonden de Doping bestrijding kennelijk modieuzer en in de lijn van WADA en UCI.
Dit was een eerste schets, ik kan er wel een boek overschrijven.
Groet, Berend

Geplaatst door berend nikkels, 21 oktober 2007 11:26:29

Goede en slechte

Beste Berend, Onze discussie wordt steeds interessanter. Een paar jaar geleden hoorde ik op de autoradio een gesprek in een sportprogramma. Het ging om een volleybalster, die naar aanleiding van de zoveelste acute hartdode in de sport naar haar huisarts was gegaan met de vraag of haar dat ook kon gebeuren. Ze is toen naar een cardioloog verwezen die vaststelde dat ze een kleine aangeboren hartafwijking had. Ze is daaraan geopereerd en heeft daarna weer aan volleybal op topniveau gedaan. Die volleybalster, haar huisarts en de cardioloog hebben dus goed gehandeld. Omdat ik in de auto zat en niets kon noteren ben ik helaas namen en details vergeten, maar wel heb ik onthouden dat acute hartstilstand dus in sommige gevallen kan worden voorkomen. Ik wil niet beweren dat acute hartdoden alleen in Nederland voorkomen, maar ik kan me erg weinig buitenlanders herinneren die op een dergelijke wijze aan hun eind zijn gekomen. Dit terwijl ik van de Nederlanders toch een aardig peloton kan opnoemen. Wordt er in het buitenland soms meer aan preventief hartonderzoek gedaan?
In dit verband herinner ik mij ook het interview dat ik in 2003 had met oud-wielrenster Marian Bik. Zij was de echtgenote – en nu dus de weduwe – van Bert Oosterbosch. Zij vertelde mij dat Bert kort voor zijn dood medisch was gekeurd. Toen hij thuiskwam zei hij tegen Marian: ‘ik ben goedgekeurd, maar de dokter zei dat hij me eigenlijk had moeten afkeuren omdat de conditie van mijn hart buiten alle proporties is.’ Ik denk dat Bert toen zelf zo verstandig had moeten zijn om direct te stoppen, maar hij had het geld dat hij als topwielrenner in zijn nadagen nog kon verdienen hard nodig voor zijn leven na de wielersport. Die dokter heeft echter een leven op zijn geweten, lijkt me. Op mijn vraag waarom Marian die man niet heeft aangeklaagd, antwoordde ze dat ze daar toen veel te onmondig voor was, maar dat nu – met veel meer levenervaring - zeker gedaan zou hebben. Waarmee ik maar wil zeggen, dat er goede en slechte artsen zijn. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 21 oktober 2007 13:53:11

acute hart-dood

Beste Fred.
Ik heb het programma ook gezien, was ook op t.v. , en voor mij zeer herkenbaar. Ze had wrsch. het zogn. WPW-sydroom: dat is een soort electrisch lek tussen kamers en boezem, waarbij er een electrisch signaal blijft 'rondzingen', een soort kortsluiting met als gevaar een acute hartstilstand na hart-fibrilleren. Hieraan kun je tegenwoordig geopereerd worden, en kennelijk met succes. Het geval Oosterbosch: ik ken de preciese diagnose van die laatste keuringsarts niet, dus ik kan er niet over oordelen: wel dat het ook met een ritmestoornis van doen had. Jammer. Trouwens, ik heb zelf nog een van de laatste wedstrijden van Oosterbosch in Belgie met hem gereden destijds, hij fietste goed, toen. Acute hartdoden komen net zoveel in het buitenland voor als in Nederland, kwa sporters. Een van de laatste was de franse voetballer van Utreg: ook een ritmestoornis-verhaal, dunkt me. Jammer.
De meeste ritmestoornissen zijn redelijk eenvoudig op te sporen met een (inspannings-) ECG en de sporters moeten nagekeken worden door een van de (sport-) cardiologen van Nederland, b.v. in Veldhoven.
Daar pleit ik al jaren voor.
En dat alles in het kader van de gezondheid van de wielrenners (sporters).
En dan word ik weleens verdrietig van zo'n lulverhaal van Kuipers, zie tweede deel discussie-intervieuw in Wieler Magazine komende maand.
Groetend, Berend

Geplaatst door berend nikkels, 23 oktober 2007 23:01:03

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web