Het was me het weekje wel!

Het treurigste nieuws van de week is het bericht dat Rasmussen toch positief was en van weer een nieuw product. Zoals ik al eerder op de slogblog heb geschreven, mag hij van mij nu voor het leven geschorst worden en dan zijn we van hem af. Veel leuker is de voorpret voor het WK. Ik denk dat alle wielerliefhebbers al in gedachten bij zondag zijn. De strijd om de wereldtitel is een van de hoogtepunten van het seizoen en ik kan me nauwelijks een WK herinneren dat niet boeiend was. Eigenlijk kan het hele WK voor ons land niet meer stuk, met de prachtige resultaten van Stef Clement en Lars Boom bij het tijdrijden, maar toch. Wat gaat Marianne Vos vanmorgen doen en wat doen de beloften vanmiddag? Ik hoop er geen seconde van te hoeven missen en zeker morgen niet. Bettini mag gelukkig starten, want de titelverdediger hoort gewoon te rijden, of hij de verklaring van goed gedrag nou getekend heeft of niet. Er bestaan nog normale Duitsers, blijkt nu. Wat bezielt ze toch? Hebben ze geen geheugen? Zijn ze vergeten dat medische begeleiding van sportmensen zo’n beetje in hun land is uitgevonden? Weliswaar bij de Ossies, maar dat zijn toch ook Duitsers? Weten ze niet dat je in dat land EPO (en misschien ook al Dynepo) gewoon bij de apotheek zonder doktersrecept kunt kopen, net zoals vroeger amfetaminen? En die burgemeester van Stuttgart, die zich nu zo hevig met het verleden van grootheden als Eddy Merckx bemoeit, is hij er niet van op de hoogte dat één van zijn voorgangers uit de jaren zeventig naar …

… de naam Rommel luisterde? De zoon van de veldmaarschalk die in de herinnering voortleeft als de goede nazi, omdat hij betrokken was bij de enige moordaanslag op Hitler. Maar diezelfde Erwin Rommel heeft, voor hij zijn dwalingen inzag, stevig huisgehouden in Afrika en Noord-Frankrijk? Ik heb die Manfred Rommel eens een handje mogen geven op een bijeenkomst in Stuttgart waar ik in de jaren zeventig eens zakelijk aanwezig moest zijn. Ik herinner me hem als een gebraden haan uit de beste Duitse regententraditie. Wel tien aanwezigen hebben me daar met trots verzekerd dat dit toch echt de zoon was van Der Rommel en de man was oud genoeg om de wandaden van zijn vader als jonge (bijna)volwassene beleefd te hebben. Er zal in Stuttgart ongetwijfeld een Strasze of een Platz of minimaal een Brücke naar die man vernoemd zijn en misschien zelfs wel naar zijn vader, want onze oosterburen gaan soms zeer ruimhartig met hun verleden om. Daarom is het verbod om Merckx als gast niet bij het WK toe te laten het toppunt van hypocrisie en een belediging voor alle waarachtige wielerlanden. Goed, ze hebben ook Rudi Altig en Didi Thurau de toegang tot de VIP-tent ontzegd, maar met alle respect staat dat in geen enkele verhouding tot het niet toelaten van Eddy Merckx. Als we loepzuiver in het verleden gaan graven dan is geen enkele oud-renner nog welkom, en zeker geen Duitse. Maarten Ducrot zei het van de week al: ‘het is een wonder dat ik hier zit.’ Ik hoop op een mooi wielerweekend, maar als Duitsland over een jaar of tien zich weer kandidaat stelt voor de organisatie, dan mogen ze van mij een keertje overgeslagen worden. En dan zul je ze horen met veel verongelijkt gerommel. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 29 september 2007 9:00

Het Weekje

...je sleept er wel van alles bij om de Duitsers zwart te maken en je gelijk te halen. Toegegeven: wat er tijdens dit WK gebeurd riekt naar hysterie, maar om veldmaarschalk Rommel nou een oorlogsmisdadiger te noemen... Dan moet je toch beter de geschiedenisboeken nalezen. In Noord-Afrika vocht, onder leiding van Rommel het Afrikakorps. Roomels grootste tegenstander, Montgommery sprak na de oorlog vol respect over Rommel. Wie er in Noord-Frankrijk, indertijd, hebben huisgehouden? Dat waren de SS-Divisies 'Hitlerjugend' en Das Reich'. Rommel was dus veldmaarschalk bij de Wehrmacht en is nooit verdacht van oorlogsmisdaden!

Geplaatst door André Stuyfesant, 29 september 2007 16:54:40

Rommel

Beste André, Toen Hitler in 1933 in Duitsland aan de macht kwam, hebben tientallen hoge Duitse officieren hun ontslag ingediend. Zo niet Rommel die tien jaar lang deel heeft uitgemaakt van de Duitse legers die grote delen van Europa hebben bezet. Dat hij een vakbekwaam militair was, heeft daar niets mee te maken en dat hij persoonlijk nooit is verdacht van oorlogsmisdaden evenmin. Waar het mij in mijn stukje om ging is dat zijn zoon in de jaren zeventig in Stuttgart nog op een hoog en onaantastbaar voetstuk stond als de zoon van. En laten we het nu maar weer over wielrennen hebben. Veel plezier morgen. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 29 september 2007 19:44:49

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web