Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

© Peter Ravensbergen

“Hij was een zeer succesvolle prof van 1974 tot en met 1985 en hij kwam uit voor de ploegen TI-Raleigh, Frisol, wederom TI-Raleigh en Kwantum Hallen. Vervolgens werd hij direct ploegleider bij die laatste sponsor en vervolgens van SuperConfex, Buckler, WordPerfect, Novell en natuurlijk Rabobank, waar hij zijn plaats in de ploegleidersauto verruilde voor de bureaustoel van de eindverantwoordelijke manager. Met de bank maakte hij een grote overeenkomst en Nederland kwam weer op de wielerkaart te staan. Als ploegleider bleef hij altijd het merk Colnago trouw, hetgeen tot een niet uit te vlakken vriendschap met de grote Ernesto leidde. Deze uitstekende relatie zorgde er ook voor dat Jan het voor elkaar kreeg een bijzondere witte tijdritfiets los te weken, die van de Zwitser Tony Rominger was geweest. Ik heb deze fiets te danken aan de tussenpersoon van Jan Raas waardoor hij bij deze fietsgek uit Ridderkerk is terechtgekomen.
Verleden week had ik het over de groene trui van Raas en de tijdrituitvoering ervan bestaat uit één stuk. Ik heb dus een kapstok nodig om deze trui op te hangen en wat is er dan mooier dan …

… een origineel Rabo-frame van de eerste generatie.
Toen Rabobank in 1996 in de wielersport stapte, stond er niet direct een batterij Colnago’s klaar. In plaats daarvan werden  de exemplaren van de voorgaande ploeg (Novell) overgespoten in de Rabo-kleuren. Sneller klaar en een stuk goedkoper, een staaltje gezonde Zeeuwse zûnigheid.
In het boek ‘Het geheim van Raleigh’ geeft auteur Joop Holthausen een beschrijving van het café van Kee in ‘s Heerenhoek, de stamkroeg van de vijfvoudige winnaar van de Amstel Gold Race. In deze huiskamer met volledige tapvergunning speelde de volgende anekdote zich af. Jean-Marie Leblanc was een aantal jaren geleden te gast bij Raas en die nam hem mee naar zijn stamkroeg om er in alle rust (want Kee doet niet aan muziek) over een mogelijke Tourstart in Middelburg te spreken, waarbij de karavaan het werkeiland Neeltje Jans zou aandoen en door de Oosterscheldetunnel zou rijden. De twee gingen er tot in de late uurtjes mee door en de, door vele exquise horecagelegenheden verwende, Tourbaas vond het prachtig dat hij de doppen van de pelpinda’s zomaar op de vloer kon laten vallen. Helaas is die Tourstart er nooit van gekomen, maar dat valt Jan en ook Kee niet aan te rekenen.

Tot volgende week!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 18 september 2007 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web