De Burgerlijke Stand van 18 september.

Thomas WEGMÜLLER (1960, Zwitserland)

In een ver verleden was Nidi den Hertog een specialist in monsterontsnappingen. De jongere broer van Fedor kon vanuit het vertrek demarreren om dan tot in de finale alleen voorop te blijven. Het was altijd zinloos, want ik geloof niet dat hij ooit op die manier gewonnen heeft, maar het was goed voor de sponsor als er tenminste TV-camera’s aanwezig waren. Er zijn meer van die renners geweest en de bekendste is wel Jacky Durand, de Fransman die op die manier ooit de Ronde van Vlaanderen won. Dat was in 1992 en Durand was toen nog volslagen onbekend. Zijn vluchtgenoot Thomas Wegmüller was veel bekender, want die was ook een gekend specialist in monsterontsnappingen. Hij ging er al na enkele kilometers koers vandoor en hij kreeg – blijkens het verslag in Wieler Revue – drie nobele onbekenden mee. Dat waren Patrick Roelandt, Hervé Meyvisch en Jacky Durand. Onder aanvoering van Wegmüller reden de vier goed door en ze realiseerden een maximale voorsprong van 22 minuten. Op dat moment begon het peloton te koersen, maar op de Oude Kwaremont had het kwartet vooraan nog een dik kwartier over. Op de Varentberg moest Roelandt lossen en Meyvisch moest er op de Muur van Geraardsbergen aan geloven. Wegmüller stampte echter onverdroten voort met Durand in zijn wiel. De Fransman had het slim gespeeld en net genoeg kopwerk gedaan om niet als profiteur gebrandmerkt te worden. Op de Bosberg, traditioneel de laatste potenbreker van de ronde zag hij het licht bij de Zwitser langzaam uitgaan en hij demarreerde. Met 48 seconden voorsprong op Wegmüller arriveerde hij aan de meet. Allebei waren ze volkomen leeggereden. Die Ronde van Vlaanderen was illustratief voor Thomas Wegmüller. Het leeuwendeel van het werk doen, terwijl een ander er met de winst vandoor gaat. Dat was hem in 1988 ook al eens overkomen toen hij in Parijs-Roubaix alleen vooruit was met Dirk Demol. Hij deed het meeste werk en de Belg won. Toch was Wegmüller een goede renner, een tijdrijder vooral. Beroemde tijdritten als de Grote Prijs Lugano en de Grand Prix des Nations staan op zijn erelijst. Verder won hij de Henninger Turm en de Grote Prijs Wallonië en hij was twee keer wegkampioen van Zwitserland, waarvan één keer bij de amateurs. Tegenwoordig is hij een collega van Fred Rompelberg, want hij organiseert fietsreizen. Niet op Mallorca, maar op Cyprus. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 18 september geborenen zijn:

ARMSTRONG, Lance (1971, Verenigde Staten)
BUTTAFOCCHI, Adrien (1907, overleden 29.06.1937, Frankrijk)
CHMIELEWSKI, Piotr (1970, Polen)
DOI, Yukihiro (1983, Japan)
ERICSSON, Fredrik (1978, Zweden)
FRIGO, Dario (1973, Italië)
KAMBER, Eugen (1924, Luxemburg)
KOHUT, Slawomir (1977, Polen)
MAAS, Piet (1919, Nederland)
MOUJICA, Jacques-Jésus (1926, overleden 13.11.1950, Frankrijk)
PERGET, Mathieu (1984, Frankrijk)
POPOV, Evguendi (1984, Rusland)
ROUS, Didier (1970, Frankrijk)
URWEIDER, Sascha (1980, Zwitserland)

Door Fred van Slogteren, 18 september 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web