Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

© Peter Ravensbergen

“Vitus overspoelde het profpeloton in de jaren zeventig en tachtig, met prachtige lichtgewicht aluminiumframes. Als vliegen op de stroop kwamen de renners op de zeer slank gevormde trompetter buizen af, die in elkaar gelijmd werden met technieken uit de vliegtuigindustrie. De grote animator van dit geheel was de Parijzenaar Dumas. Hij overleed echter onverwachts, bleek niets voor zijn opvolging geregeld te hebben en het merk ging ten onder. Tegenwoordig is Vitus weer populair in het thuisland Frankrijk. Adrie van der Poel heeft ook op Vitus gereden, hij had die bij Jan Janssen vandaag die alleen-vertegenwoordiger was voor Nederland en er een commercieel succes van heeft gemaakt. Op het hoogtepunt van het succes van Vitus werd dit merk zowat heilig verklaard, hetgeen in latere jaren ook Colnago overkwam.
Er zit wel wat in die verafgoding van Vitus, aangezien de gelijknamige heilige in de vierde eeuw na christus op Sicilië geboren werd, als zoon van een senator voor wie de Romeinse goden de enig juiste waarheid betekenden. Vitus liet zich op 12-jarige leeftijd bekeren tot het christendom. Zijn vader wilde hem met martelingen en kastijdingen op andere gedachten brengen, maar dat lukte niet. Na vele omzwervingen kwam hij in Rome terecht, waar hij zijn genezende gaven in praktijk ging …

… brengen. Als zodanig werd hij bij de zieke zoon van keizer Diocletianus ontboden. Vitus slaagde er in de jongen te genezen en de keizer bracht een offer aan de Romeinse goden. Als Christen wilde Vitus daar niet aan mee doen en hij kwam uit voor zijn geloof. Dat had hij beter niet kunnen doen, want hij werd beticht van tovenarij en moest sterven. Een brandende oven overleefde hij zonder de minste schroeiplekken en hongerige leeuwen hadden ook geen trek in hem en begonnen hem te likken. De heilige Vitus stierf tenslotte op hoge leeftijd. Hij werd gezien als beschermer van dansers, zangers en epileptici en een epileptische aanval wordt ook wel de Sint-Vitus-dans genoemd.
Het is beslist geen kastijding om de dans der pedalen uit te voeren op de hier afgebeelde Vitus. Hij is voorzichtig gelijmd en uitgehard in de oven en ziet er in het brandweerrood gelikt uit. Deze bijzondere racefiets komt van de zolder van de jongens van Bontekoe, die hem ooit met hun eerste zuurverdiende duiten kochten en cadeau deden aan vader Gerrit. De oud-coureur vond het door de aparte constructie echter te nerveus sturen. Tientallen jaren bleef het frame boven in het stof staan. Opmerkelijk aan deze fiets is de gespleten zitbuis waar het achterwiel doorheen loopt.

Tot volgende week!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 4 september 2007 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web