Hoe lossen we een oorlog op?

De Tour de France 2007 is voorbij en de meningen zijn verdeeld. Enerzijds was het sportief een van de mooiste Tours van de laatste jaren, want alle ingrediënten ervoor waren aanwezig. Als je anderzijds de pers mag geloven dan is het in meerderheid een Tour geweest, die is verziekt door dopingschandalen. Ik vind dat overdreven en zeer gechargeerd. Er zijn meer dan zeshonderd controles uitgevoerd en er zijn drie renners gesnapt. Vino twee keer en Moreni één keer. Sinkewitz wordt er ook bij gehaald, maar die deed volgens mij niet aan deze Tour mee. Drie op zeshonderd dat is een half procent en dat valt nogal mee, want ik ben niet zo naïef om te denken dat na het unaniem tekenen van het dopingcharter we direct een schone Tour zouden hebben. Ik geloof met velen wel dat we wat de dopingbestrijding betreft op de goede weg zijn. Bij de renners breekt het besef door dat het nu echt ernst is. Je kon het ook zien dat er nauwelijks gebruikt werd, omdat sommige renners zo goed waren. Je kunt dat op twee manieren benaderen. Hij is zo goed, dus zal hij wel gebruikt hebben. maar je kunt het ook omdraaien en stellen dat de schone renners van weleer (denk aan Boogerd) nu ineens met gelijke wapens strijden en meer kunnen presteren dan in voorbije jaren. Het geval Rasmussen is een grote teleurstelling en daarmee worstelen, blijkens hun uitspraken ook de beide Dekkertjes. Waar ik persoonlijk moeite mee heb is dat …

… Rasmussen vele malen is gecontroleerd en volgens die controles steeds schoon was, maar dat hij is weggestuurd als gevolg van een leugen. Ik geloof er eigenlijk niets van dat dat de voornaamste reden is. Ik geloof veeleer dat de directie van de Tour en de voorzitter van de UCI zo’n druk op de zaak hebben gezet dat De Rooij niet anders meer kon dan zijn kopman opofferen. Waarom roept McQuaid dat Rasmussen geen goede winnaar zou zijn en herroept hij dat nog diezelfde dag? Waarom laat Prudhomme zich zo negatief over de Deen uit? Daar zit veel meer achter. Bovendien hebben de twee een totaal verschillende mening over de interpretatie van de reglementen. Volgens de Fransman had Rasmussen overeenkomstig de reglementen uitgesloten moeten worden, terwijl de Ier blijft benadrukken dat de Raborenner weliswaar de regels had overtreden, maar toch had mogen starten. Prudhomme wil nu breken met de UCI en de functie van de overkoepelende bond gewoon overnemen. Die man lijdt aan machtswellust. De organisatie van het WK Voetbal dat de FIFA wil overnemen. Te gek voor woorden, natuurlijk. Dat is muiterij. Ik betwijfel nu ten zeerste of Prudhomme wel de juiste man is geweest om de milde en wijze Leblanc op te volgen. Hij lijkt De Gaulle wel die in de jaren zestig meende dat Frankrijk wel uit de NAVO kon stappen, omdat de Verenigde Staten veel meer macht had dan zijn Frankrijk. Ze hebben het er nu ook over dat de landenformule moet terugkomen. Het nationalisme ten top, want dan kunnen de Fransen weer met zes ploegen aan de start komen en worden al die sterke buitenlanders gedwongen om al hun sterren in één ploeg onder te brengen net als in de jaren vijftig. En wie moet dat financieren als de Rabo’s en QuickSteps deels buitenspel worden gezet? Het is de klok terugzetten met maar één doel: er moet weer een Franse renner op het podium en het liefst op het hoogste treetje. De drama’s van deze Tour hebben volgens mij weinig met doping en het geval Rasmussen te maken, maar alles met de oorlog die de ASO met de UCI uitvecht. En met alle kritiek die je op de UCI kunt hebben, hoop ik toch dat de internationale wielerunie aan het langste eind trekt en de Tour in volle glorie blijft bestaan. Daarvoor is wel een tafel nodig waaraan de strijdende partijen onder leiding van een autoriteit hun geschillen moeten uitpraten. Als daar verstandige mensen voor nodig zijn, dan moeten die McQuaid en die Prudhomme maar eens een stapje terugdoen. Maar dat doen die baasjes natuurlijk niet en wie heeft er zoveel autoriteit om de geest weer in de fles te krijgen? Ik zou het niet weten. Tenslotte hoop ik dat Alberto Contador in de komende dagen bij de criteriums niet wordt uitgefloten en uitgescholden. Die jongen kan er ook niks aan doen en als je Rasmussen even uit je gedachten zet dan heeft hij een knappe prestatie neergezet. En jongens: over vier jaar staat Thomas daar! (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 29 juli 2007 21:41

Tour 2007

Is de wereld veranderd, omdat 141 mannen met geschoren benen, in felgekleurde pakjes gestoken, op drie weken tijd per fiets van Londen naar Parijs reden? Uiteraard niet. Er is niet meer mededogen, niet meer solidariteit, niet meer menselijkheid sinds 7 juli. En of een Kazak nu met andermans bloed probeerde te winnen, een Italiaan op internet een verdacht zalfje gekocht had en een Deen niet goed meer wist of hij zich in Mexico of de Dolomieten bevond, doet op dat vlak zelfs weinig ter zake.

Laat wielrennen maar zijn wat het is, de belangrijkste bijzaak ter wereld. Waar helden onze aspiraties waarmaken met gele, groene of regenboogtruien. Waar tv- en radio-jongens uren over kunnen en moeten leuteren. Waar over cols gereden wordt, niet om aan de overkant te geraken en boter te smokkelen, maar om de eerste te zijn, en het applaus van het publiek in volle glorie in ontvangst te nemen.

Alberto Contador staat tot nader order op de erelijst van de Ronde van Frankrijk. Hij kan dat misschien ooit herhalen. Renners wonnen al hun allereerste Tour. Maar dat waren dan ook de groten, de helden van de natie, klasbakken zonder gebrek, Fignon, Hinault, Merckx en consoorten. Anderen groeien langzaam, laatbloeiers die ontbolsteren tot heersers. Cadel Evans kan dat nog worden, Indurain is hem voorgegaan.

Alleen renners die al een tijdje meegaan, en dan plots een sprong voorwaarts maken zijn bij voorbaat verdacht. En het laatste over die drie voorbije weken haal ik in het boek van Michel Wuyts ‘Het jaar van Tom Boonen’. Na de Tour van 2005 schrijft Wuyts: ‘Rasmussen schrijft in 2005 immers geschiedenis door de eerste Deense bergprijswinnaar in de Tour te worden. En ik zie hem dat de komende jaren nog een paar keer overdoen. Op zijn Virenques. Door zich alleen op zijn terrein, het gebergte, te concentreren. Als tijdrijder stelt hij niks voor. Nog eens een toptienplaats halen wordt voor Rasmussen een krachttoer.’ Rasmussen is intussen 33. Kan je er dan plots staan in een discipline waarin je eerder niks voorstelde?

Als ik ergens hoop dat deze Tour de wereld toch wat verandert, dan is het in het wielerwereldje. Waar bonden, organisatoren en ploegen mekaar naar het leven staan, in plaats van mekaar te ondersteunen. Maar mijn optimisme is daar behoorlijk klein, als je afgelopen weekend weer leest dat Tour-organisator ASO gewoon wil breken met werelbond UCI, in plaats van nauwer te gaan samenwerken.

De Tour 2007 zit er op. Eerst even zoeken met wat we onze middagen nu gaan vullen. Geen Christophe meer op de radio, geen Michel op TV en ’s avonds niet meer afsluiten met Karl op zijn terras. Heel even wennen. Dan zelf vakantie nemen. En op 1 september begint de Vuelta. Met Stijn Devolder, Tom Boonen en Robbie McEwen. Eviva España!

Geplaatst door Luc, 30 juli 2007 15:15:53

sinkewitz

sinkewitz deed wel mee Fred. aan de Tour

Geplaatst door |renzo, 31 juli 2007 13:33:32

Sinkewitz

Je hebt helemaal gelijk Renzo. Ik heb hem over het hoofd gezien. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 31 juli 2007 19:38:18

Rasmussen wint Tour 2008

Vragen:
Waarom moet Thevenet zijn gele truien niet inleveren?
Waarom eren de Fransen een van de bekendste dopingzondaars met een gedenkmonument (Simpson op de Ventoux?
Waarom moet Anquetil zijn gele truien niet postuum inleveren?
Waarom kregen de renners vroeger slechts een beetje tijdstraf als ze positief waren betrapt (onze eigen Joop en velen anderen)?
Waarom deed Steven Rooks geen moeite om de Tour van Delgado te winnen?
Allemaal dopinggevallen? Kom op: Het is al vaak gezegd. Je rijdt de Tour niet op een bruine boterham met oude kaas of een bord Spaghetti bij het ontbijt. Laat die jongens met rust, toon respect en geniet van het duel op de flanken van de Aubisque, Ventoux, Galibier, Alpe d'Huez en bedenk dat een koekebakker nog zoveel doping kan slikken als hij wil, maar het zal hem geen meter dichter bij de meet boven op een alpenreus of Pyreneeentop brengen. De Rooy moet zich schamen en doet dat nu ook. Rasmussen is de enige echte Tourwinnaar en zal dat volgend jaar in een andere dan de Raboploeg bewijzen. Op naar Pijnacker a.s. zaterdag om deze klasbak toe te juichen.

Geplaatst door Peter Tetteroo, 13 augustus 2007 18:39:09

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web