De Burgerlijke stand van 7 juli.

Erik ZABEL (1970, Duitsland)

Zonder een echte supporter te zijn ben ik een liefhebber van renners die de wielersport in stappen om er echt carrière te maken en bereid zijn daar ook alles voor te doen. En als het moet over lijken. Er altijd staan ook in onbeduidende koersen. Het publiek is gekomen, dus moet het publiek genieten. Sean Kelly was zo’n type en Tom Simpson. Jan Janssen ook en Peter Post niet minder. En natuurlijk ook Erik Zabel die vandaag zijn 37e verjaardag viert. Een fantastische coureur die in de eerste plaats sprinter was, maar die er ook nog bij was als de koers wat zwaarder werd. Eentje die het niet uitmaakte of hij de Tour moest rijden of een klassieker, een criterium of een zesdaagse. Nog een van de weinige renners die in februari aan het seizoen begint en doorkachelt tot in Lombardije de bladeren vallen. Dan even op adem komen en hup de Duitse zesdaagsen in. Samen met zijn maatje Aldag, naast wie hij enkele weken geleden zo triest zat te kijken nadat het duo een epo-verleden had opgebiecht. Of Zabel daar nou de volle waarheid sprak of het misschien iets mooier maakte dan het was, kan me eigenlijk geen reet schelen, want het gaat om Erik Zabel. Die man is een voorbeeldige coureur, met een groot hart voor de wielersport. De vaandeldrager van het Duitse cyclisme, bij wie Jan Ullrich niet in de schaduw kan staan. Het heeft hem geen windeieren gelegd, maar daar heeft hij dan ook hard voor gebuffeld. En als hij weer eens Milaan-San Remo had ...

... gewonnen, of in Parijs-Tours had gezegevierd, of kampioen van zijn land was geworden, of de groene trui had gepakt, of de zesdaagse van Dortmund in zijn voordeel beslist, altijd was daar die stralende lach van de sportman die dolgelukkig was met weer een triomf. Met dat mooie zwarte stekeltjeskapsel dat lijkt op de kepi van een Spaanse Guardia Civil soldaat. Zeer gezien bij zijn collega’s is hij een modelcoureur en hem nu van allerlei dingen uitsluiten, zoals de hypocrieten in Duitsland willen, is net zoiets als majoor Boszhardt die prachtige staatsbegrafenis onthouden, omdat ze haar Fiatje een keer verkeerd geparkeerd heeft. Als hij stopt moeten ze te zijner ere een metershoog standbeeld in Berlijn oprichten en die eikel die hem wil uitsluiten van het WK in Stuttgart een enkele reis Mont Ventoux geven. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 7 juli geborenen zijn:

DE BIE, Eddy (1961, België)
DUERLOO, Louis (1910, overleden 30.09.1977, België)
GESCHKE, Hans-Jürgen (1943, Duitsland)
GUALDI, Mirko (1968, Italië)
HORCK, Jeroen (1985, Nederland)
HULZEBOSCH, Albert (1949, Nederland)
JANSEN, Hein (1914, Nederland)
KLIMOV, Sergei (1980, Rusland)
ORTEGA OCAÑA, Manuel (1981, Spanje)
RIEBENBAUER, Werner (1974, Oostenrijk)
ROLL, Bob (1960, Verenigde Staten)
WEISSHAUPT, Marc (1970, Duitsland)

Door Fred van Slogteren, 6 juli 2007 22:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web