Uit de wasserette van Henk …

Zit ik daar tevreden te zijn over het feit dat ik al die jaren dat de slogblog bestaat er aan mee heb mogen werken door Fred elke week een foto van een van mijn truitjes te sturen met een telefoonnummer van de wielrenner die het gedragen heeft, wordt ik zelf gebeld.

Door Fred met de vraag wat mijn dierbaarste truitje is. Hoe haalt hij het in zijn hoofd. Heb je iets van vijfduizend van die dingen, ik tel ze niet eens meer zoveel zijn het er, en dan zo’n vraag. Ik zou het niet weten.

Ik heb er zoveel die me dierbaar zijn van kleine en van grote renners. Van beroemde en van onbekende coureurs. Van renners van heel lang geleden en van renners die nog maar net aan hun carrière zijn begonnen. Er zijn prachtige bij, maar ook foeilelijke waar je ogen pijn van doen.

En als ik nu ga noemen wat mijn dierbaarste truitje is dan haal ik me misschien de woede op de hals van (oud)renners die van mening zijn dat hun truitje mijn meest dierbare moet zijn omdat het gelinkt is aan een mooie overwinning of een bijzonder wielerfeit.

Maar ja, die Fred is onverbiddelijk want hij is niet iemand die een ‘nee’ accepteert. Vraag het maar aan Jos Schipper en Jan van Wijk, oud-Tourrenners die niet aan zijn boeken wilden meewerken, maar uiteindelijk toch overstag gingen, omdat die terriër maar bleef bellen en het bijna op stalken ging lijken.

Dus als ik met zijn denkbeeldige pistool tegen mijn slaap gedrukt er toch een moet noemen is het de Peugeottrui, die ik enkele jaren geleden van Helen Hoban kreeg. Ze is getrouwd met de oud-coureur Barry Hoban, maar daarvoor was ze de echtgenote van de betreurde Tommy Simpson.

De renner die in de beklimming van de Mont Ventoux in de Tour van 1967 het leven liet, droeg misschien wel mijn meest dierbare truitje. Vanwege het dramatische verhaal van Tommy, het beroemdste slachtoffer van de wielersport en van zijn eigen ambitie. Maar ook vanwege het feit dat ik het moest komen halen bij de Hobans, ergens ver weg verstopt in Wales, een van de vier Angelsaksische landen die met elkaar het Verenigd Koninkrijk vormen.

Ik werd er allerhartelijkst ontvangen en zal dat bezoek niet gauw vergeten. Maar vooral omdat ik dit bijzondere truitje kreeg. Major Tom was heel lang de beste Britse coureur aller tijden, tot hij na het millennium links en rechts is ingehaald door Wiggins, Froome en de broertjes Yates. Die winnen zomaar grote rondes, de droom die Tommy jarenlang heeft nagejaagd, een jacht die hij met de dood heeft moeten bekopen.

Als ik in de biografie van Jan Janssen, prachtig geschreven door Fred, lees en herlees hoe die laatste ogenblikken van Tommy waren, staat het kippenvel weer op mijn armen. Zo diep gaan voor je idealen is maar weinigen gegeven. Eigenlijk ken ik er maar twee: Simpson en Janssen, zoals ook in dat boek is te lezen.

Zo het is er uit, laat de kritiek maar komen. Om die kritiek te pareren verklaar ik hierbij plechtig in mijn laatste bijdrage dat elk truitje in mijn verzameling me dierbaar is, maar ik ben mens genoeg om toch mijn voorkeuren te hebben.

Dit is mijn laatste bijdrage aan de slogblog, die volgende week dinsdag gaat stoppen. Bijna dertien jaar is dit wielermonument dagelijks met minimaal twee blogs gegroeid tot een immens brok wielerhistorie.

Hij verdwijnt gelukkig niet, want ook ik zoek er regelmatig naar unieke wielerfeitjes, sappige anekdotes en gewoon nuchtere feiten als ik ook niet meer weet welk truitje door wie is gedragen. Ik ben ook maar een mens.

Voor de goede verstaander, dit stukje heb ik voor de verandering zelf geschreven. Opdat u niet denkt dat die Fred zichzelf hier staat op te poetsen. Daar is hij veel te bescheiden voor, hoewel hij geridderd zou moeten worden voor alles wat hij over de wielersport heeft geschreven.

De fans van ‘De Wasserette’ dank ik tenslotte voor het al die jaren lezen van de stukjes die ik samen met Fred tot stand heb gebracht. Gelukkig komen er de kerstdagen om ervan uit te blazen.

Door Henk Theuns, 12 december 2018 12:00

Wasserette

Veel dank Henk (en Fred) voor al die stukjes over je mooie truitjes. Bewaar ze goed en vooral de herinneringen eraan!
Geplaatst door Herman Brinkhoff, 12 december 2018 15:42:03

Henk

Die Henk heeft het toch maar steeds mooi kunnen verwoorden en wellicht is zijn wasserette de langstlevende vaste Slogblog rubriek geweest. Jammer dat we geen aandacht hebben geschonken aan Henk's koperen jubileum op 1 augustus j.l. . Daar had op gedronken kunnen worden.
Geplaatst door Albert van de Donk, 12 december 2018 16:45:01

En Jan, én Otto

Behalve Henk zijn ook Jan Houterman en Otto Beaujon medewerkers van het eerste uur die op 1 augustus gekoperd hadden moeten worden. Ik ben op 1 februari 2006 van start gegaan met Jan, Peter R. de Fiets, Henk, Wim van Eyle en Otto Beaujon. Wim bracht het na een paar jaar vanwege zijn leeftijd niet meer op en Peter R. heeft enkele sabaticals opgenomen. Wat hem natuurlijk van harte is gegund.
Geplaatst door Fred, 12 december 2018 19:26:33

uit de wasserette van

Prachtig verhaal, Henk. Een meer dan waardige afsluiting van je rubriek!!!
Geplaatst door Paul Garé, 12 december 2018 20:58:37

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web