Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Dit is mijn laatste bijdrage aan de slogblog en ik wil tot besluit een fiets bespreken die me misschien wel het meest aan het hart ligt. Het is de fiets waarmee ik van 1986 tot en met 1988 de wereld ben rondgefietst.

Die wereldreis heb ik gemaakt op een Gazelle Randonneur Trophy en dat is niet zo maar een fiets. Het is een kameraad, een lotgenoot zelfs die ik jaren heb verwaarloosd. Een beetje vergeten zelfs tot hij na jaren tevoorschijn kwam onder de berg racefietsen die ik in de loop der jaren heb verzameld.

Hij stond onder het afdakje in de tuin, bedekt met een dikke laag stof en spinrag. Omdat het wrakke bouwsel op instorten stond, moest er eindelijk iets aan gedaan worden en veertien noodlijdende fietsen kwamen na verwijdering van dekzeilen tevoorschijn.

Ondanks die zeilen waren ze jarenlang blootgesteld geweest aan de elementen en wel zodanig dat het voor de andere dertien racefietsen te laat was en ik die naar de schroothoop kon brengen. Maar mijn Gazelle heeft het als enige overleefd en ik schaam me nog steeds dat ik zo slecht voor mijn gabber van toen heb gezorgd.

Maar zo gaat dat helaas als je een huis vol racefietsen hebt, waar je als gezin van vier personen omheen moet zien te leven. Wat ik daarmee vrouw en dochters heb aangedaan daar heb ik het liever niet over, wel dat er uiteindelijk een oplossing voor mijn verzamelwoede is gekomen en we nu weer over het volledige huis kunnen beschikken.

Aan mijn oude gabber zit een heel verhaal vast. Hij is opgebouwd door fietsenmaker Theo Baartman uit Rotterdam-Zuid. Met Theo besprak ik voor de reis uitgebreid welke onderdelen er op moesten. Toen de fiets klaar was en ik aan mijn reis van tienduizenden kilometers kon beginnen was ik voor het onderhoud op mezelf aangewezen en ben ik ook een volleerd fietsenmaker geworden.

Toen ik weer terug was, bedacht ik dat ik iets met die kennis moest gaan doen. Ik had grote waardering gekregen voor het merk Gazelle en besloot de stoute schoenen aan te trekken om mijn ervaringen persoonlijk aan de heer Breukink, directeur van de Koninklijke Gazelle in Dieren, te gaan overbrengen.

Ik stapte met mijn fiets op de trein om in Dieren met de fiets aan de hand bij Gazelle binnen te stappen. Ik vroeg de heer Breukink te spreken. Een gok, want zo’n man is natuurlijk drukbezet. Maar ik had geluk na een paar minuten stond ik tegenover hem en zaten we even later in het directiekantoor waar hij uitgebreid de tijd nam om naar mijn avonturen te luisteren.

We raakten haast niet uitgepraat, want de vader van Erik was een charmante empatische man die vol belangstelling echt allesover mijn reis wilde weten. Toen het gesprek teneinde was vroeg hij of hij nog iets voor me kon doen. Ik overwon mijn terughoudendheid en vroeg of ik bij Gazelle kon komen werken op de afdeling Research & Development, omdat ik mezelf bekwaam genoeg achtte om over verbeteringen van een fiets mee te denken en te oordelen.

Breukink lachte en sprak de volgende woorden: “Beste Peter, ik zou je direct in dienst nemen, want je zou een aanwinst zijn voor ons bedrijf. Er is echter één maar en dat ben je zelf. Je bent een avonturier en ik vrees dat als je een paar maanden hier werkt en je plaats hebt veroverd, het toch weer gaat kriebelen en je weer de wijde wereld in trekt op je Gazelle randonneur.”

Hij had gelijk en zo ging ik met mijn fiets weer op de trein naar huis. Enigzins teleurgesteld dat wel, maar het is nog jaren blijven kriebelen. Wat niet wegneemt dat ik al weer tientallen jaren als instrumentmaker bij het Daniel den Hoed ziekenhuis in Rotterdam werk.

Hoewel mijn verzameling fietsen in de loop der tijd regelmatig van omvang is veranderd, want je koopt en verkoopt weer, zal ik ik mijn Gazelle randonneur nooit wegdoen. Hij hoort bij me als mijn vrouw en kinderen omdat hij mij herinnert aan die twee jaar dat we op elkaar waren aangewezen.

Het was een hoogtepunt in mijn leven, waar ik nog vaak aan terugdenk. Net als aan het feit dat ik met ingang van vandaag zal terugdenken aan de stukjes die ik voor de slogblog bij elkaar heb gezwoegd. Dat viel niet altijd mee, want ik ben geen schrijver, maar met de hulp van Fred ben ik er altijd uitgekomen.

Tot slot wil ik jullie bedanken voor het feit dat jullie het hebt willen lezen en hopelijk een beetje hebt gewaardeerd. Het ga jullie goed.

Door Peter Ravensbergen, 11 december 2018 12:00

spamprobleem opgelost

Na het spambombardement van de afgelopen dagen heeft D-Host BV de provider een aantal blokkades ingebouwd waardoor we verstoken moeten zijn van die bagger. U kunt nu weer veilig reageren en berichten plaatsen. Met excuses voor het ongemak.
Geplaatst door Fred, 11 december 2018 15:42:39

Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Peter, bedankt voor de vele interessante stukjes die ik meestal zeer de moeite waard vond. Maar, aan alles komt een eind en om met je eigen woorden te spreken: het ga je goed.
Geplaatst door Jan Quax, 11 december 2018 16:10:40

Dank

Peter, ik sluit me geheel aan bij de vorige spreker (herstel schrijver)en bedankt voor je boeiende bijdragen.
Geplaatst door Piet van der Meer, 11 december 2018 17:09:21

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web