Het was me het weekje wel …

Helemaal in de ban van het voetbal, met de prachtige zege van het Nederlands Elftal tegen Frankrijk als kers op de slagroom, was het wielrennen in mijn beleving wat op de achtergrond geraakt.

Natuurlijk won Mathieu van de Poel ook in de afgelopen week weer zijn koersjes en draait in Gent de zesdaagse, maar echt boeien doet het me niet. Liever zag ik het kind van Adri nu op een strand liggen om rust te nemen voor direct na de feestdagen serieus de voorbereidingen voor het wegseizoen beginnen.

En de zesdaagsen? Ik ben elke dag bezig met het actualiseren van de biografie van Peter Post die in maart gaat uitkomen en vergelijk dan de impact van de zesdaagse in die tijd met nu. Als er niet wat gebeurt dan is het evenement ten dode opgeschreven, want de echte specialisten lijken uitgestorven.

Het zal mannen als Patrick Sercu en René Pijnen ongetwijfeld aan het hart gaan, maar ook zij kunnen er niets aan veranderen. We kunnen er slechts in berusten, hoewel Rotterdam in januari ongetwijfeld weer een spektakel zal zijn.

Deze week ontving ik het dikke jaaroverzicht 2018 van Wielerrevue. Als je die doorbladert en hier en daar wat leest kom je toch weer in de ban van dat voor Nederland schitterende seizoen met een reeks successen die we jaren niet meer gewend waren.

De overwinning na een indrukwekkende solo van Niki Terpstra in de Ronde van Vlaanderen, de tweede plaatsen van Tom Dumoulin in eerst de Giro en daarna de Tour, de twee etappezeges in de Tour van Dylan Groenewegen, De solo van Steven Kruijswijk op weg naar Alpe d’Huez, het machtsvertoon van Mathieu van der Poel in het NK en de niet aflatende strijdlust van Bauke Mollema in de Tour en de Vuelta.

En dan de geweldige prestaties van onze vrouwen. Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten, Chantal Blaak, Marianne Vos, Lucinda Brand, Amy Pieters, wat een lichting, wat een successen. Al zou ik ze wel wat meer internationale tegenstand toewensen.

Bij de mannen is die hegemonie er nog niet. Daarvoor moeten we bij de Britten zijn. De drie grote ronden zijn alle drie door een Brit gewonnen en steeds een andere. Chris Froome won de Giro, Geraint Thomas de Tour en Simon Yates de Vuelta. De eerste twee van Team Sky en de derde koos voor de variant van het Australische Mitchelton-Scott.

Maar Nederland kruipt dichterbij. Dat zit hem vooral in de twee ploegen, waarvan er een Nederlands is en de ander Duits maar met een zwaar Nederlands stempel. Wie in dit nummer kennisneemt van de inzichten van Sunweb-baas Iwan Spekenbrink verlangt nu al naar het nieuwe seizoen.

En de investeringen van Jumbo blijven daar niet bij achter. We gaan weer een mooi jaar tegemoet en als de toppers van het vaderlandse wielrennen verstandige keuzes maken dan kunnen de successen niet uitblijven. Maar eerst nog even genieten van het Nederlands Elftal en Ajax in de Champions League.

Door Fred van Slogteren, 18 november 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web