Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 7 november …

Er zijn korte wielercarrières en lange. Soms ook superkorte, maar er bestaan ook superlange. Zoals die van wijlen Theo Oudshoorn, die van de nog springlevende Jan Zomer en van Ton Griep, de Rotterdamse criteriumspecialist die veertig jaar lang criteriums reed en vandaag zijn 63ste verjaardag viert.

Hij begon als aspirant en eindigde als sportklasser met daar tussenin alle categorieën die de KNWU kent, inclusief die van de beroepsrenners, het vak dat hij twee jaar uitoefende. Hij zal daar wellicht weleens met Henk Lubberding aan de start hebben gestaan, toen een beroemde tegenstandertegen wie hij misschien opkeek en nu zijn zwager, de echtgenoot van zus Corina.

Ton heeft in die veertig zo’n tweeduizend keer aan de start gestaan en om en nabij tweehonderd keer de bloemen van de winnaar mee naar huis mogen nemen. Een bloemenwinkel vol en moeder Griep en later mevrouw Griep hoefden maar zelden een bloemetje te kopen.

Het is een vak apart dat criteriumrijden. Je moet in de eerste plaats de inhoud hebben om na iedere bocht je weer op gang te trekken en weten met wie je in de slag kunt gaan. Dat klinkt oneerlijk maar zonder met een of meer renners in de slag te zitten is het vrijwel onmogelijk zo’n rondje om de kerk te winnen.

Dan maak je bijvoorbeeld een afspraak om na een premiesprint vol door te gaan en zo een ontsnapping te organiseren met een langere levensduur dan een paar minuten en honderd meter. Er moet power achter zitten en de koplopers moeten elkaar goed verstaan. Zit er iemand bij die niet wil rijden dan is de ontsnapping bij voorbaat mislukt.

Als je zo lang mee hebt gedaan als Ton Griep dan was het geen problee om een goede ontsnapping tot stand te brengen. Hij kende zijn tegenstanders en willekeurige medestanders als zijn broekzak, wist ook precies wie op welk rondje goed uit de voeten kon en bouwde zo aan een prachtige carrière waar hij intens van heeft genoten.

Het liefst was hij nog langer doorgegaan, maar hij begon tegen grenzen aan te lopen. Bij het ouder worden werd hij ook wat zwaarder, extra gewicht dat je in een criterium na iedere bocht weer op je bult moet nemen om aan te kunnen pikken bij jongere jongens.

Dat ging hem opbreken en voor spek en bonen meerijden was geen optie voor deze veelwinnaar. Ik meen te weten dat hij bij een deurwaarderskantoor werkt en vandaag weer een jaartje dichterbij zijn pensioen is gekomen. Ik weet niet of hij dit leest, maar ik wens hem van harte een fijne dag en nog vele jaren.

Foto: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 7 november 2018 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web