Uit de ordners van Jan …

Na 240 maal volgens de formule van het ´Theater van het Sentiment´ te hebben gepubliceerd, besloten we vanaf augustus 2010 op maandag met een ander format te starten. In mijn ordners bevinden zich namelijk niet alleen duizenden krantenknipsels, maar even zoveel tijdschriften over onze zo geliefde sport.

Van het complete oeuvre van de bladen Wielersport en Wielerrevue tot tijdschriften uit Italië, Duitsland en Spanje. Van mijn wielervriend Tim Krabbé kreeg ik enkele jaren geleden twee dozen met Franse juweeltjes waaruit ik heel regelmatig heb mogen citeren.

Hoeveel verschillende tijdschriften die ik naar voren haalde zou ik echt niet weten maar er zat er regelmatig een tussen die maar een heel kort leven was beschoren. Tot die categorie boorde ook het blad KOERS dat ik als eerste in het nieuwe format op maandag 16 augustus 2010 naar voren haalde.

De uitgever en hoofdredacteur was Charles Ruys (1918-1986), een telg uit een vermaard artiestengeslacht, die in tegenstelling tot zijn oudere broers Cor en Willy (je weet wel, de Dikke Deur uit Pipo de Clown) zijn bühne zocht in de wielersport.

Charles (foto 2) was een kleurrijk figuur die zich multifunctioneel door het wielerleven sloeg. Hij was schrijver van wielerboeken, journalist, organisator, coach, trainer en vaak ook nog allemaal tegelijk.

Het blad KOERS heeft maar kort bestaan. Voor zover ik me kan herinneren heb ik me destijds direct als abonnee opgegeven, maar meer dan de eerste zes nummers van de eerste jaargang kan ik niet in mijn ordners vinden. Ik vermoed dan ook dat de droom van Ruys in een financiële nachtmerrie is geëindigd.

Vandaag aandacht voor nummer 3 van augustus 1982 met op de voorpagina een stralende Bernard Hinault in de gele trui. Dat sloeg uiteraard op de net afgelopen Tour de France, het belangrijkste onderdeel van deze uitgave.

´Het was weer heerlijk!’ is de kop en: ‘Bernard Hinault maakte een kwartet van een trio.’ Met winst in zowel de Tour als de Giro had de Breton zich in het selecte gezelschap geschaard van Fausto Coppi, Jacques Anquetil en Eddy Merckx, die dat eerder hadden gepresteerd.

Over de vierde Touroverwinning van Hinault was niet iedereen enthousiast, omdat hij te defensief en te berekenend zou hebben gereden. Ruys, die graag tegen heersende opvattingen in ging, was het daar uiteraard niet mee eens. ‘Wat is er fout aan zijn strijdwijze? Niets toch?´

Ik citeer verder± ´Zeer fraai is de tweede stek van Joop Zoetemelk. En kom ons nu niet aan met de boodschap dat Jopie weer eens stilletjes heeft geprofiteerd. Wie dat roept moet het zelf maar eens proberen. Geen jeugdigen die durven aanvallen? Geen muziek in de toekomst? Lieve zwartkijkers, wat zeggen jullie dan van Johan van der Velde en Peter Winnen? En van Phil Anderson en Beat Breu?’.

Ja die Charles ging graag tegen gevestigde opvattingen in. Misschien dat het blad KOERS al na zes uitgave het leven liet.

Door Jan Houterman, 29 oktober 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web