Uit de wasserette van Henk …

© Henk Theuns

“Zondag ging het in ‘Het museum van Hans’ over de Nederlandse baankampioenschappen van 1956. In de tekst staat dat de Amsterdammer Daan de Groot toen nationaal kampioen werd bij de profachtervolgers. Er staat niet bij wie er tweede werd. Dat was Peter Post, het fenomeen van wie ik deze roodwitblauwe kampioenstrui kreeg met het opschrift: ‘1957’. Toen was hij de kampioen en daarmee overvleugelde hij zijn stadgenoot De Groot. Ze leken wel een beetje op elkaar, die twee. Allebei lange blonde jongens met veel flair. Maar waar De Groot beroepsernst tekort kwam, daar had Post een surplus en dat maakte het verschil. Het was de eerste kampioenstrui van Peter en ik meen dat er nog zeven bij zijn gekomen. Acht totaal, waarvan zes in het achtervolgingsnummer. In die discipline was hij in zijn tijd ook een van de besten in de wereld. Hij werd – tot zijn grote spijt – nooit wereldkampioen, maar hij stond wel enkele malen als tweede of ...

... derde op het erepodium. Die twee overige truien behaalde hij in het wegkampioenschap van 1963 en in het kampioenschap 50 kilometer op de baan zonder gangmaking in 1971. Post is een fenomeen geweest in de wielersport en eigenlijk is hij dat nog steeds. Met zijn 73 jaar beweegt hij zich op de achtergrond, maar ook daar kun je niet om hem heen. Een grote persoonlijkheid die na een leven lang aan het front te hebben gewerkt nu in de luwte nog aan vele touwtjes trekt. Hij maakte van De Club 48 een professionele organisatie, waar sponsors graag in investeren en het jaarlijkse gala in november is voor velen een hoogtepunt en een waardig besluit van weer een wielerjaar. Peter regelt dat allemaal als een professional, net zoals hij destijds zijn eigen wielercarrière perfect managte en hij van zijn Raleigh en Panasonic-ploegen paradepaardjes maakte met een internationale allure. Maar het begon allemaal met dit truitje.

Tot volgende week!”

Henk Theuns

Door Fred van Slogteren, 27 juni 2007 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web