Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Een van de oudste Rotterdamse wielerverenigingen, opgericht in 1910, is vernoemd naar Café Apollo waar men destijds samenkwam. Het was een hechte club wielerfanaten, maar in het begin van de jaren dertig kwam er heibel in de tent en dreigde de vereniging ten onder te gaan.

Het was een wijs besluit dat de strijdende partijen in 1934 uiteengingen. De ene groep ruziemakers behield de naam Apollo en de andere richtte een nieuwe vereniging op met de heldhaftige naam: De Rotterdamse Leeuw, kortweg DRL. Het beroemdste lid in de geschiedenis van deze vereniging is Jan Janssen geweest.

Janssen heeft ion zijn rijke loopbaan alles gewonnen wat er op zijn bucketlist stond. Met één uitzondering, want hij is nooit Nederlands kampioen geweest. Als lid van een Franse ploeg kon hij het nooit bolwerken tegen de machtsblokken van Televizier, Willem II en Caballero.

Toch heeft hij wel degelijk een rood-wit-blauwe trui in zijn wielergarderobe, want in 1971, in de nadagen van zijn carrière won hij met Eef Dolman, Wim Bravenboer en Sjef van den Burg voor De Rotterdamse Leeuw het Nederlands Clubkampioenschap.

De allereerste Rotterdamse wielervereniging was THOR, de afkorting van Tot Heil Onzer Ribbenkast, om aan te geven hoe gezond wielrennen als tijdverdrijf was. Het beroemdste lid van THOR was Mathieu Cordang (foto 2), samen met Jaap Eden de Godfather van het Nederlandse wielrennen.

Als je de heldendaden van deze Limburger leest dan waan je je in een stripboek. Iemand die wedstrijden met monsterafstanden won, ijzerstek was en een paar geweldige longen had, waarmee hij op zes meter afstand een kaars kon uitblazen. Een geweldenaar.

Ook de vermaarde wielervereniging RRC De Pedaalridders is in hetzelfde jaar als Apollo opgericht. De beroemdste leden van die club zijn ongetwijfeld Arie den Hartog, onder andere winnaar van Milaan-San Remo en vijfvoudig wereldkampioen stayeren Gaby Minneboo.

Vanwege de groene kleur van dit frame zou het een fiets van de Pedaalridders kunnen zijn geweest want de huurfietsen die al in de jaren zeventig bij die club in gebruik waren voor nieuwe leden die het wel eens wilden proberen, hadden diezelfde kleur.

In de jaren vijftig was de ruzie tussen Apollo en De Rotterdamse Leeuw al lang vergeten en ze besloten tot samenwerking. Zoals sommige gescheiden echtelieden na jaren van bezinning weer bij elkaar kruipen omdat liefde niet roest.

De hernieuwde verbintenis resulteerde uiteindelijk in een fusie, want in 1971 gingen beide clubs op in een nieuwe vereniging met de naam RWC Ahoy. Ahoy (kan het Rotterdamser?) is nog steeds een zeer bloeiende vereniging met tal van bekende renners op de ledenlijst. Ik noem slechts de wereldkampioene van 2017 Chantal Blaak.

Het hier afgebeelde baanframe is er een van voor de Tweede Wereldoorlog met een trapstel waar een blokketting op past. Toen ik jaren geleden aan de restauratie begon was de grootste uitdaging er de juiste ketting bij te vinden. Dat is na lang zoeken gelukt.

De groene kleur is ontleend aan het stadswapen van Rotterdam en de vraag is dus van welke van de genoemde verenigingen reden voor de oorlog de leden op zo’n groene fiets? Apollo, De Rotterdamse Leeuw of De Pedaalridders? Ik weet het niet want er staat niets op dat het antwoord geeft.

Het is treffend dat zo’n antiek baanframe de rijke geschiedenis van het Rotterdamse wielrennen bloot legt. Daarom ben ik van mening dat mijn hobby meer is dan de tic van een lichtelijk gestoorde man met verzamelwoede.

Door Peter Ravensbergen, 9 oktober 2018 12:00

rood-wit-blauwe trui

Kampioenstruien bij de NCK (Nederlandse Club Kampioenschappen) worden er pas sinds kort uitgereikt op dit evenement. In elk geval niet in 1971 toen Jan Janssen en zijn genoemde maten met hun Rotterdamse vereniging kampioen werd. Janssen was overigens niet altijd daar. In zijn vroege jaren was hij lid van De Mol in Delft.
Geplaatst door marcoV, 09 oktober 2018 21:59:34

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web