Uit de ordners van Jan …

In mijn terugblik op deze rubriek in de laatste weken van de Slogblog ben ik vandaag aangeland bij 8 oktober 2007. Elf jaar geleden en het is verbazingwekkend hoeveel er al niet meer in je geheugen zit.

Ik schreef toen over de klimkoers Dwars door Lausanne die destijds bestond uit een rit in lijn en een tijdrit. Joop Zoetemelk (foto 1) won vanaf 1975 vijf keer achtereen het eindklassement en, op de tijdrit van 1975 na, ook steeds beide ritten.

In 1978 vond de koers plaats op 8 oktober. De rit in lijn won Joop met twee tellen voorsprong op Giuseppe Perletto en vijf op Joseph Fuchs. Bernard Hinault, die eerder dat jaar zijn eerste Tour de France gewonnen had, verloor maar liefst veertien seconden.

In de middag moest Hinault in de tijdrit over dezelfde afstand twintig seconden toegeven, Perletto was nu derde op 41 seconden. Zoetemelk werd met deze resultaten overtuigend en voor de vierde keer winnaar van Dwars door Lausanne.

Oktober is de transfermaand in de wielersport. Peter Post (foto 2) lijfde 27 jaar (nu 38 jaar) geleden een groot Limburgs talent in. Jo Maas uit Maastricht. Maas had bij DAF bewezen goed te kunnen meekomen in de bergen en overtuigde Post ervan grote capaciteiten als ronderenner te hebben.

De Amstelveense ploegleider was ervan overtuigd dat Maas zijn top nog lang niet had bereikt. Hij kreeg de ruimte om in de toekomst nog veel beter te gaan rijden, maar hij moest zich daarvoor wel eerst aanpassen aan het keiharde Raleigh-systeem.

“Wij hebben een ploeg die altijd moet winnen. Het geeft niet wie wint. Jan Raas is daar een schitterend voorbeeld van, hij is de kopman maar zorgt er dikwijls voor dat anderen kunnen winnen.”

De transfer van Maas naar zijn eliteploeg had hij eerst met de kern van de formatie besproken. “Met Zoetemelk, Raas, Knetemann en Van der Velde, want zij moesten eerst hun fiat geven voordat ik iemand contracteer. Ze waren het ermee eens dat Jo een welkome versterking betekent.”

Jo Maas zou Post slechts één jaar dienen met een negende plaats in de Ronde van Romandië. De Limburger was ook eindwinnaar van de Ronde van België maar werd wegens dopinggebruik gedeklasseerd.” Maas was er kapot van, begreep het niet en zou daarna niet lang meer fietsen.
Op 9 oktober 1983 behaalde de Belg Ludo Peeters (foto 3) een van de laatste grote zeges voor de Raleigh ploeg van Peter Post. In 1984 zou het elektronikamerk Panasonic de hoofdsponsor van Post zijn.

Tien, voor het Nederlandse wielrennen unieke, jaren lang had Post Raleigh als geldschieter gehad. Meesterknecht Ludo Peeters, en niet kopman Jan Raas, won de Grote Herfstprijs.

Tegelijkertijd kreeg Post de hint mee hoe het klassiekerseizoen het jaar daarna zou verlopen. Van de zes renners in de kopgroep zouden er het volgende jaar drie deel uitmaken van de eerder die week officieel voorgestelde nieuwe ploeg Kwantum van Jan Raas.

Na vele succesvolle jaren was het tot een breuk gekomen tussen Post en Raas en winnaar Peeters, nummer twee Van der Poel en nummer drie Raas reden alle drie voor Kwantum. Van de nieuw aangetrokken ‘vedetten’ van Post was niemand in de finale vertegenwoordigd.

Ook Gerrie Knetemann weigerde na een lange revalidatie na zijn val in maart 1983 het nieuwe contract voor de ploeg Post te tekenen, omdat de ploegbaas het niet langer toestond om behalve voor Panasonic ook reclame voor derden te maken.

De Kneet reed in 1984 voor het eerst in een Belgische ploeg, want hij tekende in Hilversum een contract dat hem voor een jaar aan de formatie Europ-Decor verbond.

Volgende week een terugblik op wielergebeurtenissen in oktober 2008.

Foto’s 1 en 3: archief dewielersite.net
Foto 2: © Cor Vos

Door Jan Houterman, 8 oktober 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web