Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 28 september …

Afgelopen zondag werd Trixi Worrack met haar ploeg Canyon SRAM Racing wereldkampioen ploegentijdrit en op de dinsdag erna worstelde ze zich naar de vijftiende plaats in het WK tijdrijden voor vrouwen, nadat ze luttele weken geleden op dit nummer nog derde werd in de Europese titelstrijd.

Beatrix Worrack werd geboren in Cottbus, een plaats waar heel veel DDR-sportcoryfeeën het levenslicht zagen, maar ze bracht haar jeugd door in Dissen in de Duitse deelstaat Brandenburg. Wielrennen was van jongs af aan haar lust en haar leven.

Er waren in die buurt echter geen meisjes die haar passie deelden en dus trainde ze al op jonge leeftijd met jongens uit de buurt, die allemaal op de sportschool in Cottbus zaten. Daar wilde ze ook naar toe, maar haar ouders zagen haar liever naar een gewone middelbare school gaan.

Zo kwam ze in nationaal opzicht op achterstand, wat ze compenseerde door er na schooltijd alles aan te doen. Dat ging vaak ten koste van school, maar de strijd met haar ouders en de leraren was ze bereid te voeren. Ze wilde wielrenster worden en niks anders.

Tegen zoveel ambitie was op den duur geen ouderlijk kruid gewassen en toen ze na vele ruzies van thuis alle ruimte kreeg ging ze met sprongen vooruit. Ze werd wielrenster en al gauw een van de besten in Duitsland. Die Trixi schaffte das.

Anno 2018 gaat ze al jaren mee, want ze was pas acht jaar toen de Muur viel en ze uit vrije wil en zonder dwang de wielersport kon gaan beoefenen. Ze wordt vandaag 37 jaar en ze heeft een prachtige erelijst bijeengereden.

Met daarop drie keer de wereldtitel ploegentijdrit en verder de zege in de Primavera Rosa, de vrouwenversie van Milaan-San Remo, de Ronde van Mallorca, de Tour de l´Aude, de Ronde van Toscane, de Ronde van Qatar en die van Californië.

En dan nog vele ereplaatsen in belangrijke wedstrijden, zoals haar tweede plaats in de individuele wegwedstrijd bij de wereldkampioenschappen van 2006, nadat ze twee jaar eerder al eens vierde was geworden. Verder nam ze deel aan vier Olympische Spelen, maar een medaille bleef tot nu toe een vrome wens.

Voorlopig denkt ze nog niet aan stoppen, want volgend jaar rijdt ze voor het vrouwenteam van Trek-Segafredo.

Foto: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 28 september 2018 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web