Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Thompson is de merknaam van een pistoolmitrailleur die door de Amerikaanse generaal James T. Thompson werd ontwikkeld. Het wapen stond in het Amerika van de jaren dertig bekend als de Tommy Gun.

Het ding werd niet alleen door het leger gebruikt, maar stond in die tijd ook hoog op het boodschappenlijstje van de maffia. Het beruchte stel Bonny & Clyde waren hartstochtelijke gebruikers van het wapen, waarmee ze rovend en moordend door de Amerikaanse staten trokken.

Chicago was met Al Capone als grote maffiabaas jarenlang het centrum van geweld en dood en de Tommy Gun had daar de naam van de Chicago typewriter. Hoeveel aanslagen per minuut er op mogelijk was, staat echter niet in de vele publicaties over die voor Amerika zo bloederige periode.

Voor u gaat denken dat u op een site voor schiettuig terecht bent gekomen, moet ik vermelden dat veel wapenfabrikanten in het begin van de twintigste eeuw ook bekend zijn geworden als makers van fietsen, motorfietsen en zelfs auto’s.

Thompson is daar echter geen voorbeeld van, hoewel er wel degelijk Thompson fietsen bestaan. Het is namelijk ook het huismerk van de Belgische familie De Smet uit Geraardsbergen, al generaties lang fietsenmakers van grote reputatie.

Het bedrijf is heden ten dage nog steeds een van de grootste fietsenfabrikanten van België met een uitgebreid leveringsprogramma stads- en recreatiefietsen, sport- en racefietsen, mountainbikes en elektrische fietsen.

Het kiezen van die Engels aandoende naam had niets te maken met de wapenfabriek in Amerika, maar is in 1921 bij de oprichting ontleend aan de naam van een beroemde rolprent uit de tijd van de stomme film.

Die film heette Miss Sadie Thompson en was wereldwijd een ongekend kassucces. Het verhaal gaat over een gevallen vrouw, in die tijd nog een onderwerp waar slechts fluisterend over werd gesproken.

Ik moet nogmaals mijn lezers teleurstellen, want ‘gevallen vrouw’ sloeg niet op een wielrenster die vol in koers onderuit ging, maar op een prostituée, in de film realistisch uitgebeeld door Gloria Swanson, de wereldberoemde heldin van de stomme film.

Thompson fietsen hebben echter wel enige overeenkomst met zowel de wapenfabriek als de filmster, want ze waren toen al uitgevoerd met een automatische versnelling in het trapashuis en over de kwaliteit van die fietsen heffen de gebruikers tot op de dag van vandaag eensgezind het ‘In de Gloria´ aan.

In het eerste deel van de trilogie van Fred over de geschiedenis van Nederland in de Tour de France, staat het levensverhaal van Antoon van der Steen (foto 2), een Nederlandse renner die 1961 aan de Tour de France heeft deelgenomen.

Als neoprof kreeg de Brabander uit Etten-Leur een contract bij de Locomotief-ploeg van ploegleider Jefke Janssen. Hij kreeg een fiets van dat merk en moest er zijn wedstrijden op rijden. Maar dat beviel Toon totaal niet.

Hij had in zijn laatste jaar bij de amateurs gereden op een Thompson fiets en daar was hij helemaal lyrisch over. Aan zijn Locomotief was niks mis, maar het voelde niet lekker. En ratio wint het niet altijd van emotie.

Dus schroefde Toon het balhoofdplaatje van de Locomotief van zijn sponsor op zijn oude vertrouwde Thompson, die hij natuurlijk eerst in de fabriekskleuren van Locomotief had laten spuiten.

Het voelde direct weer lekker en hij werd gelijk vierde in de Ronde van Nederland, vijfde in de Ronde van Duitsland en elfde in de Ronde van Luxemburg. Maar zijn bedrog kwam uit en Janssen kon niet anders dan Toon ontslaan.

Hij heeft er misschien wel spijt van gekregen, want Toon ging in dienst van Acifit gewoon door met mooie uitslagen rijden. Op zijn Thompson. Zo werd hij 20ste in de Ronde van Zwitserland en verdiende daar een startbewijs mee voor de Tour de France.

Met een zwaar geblesseerde knie haalde hij Parijs. Met die knie is het helaas niet meer goed gekomen. Hij stopte met wielrennen en ging werken in de goedbetaalde offshore. Op een booreiland heb je niet veel aan een racefiets, dus stond zijn geliefde Thomspon jarenlang in de schuur.

Na zijn pensionering herontdekte hij de daar onder veel stof begraven fiets. Hij knapte hem op en heeft er nog jaren op gereden. Ik bedoel maar, een prachtig verhaal voor een stomme film, want echte kwaliteit hoef je niet altijd met woorden aan te prijzen.

Foto 2: archief dewielersite.net

Door Peter Ravensbergen, 25 september 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web