Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 24 september …

De naam Jeu Jöris staat er bijna garant voor dat we het over een Limburger hebben. Helemaal juist, een echte Limburger uit Geleen. In het begin van de jaren vijftig beschikte dat mijnstadje over drie aansprekende beroepsrenners.

De beroemdste was natuurlijk Jan Nolten, die in 1952 de revelatie was van de Tour de France. Maar ook Huubke Vinken mocht er zijn. Derde bij het WK voor amateurs in 1949 en in 1952 kampioen van Nederland op de baan in het nummer vijftig kilometer zonder gangmaking.

Op dat soort resultaten kon Jeu Jöris zich niet beroepen. Voor hem geen heldendaden in de Tour of het WK en ook geen Nederlandse titel. Jeu was alleen onderscheidend in de Ronde van Nederland van 1952.

En hoe? Vrijwel iedere dag vloog hij erin, ging hij onvermoeibaar in de aanval. Het lukte steeds net niet, want de Nederlandse nationale ploeg, met mannen als Wim van Est en Woutje Wagtmans, was oppermachtig.

Jeu van de Limburgse ploeg was een van de weinigen die zich daar niet bij neerlegde. Hij daagde de vedetten van Pellenaars keer op keer uit, maar moest ondervinden dat de overmacht te groot was.

Een jaar later stopte hij al met de wielersport om masseur te worden. De benen van vele Limburgse voetballers werden soepeler in zijn magische handen, maar dat wisten niet veel mensen.

Die mensen weten ook niet dat Jan Raas in 1979 nooit wereldkampioen was geworden als Jeu er niet was geweest om hem voor onheil te behoeden. Dat zat zo. Jeu was die dag het hulpie van TV-verslaggever Jean Nelissen.

Die zag, net als alle kijkers in heel Europa op de monitor dat de Zeeuw maar ook alle andere kopmannen zich steeds de Limburgse heuveltjes lieten opzeulen, hangend aan de broek van hun ploeggenoten.

Zoals gezegd deden ze het allemaal, maar de wraakzuchtige NOS herhaalde de beelden van Raas steeds weer dankzij de nieuwe slomo-techniek. Raas had met de hele Nederlandse wielertop Mart Smeets en regisseur Martijn Lindenberg in de ban gedaan, wilden niet meer met ze praten en dit was de wraak.

Nelissen zag het met zorg aan en toen hij achter zich de beraadslagingen van de jury hoorde, besloot hij in te grijpen. Hij stuurde Jeu Jöris op pad met de boodschap om op de een of andere manier de zorg voor het lot van Raas op de Nederlands ploegleiders over te brengen.

Jeu rende naar de eindstreep, wipte, nadat de renners waren gepasseerd, over het dranghek en dwong de Nederlandse ploegleidersauto tot stoppen. Hij vertelde ploegleider Piet Libregts en chauffeur Peter Post wat er dreigde en Raas heeft die dag geen broek meer aangeraakt.

Als wielrenner heeft het hulpie van Jean Nelissen geen beklijvende geschiedenis geschreven, maar als behoeder van de wereldtitel van Jan Raas verdient hij een stoel in de hemel, de plaats waar hij volgens zijn Limburgse familie en vrienden sinds 2010 verblijft.

Jeu Jöris overleed namelijk vandaag precies acht jaar geleden. Hij werd 81 jaar.

Foto 1: archief T&T Tekst & Traffic
Foto 2: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 24 september 2018 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web