Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 23 september …

Zwitserland is een land dat in de wielersport tot de grote wielerlanden wordt gerekend. Het dankt die kwalificatie aan een aantal toprenners met een verbluffend talent. Renners als Ferdi Kübler, Hugo Koblet, Tony Rominger en Fabian Cancellara.

Daarnaast brengt het Alpenland vooral degelijke coureurs voort die met veel zelfkennis niet uit zijn op een rijke palmares, maar op een plaats in de tweede rangorde waar ze grote talenten aan overwinningen helpen.

Zo iemand was Martin Elmiger die in 2001 de profrangen kwam versterken en eind 2017 afscheid nam. Hij is al bijna vergeten, want het aantal overwinningen dat hij behaalde past met gemak op de achterzijde van een postzegel.

Tot die zeldzame overwinningen behoren zijn vier zeges in het Zwitserse kampioenschap op de weg. Verder staan de Tour Down Under, de Vierdaagse van Duinkerke, de GP d'Isberques en de Grote Prijs Kanton Aargau op zijn erelijst.

Hij reed voor Phonak, AG2R, IAM Cycling en sloot zijn carrière af bij BMC, allemaal ploegen waar ze met genoegen en dankbaarheid aan hem terugdenken. Op Der Martin kon je bouwen omdat hij nooit verzaakte met de gelijkmatigheid van een Zwitsers uurwerk.

Elmiger startte zeven keer in de Tour de France en één keer in zowel de Giro als de Vuelta. Een 64ste plaats in de eindstand was zijn beste resultaat. Ook in de klassiekers was hij aanwezig om anderen te helpen. Hij reed ze allemaal meerdere keren met een hoogst enkele keer een top-tien notering.

Martin Elmiger reed voor het geld, omdat hij waarschijnlijk op geen andere manier meer kon verdienen dan als dienstbaar wielrenner. En aan zijn geld moesten ze niet komen, zoals hij in 2006 duidelijk liet blijken.

Dat jaar reed hij bij Phonak en hoewel die ploeg al vroeg in het seizoen bekendmaakte dat 2006 het laatste jaar zou zijn, kreeg Elmiger een nieuw contract aangeboden. Waarschijnlijk was er een nieuwe sponsor in beeld en teammanager John Lelangue wilde zijn ploeg graag bij elkaar houden.

Om uiteraard sterker te staan in de onderhandelingen met een nieuwe sponsor. De Belgische ploegbaas bleek Elmiger echter niet op waarde te schatten, want hij bood hem een salaris dat maar liefst dertig procent lager lag dan hij bij Phonak had verdiend.

Dat pikte Elmiger natuurlijk niet en hij verklaarde dan nog liever met fietsen te stoppen. Dat was niet nodig, want Vincent Lavenu van AG2R schatte hem wel op waarde.

Martin Elmiger beloonde het in hem gestelde vertrouwen al in januari 2007 met een mooie overwinning in de Tour Down Under. Lelangue had het kunnen weten: ‘geen geld, geen Zwitsers’.

Martin Elmiger wordt vandaag veertig jaar. Herzlichen Glückwunsch, Martin!

Foto’s: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 23 september 2018 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web