Uit de wasserette van Henk …

Iedere renner die overweegt om doping te gaan gebruiken zou de beelden eens moeten terugzien van Johan Museeuw toen die in 2007 voor de onderzoeksrechter moest verschijnen vanwege aan het licht gekomen gebruik van verboden middelen.

Een door alle Vlamingen bewonderde wielervedette die met ere de bijnaam De Leeuw van Vlaanderen voerde zat daar als een geslagen hond. Een Leeuw die de nagels en tanden waren uitgerukt en hulpeloos wachtte op het vonnis dat over hem zou worden uitgesproken.

Ik heb zelden zo´n droevige vertoning gezien en hoewel hij daar bekende vele malen te hebben valsgespeeld en zijn erelijst hier en daar gecorrigeerd had moeten worden, voelde ik compassie voor de man die van de hoogste top van de wielersport genadeloos in de diepte was geduikeld.

Want hij was een mannetje, deze Johan Museeuw, drievoudig winnaar van zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix, de wedstrijden waarin hij zijn bijnaam verdiende. Een vedette, een patron, een geweldige coureur.

De West-Vlaming won ook eens de Amstel Gold Race en hij was wereldkampioen. Hij had alles bereikt waar een wielrenner aan het begin van zijn carrière van droomt en dat voor de meesten niet is weggelegd.

Hij die met opgeheven hoofd door de wielerwereld stapte, moest echter met gebogen hoofd toegeven dat ook hij had gezondigd. Misschien had hij dat al eens in de biechtstoel opgebiecht en had meneer pastoor gesproken om hem er genadig met wat weesgegroetjes af te laten komen.

Maar rechters zijn niet zo mild en vergevensgezind. Een correctionele veroordeling en een voorwaardelijke celstraf en geldboete werden zijn deel. Dat heeft geen consequenties als je verder braaf bent, maar je hebt wel een stafblad en er is een enorme reputatieschade toegebracht.

Deze trui van GB-MG Maglioficio droeg hij in de jaren 1993 en 1994. Deze zo succesvolle Italiaans-Belgische formatie onder leiding van Patrick Lefevere had een reputatie die een uur in de wind stonk.

In het begin van de jaren negentig waren de prestaties ongekend met renners als Baldato, Ballerini, Cipollini, Rebellin, Tchmil, Järmann en dus ook Museeuw die ongelooflijk veel wonnen. Dat kon normaal geproken niet en er werd gefluisterd over een nieuw en onbekend wondermiddel waar renners van gingen vliegen.

Het epo-spook had zijn intrede in het peloton gedaan en zonder iemand daar persoonlijk op te willen aanspreken luidde dat een donkere periode in, waaraan de wielersport bijna ten onder is gegaan.

Het was een kwestie van meedoen of stoppen en veel renners kozen bij dat duivels dilemma voor het eerste. Moet je ze dat kwalijk nemen? Gelukkig ga ik daar niet over, want ik spaar truitjes.

Ik heb er duizenden en al die tricootjes bij elkaar vertellen de geschiedenis van de wielersport met talloze hoogtepunten, maar helaas ook peilloze dieptepunten. Die hoef je niet te benoemen, want als je geduld hebt komt alles een keer uit. Ook van een Leeuw van Vlaanderen.

Foto 2: archief dewielersite.net

Door Henk Theuns, 19 september 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web