Herinneringen bij een foto …

Ik heb van 1972 tot en met 1989 in het Groene Hart gewoond, het overwegend agrarische gebied dat ingeklemd tussen de vier grootste steden van Nederland een kommervolle toekomst tegemoet gaat.

Het is een prachtig gebied waar iets van een miljoen mensen wonen, werken en recreëren, maar waar door de bestuurders van de genoemde steden begerig naar wordt gekeken om er hun uitbreidingsplannen te realiseren.

Dat was de Amsterdamse architect Maarten Kloos een doorn in het oog en toen hij in 2006 werd onderscheiden voor een van zijn ontwerpen en daarvoor een geldprijs ontving, was het zijn gedachte om met dat geld aandacht te vragen voor het Groene Hart.

Hij was geen wielerliefhebber maar keek in de maand juli, net als zoveel Nederlanders, wel verlekkerd naar de beelden van de Tour de France, een drie weken durende promotiefilm van de Franse VVV.

Een wielerronde in het Groene Hart dat integraal wordt uitgezonden op de tv was een uitstekende manier om aandacht voor het gebied te vragen, bedacht Maarten, en zo kwam hij bij Herman Brinkhoff terecht, bekend als parcoursuitzetter bij de Ronde van Nederland.

Herman pakte het op en begon met het formeren van een organisatieteam. Ik was blij verrast met zijn telefoontje waarin hij mij vroeg voorzitter te willen worden van de werkgroep Pers & PR. Ik wist niet hoe snel ik ‘ja’ moest zeggen.

Op de zondag na Milaan-San Remo ging de eerste editie van start in het centrum van Leiden bij molen De Valk, een ijkpunt in de Leidse binnenstad. Een mooie zonovergoten zondagmorgen en het zag er zwart van de mensen.

In de volgauto gezeten naast Rodrik de Munnik, hoofdredacteur van het blad Fiets, voelde ik me als een legeraanvoerder die in oorlogstijd de ene stad na de andere inneemt. Overal juichende mensen langs de kant van de weg.

Op SBS6 werd de gehele koers integraal uitgezonden en het was een absolute feestdag. De koers was niet bijster boeiend, maar we hadden een goede winnaar. Een jonge renner uit Gent die ook nog eens een heel toepasselijke naam had: Wouter Weylandt.

Ik herinner me dat ik na afloop even met hem heb staan praten en op deze foto zien we Wouter tijdens de persconferentie. Een vrolijke, aardige jongen die antwoord gaf op alle vragen en duidelijk in zijn nopjes was met de overwinning in een door de wind zware 1.1 koers.

Ik ben hem blijven volgen en verheugde me in zijn progressie. Hij won etappes in de Vuelta en de Giro, schreef de semi-klassieker Nokere Koerse op zijn naam en werd in de Quick-Step ploeg de kroonprins van Tom Boonen.

Hij was al een toppertje toen we op 11 mei 2011 het ontstellende bericht kregen dat Wouter een crash in de Ronde van Italië niet had overleefd. In hetzelfde jaar werd ook de Ronde van het Groene Hart niet meer verreden.

Er zijn vier edities geweest, ik heb er veel plezier aan beleefd door te mogen samenwerken met geweldige mensen als Paul Nouwen, Herman Brinkhoff, Philip van der Ploeg en anderen maar na twee jaar met Campina en twee jaar met Eneco was er geen bedrijf meer bereid de benodigde pecunia op tafel te leggen.

Zo is de Ronde van het Groene Hart ten grave gedragen, ongeveer tegelijk met Wouter Weylandt de eerste winnaar. Wat blijft zijn twee warme herinneringen.

Foto: © Philip van der Ploeg

Door Fred van Slogteren, 4 september 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web