De Burgerlijke stand van 18 juli.

Gino BARTALI (1914, overleden 04.05.2000, Italië)

In de jaren vijftig was Gino Bartali een beroemdheid. Zijn naam spraken wij wieler- minnende jongetjes uit met de klemtoom op de tweede lettergreep. Later begreep ik dat het de eerste behoorde te zijn. Net als zijn bijnaam van toen. Ielvetsjio, zeiden we fonetisch voor Il Vecchio, wat ‚de oude’ betekent. En oud was hij, toen hij in 1952 door Jan Nolten werd vernederd op de Puy de Dôme en op zijn 38e verjaardag in 1953 door Wout Wagtmans en Gerrit Voorting toen hij nog graag een keertje wilde winnen. Persoonlijk had ik het hem wel gegund. Maar ja, ik ging daar niet over en Woutje en Gerrit deden niet aan sentimenten. Ik zou het hem gegund hebben omdat de oude Gino al vanaf 1935 professioneel in het zadel zat en twee keer de Tour de France had gewonnen en nog veel en veel meer. Hoeveel hij nog tussen 1940 en 1947 gewonnen zou hebben als de oorlog er niet was geweest, weet geen mens en dat is ook niet relevant. Er was wel oorlog en dat heeft zijn palmares natuurlijk geweldig beïnvloed. Maar ook die van zijn concurrenten met de legendarische Fausto Coppi voorop. Ze verdeelden heel Italië in twee kampen en de Bartalisten en de Coppisten gingen veelvuldig met elkaar op de vuist. Zinloos geweld, avant la lettre. Het mooiste verhaal over Gino Bartali betreft zijn Touroverwinning in 1948, waarmee volgens de overlevering in Italië een revolutie is voorkomen. De communisten onder aanvoering van Palmiro Togliatti stonden op het punt in Italië de macht te grijpen, maar het volk dat op de barricaden moest, werd teveel in beslag genomen door de prestaties van Bartali, om gewapend met hamer en sikkel de macht aan de bolsjewieken over te dragen. Omdat het idool een zeer gelovig man – Gino de Vrome – was, keerde het vertrouwen in de christelijke politici terug en was het land gered. Benjo Maso heeft enkele jaren geleden een mooi boek over deze kwestie geschreven. Het laatste wat ik van Bartali gezien heb was het TV-interview dat Wilfried de Jong aan het eind van de jaren negentig met hem had voor het programma Sportpaleis De Jong. Daarin zat altijd dat mooie item met de massagetafel. De Jong, brutaal als de beul, kreeg het voor elkaar dat de oude wat broos geworden man – hij moet toen rond de 85 jaar zijn geweest - in zijn onderbroek op die tafel ging liggen om zijn vele littekens en door fracturen vergroeide ledematen aan de Nederlandse kijkers te tonen. Als een generaal die al zijn gewonnen veldslagen beschrijft, zo lag hij daar. Wonderschone televisie. (Foto: archief Sport-Express)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Chris JONGEWAARD (1979, Australië)

Waarschijnlijk fronsen jullie de wenkbrauwen bij het lezen van de naam Chris Jongewaard (op de foto in het midden). Hij was met zijn maatje Sid Taberlay (rechts) begin juni 2004 deelnemer aan de Tour de France voor mountainbikers. Twee leuke jongens en goede bekenden van Karl Zoetemelk (links), die ook aan die wedstrijd deelnam. Met zijn drieën reden ze voor het Team International, een bescheiden ploeg in vergelijking tot de andere ploegen, waarvan de renners zich in grote luxe touringcars lieten verwennen. Chris, Sid en Karl moesten het met heel wat minder doen, want zij hadden slechts de beschikking over een bescheiden busje, waarin al hun spullen en fietsen zaten. Ze waren hun eigen mecanicien en ik denk dat ze elkaar ook masseerden. Het ging op een koopje, maar toen aan het eind de uitslag van die wedstrijd werd opgemaakt, stond Chris als eerste in het klassement, Sid als derde en Karl als zevende. Chris en Sid waren geheel voor eigen rekening naar Europa gekomen, om er de uitslagen te rijden die noodzakelijk waren om voor de Olympische Spelen van Athene te worden geselecteerd. Met het prijzengeld dat ze op hun toernee verdienden, moesten ze hun kosten bestrijden en genoeg overhouden voor de terugreis, die pas in het najaar gepland was. Ze bleken geen idee te hebben wie de vader van Karl was en de naam Joop Zoetemelk deed ook geen enkel belletje rinkelen. Ik heb een poosje met Chris zitten praten en ik vertelde hem dat de manier waarop zij Europa deden, niet zo veel verschilde van beroemd geworden Aussies uit het verleden. Die kwamen ook naar Europa met niet meer dan de kleren die ze droegen en hun fiets. Sid Patterson, Reg Arnold, Alfred Strom, Don Allan en Danny Clark. Die namen kende hij wel, maar dat die beroemdheden net zo hadden moeten sappelen als zij, dat kon hij zich niet voorstellen. Misschien moet ik ook maar eens een slogblog beginnen voor de Australische markt. (Foto: © T&T Tekst & Traffic)

De andere op 18 juli geborenen zijn:

AMERONGEN, Thijs van (1986, Nederland)
AZEVEDO DUARTE COSTA, Alfonso (1984, Portugal)
BRUYN, Piet de (1932, Nederland)
DE GRIBALDY, Jean (1922, overleden 02.01.1987, Frankrijk)
FAGGIN, Leandro (1933, overleden 06.12.1970, Italië)
HODGE, Stephen (1961, Australië)
MOCKRIDGE, Russell (1928, overleden 13.09.1958, Australië)
ROSCIOLI, Fabio (1965, Italië)
SAWALL, Walter (1899, overleden 31.01.1953, Duitsland)
STEIJN, Gerd (1988, Nederland)
STEIJN, Harm (1988, Nederland)
STORME, Lucien (1916, overleden 10.04.1945, België)

Door Fred van Slogteren, 18 juli 2007 0:00

Gino Bartali

Zo'n 30 jaar geleden heb ik eens een internationale wedstrijd in Italie gereden en gewonnen. De ronde-mister destijds was Gino Bartali en 2de ronde-mister was Francesco Moser. Ik heb nog 2 polaroid fotootjes waar ik gearmd, met Bartali én Moser op sta. Ik heb mij destijds geloof ik niet eens gerealiseerd hoe een grootheid de man was. Pas later werd dit mij steeds meer duidelijk.
Willy.

Geplaatst door Willy Wiersma Kwantes, 18 juli 2007 10:32:57

Het ,,D,, woord

In mijn omgeving zijn er een
aantal mensen geweest die aan
de gevolgen van kanker kwamen
te overlijden.In de wandelgang
en werd deze ziekte K genoemd
Nu hoor ik op de T.V.tijdens
de Tour uitzendingen,dat men
het steeds over het D woord
heeft.Zijn we gek geworden?

Geplaatst door Bap van Breenen, 19 juli 2007 00:22:29

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web