Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 1 september …

De media duikelden twee jaar geleden over elkaar heen in hun afschuw over Riccardo Riccò, de jarige van vandaag, die niet alleen een dopingzondaar was, maar bovendien een uiterst onaangenaam mens.

Hij werd geschorst en die straf zat er in het voorjaar van 2010 op. Hij kreeg een contract bij Ceramica Flaminia en won in die kleuren op indrukwekkende wijze in juli de Ronde van Oostenrijk, waarin hij ook twee etappes won.

Riccò was veel te goed voor het niveau waarop Flaminia wedstrijden reed en ging via zijn zaakwaarnemer op zoek naar een hem passende omgeving, waarin hij in de grote ronden kopman kon zijn.

Nadat hij die garantie bij Quick-Step niet kon krijgen, was daar plots Vacansoleil, de nieuwe Nederlandse ploeg met grote ambities. Nadat teammanager Daan Luijkx eerst tevergeefs met Michele Scarponi en Sammy Sanchez had onderhandeld, kwam de deal wel rond met Riccò.

Het was een bewuste keus van Luijkx, hoewel het enfant terrible in 2008 letterlijk door de politie de Tour was uitgesleurd, nadat hij op indrukwekkende wijze twee etappes had gewonnen.

Toen een paar dagen later bleek dat hij daarbij behoorlijke wat chemische hulp had gehad, werd hij bij zijn ploeg Saunier Duval direct ontslagen en door de UCI voor twintig maanden geschorst.

Hij was in 2008 bezig geweest aan een indrukwekkend seizoen met een tweede plaats in het eindklassement van de Giro. Il Cobra toonde zich een geweldige klimmer en ook nog iemand die in een kopgroep een sprintje kon winnen.

Vacansoleil zat uiteraard niet te wachten op nieuwe schandalen rond de nieuw te werven kopman en had behalve een diepgaande bestudering van de bloedwaarden van Riccò ook de organisaties van de grote ronden gepolst of hij eventueel welkom zou zijn als de ploeg een startbewijs kreeg.

Met drie mededelingen van ‘geen bezwaar’ lagen er geen beletsels meer, terwijl Riccò zelf Luijkx had bezworen van zijn fouten te hebben geleerd en niets liever wilde dan zich ‘clean’ te willen revancheren. Vacansoleil was met zijn komst behoorlijk versterkt en had mede door het aantrekken van de Belg Stijn Devolder een forse stap gezet op weg naar internationale erkenning.

Het sprookje duurde niet lang, want al snel kwamen er verontrustende berichten uit Italië. Heel verontrustend zelf toen de nieuwe kopman in het ziekenhuis belandde nadat hij had geprobeerd om zichzelf van eigen verrijkt bloed te voorzien.

Het werd een bloederig drama en zijn leven kon maar ternauwernood gered worden. In plaats van hem direct een schop onder zijn kont te geven, kon Luijkx niet meer doen dat Riccò op non-actief zetten omdat dat volgens de Italiaanse wetgeving niet was toegestaan.

Volgens het Italiaans recht moest Riccò eerst de gelegenheid worden geboden om zich schriftelijk te verdedigen, waarna de rechter al dan niet toestemming voor ontslag kon geven. Het duurde nog een half jaar voor aan alle formaliteiten was voldaan en Riccò en Vacansoleil officieel van elkaar waren gescheiden.

Hij kreeg per 1 juni 2011 nog een contract bij de Kroatische ploeg Meridiana – Kamen, waar hij tot het eind van dat jaar op de loonlijst heeft gestaan, zonder dat er nog uitslagen van hem in de annalen zijn genoteerd.

Er is daarna – gelukkig – niets meer van deze bedrieger vernomen en het heeft Daan Luijkx en zijn ploeg Vacansoleil alleen maar een berg negatieve publiciteit opgeleverd.

Riccardo Riccò wordt vandaag 35 jaar.

Foto’s: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 1 september 2018 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web