Uit de ordners van Jan …

Een omhelzing van een ontroerde premier Van Agt, felicitaties van de burgemeester van Parijs, het Wilhelmus en ettelijke toespraken: Joop Zoetemelk mocht het deze zondag op de Champs Elysées allemaal meemaken.

“Ik had me er veel van voorgesteld", aldus de dolgelukkige Zoetemelk, “maar dat het zo indrukwekkend zou zijn, had ik nooit verwacht. Al die Nederlanders: ik wist niet, dat ik zo populair was."

Naar schatting enkele tienduizenden Nederlanders vierden op de Champs Elysées de intocht van Tour de France winnaar Joop Zoetemelk. Op het erepodium zat minister-president Dries van Agt die Zoetemelk later verraste met imitatie accolade, nadat de Parijse burgemeester Jacques Chirac de Tourwinnaar reeds had gekust.

De intocht van de Tour werd in de Franse hoofdstad een Nederlands feest, compleet met Hollands weer. De toeschouwers die reeds vroeg achter de dranghekken stonden moesten vele regenbuien. een harde wind en lage temperaturen trotseren om een glimp van de coureurs op te vangen.

Nadat Zoetemelk aan de hand van een enthousiaste Gerrie Knetemann over de finish was gegaan, hadden de in allerijl opgeroepen extra politietroepen de handen vol om de Nederlanders op een afstand van het ereschavot te houden, zodat de huldiging tenminste nog een beetje volgens de regels kon geschieden.

Later op de avond verscheen de Tourwinnaar in gezelschap van zijn ploeggenoten en burgervader Chirac nog even op de trappen van het stadhuis. Daar hadden zich enkele honderden Nederlanders verzameld die Zoetemelk opnieuw toejuichten. Er werd gevochten om de gele trui die Joop in het publiek gooide.

“Jopie, Jopie” schreeuwde de massa. Parijs was een Nederlandse stad geworden. Er werd een groot feest gevierd in de Franse wereldstad. “Hinault op de loop voor onze Joop” en “Onze Joop wint ook zonder dope” waren teksten die je veelvuldig tegenkwam.

Rijen dik had het legioen zich op de Champs Elysees verzameld. Keukentrapjes hadden ze meegenomen om vooral maar niets te missen. Stoelen werden van de terrasjes gesleept en een aantal slimme Franse zakenjongens konden de periscopen, kartonnen houders met spiegeltjes waarmee je over de hoofden van de andere kijklustigen heen kon kijken zonder op de tenen te hoeven gaan staan, niet aanslepen.

Ploegleider Peter Post: “De emoties had ik al een beetje verwerkt, maar dit is uniek. Nog nooit heb ik meer Nederlanders bij een wielerevenement in het buitenland gezien dan hier”.

Dries van Agt was in Parijs even geen minister-president. Hij was wielerfanaat, die een rode anjer uit het boeket van Joop in het knoopsgat op de revers van zijn driedelige bruine kostuum had gestoken. “Jopie, Jopie” wie riep het niet onder de talrijke kastanjebomen, die het volk tegen de regen en de harde wind beschermden?

Zaterdag 26 juli werd Zoetemelk in zijn geboortedorp Rijpwetering door vele toegestroomde bewonderaars gehuldigd voor het winnen van de Tour de France. Eerder was niet mogelijk, omdat hij vanwege zakelijke verplichtingen direct na de Tour een begin moest maken met de criteriums.

De huldiging van Zoetemelk bestond uit het heen en weer varen van de held op een met bloemen versierde boot door het dorp, waarvan bijna iedere tuin of gevel met een spandoek zijn overwinning luister bij zette. Daarna werd hij op het plein voor het dorpshuis toegesproken door burgemeester Bolten van Alkemade.

Foto 2 en 3: © Cor Vos

Door Jan Houterman, 6 augustus 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web