Mijn Tourherinneringen (I)

Vandaag start de Tour de France. Niet in Frankrijk, maar in Engeland. In het hartje van Londen om precies te zijn. Een Tourstart buiten Frankrijk, het is al vele malen vertoond. Utrecht en Rotterdam strijden al jaren om de eer ook startplaats buiten Frankrijk te mogen zijn. Als het ze ooit lukt zullen ze altijd doordrongen zijn van het feit dat Amsterdam de eerste stad buiten Frankrijk was die de Tourstart mocht organiseren. Dat was in 1954 en het was een beloning voor het spectaculaire en opvallende rijden van de Nederlandse nationale ploeg in de drie Tours die aan dat jaar voorafgingen. De Tour sloeg haar tenten op in het Olympisch Stadion en ik was er vanaf dag één bij. Sterker nog, ik was niet van het terrein van het stadion weg te slaan. Het buitenterrein dat binnen de hekken direct om het stadion ligt, stond vol met auto’s en vrachtwagens. En overal waren mensen bezig met de voorbereidingen voor de grote dag dat het startschot door burgemeester d’Ailly zou worden gelost. In de dagen ervoor kwamen de renners. In trainingspakken, maar ook in kostuum. De grote vedetten waren gesoigneerde mannen en ik kende ze van de foto’s in de kranten en van het Polygoon Journaal in Cineac Reguliersbree, waar ik rustig drie voorstellingen bleef zitten om steeds weer die flitsen …

… van de Tour te zien. Louison Bobet, André Darrigade, Raphael Geminiani, Stan Ockers, Federico Bahamontes, Hugo Koblet, Ferdi Kübler, Charly Gaul, Roger Hassenforder en Jean Robic. Als onbereikbare filmsterren liepen ze er rond, ongenaakbaar en het was soms best moeilijk om bij ze in de buurt te komen. Ik had een klein en ongebruikt zakagendaatje van 1949 bij me en steeds als ik een renner zag vroeg ik om een handtekening. Het lukte en ook de bovengenoemde sterren krabbelden bijna zonder uitzondering hun naam in mijn boekje. Ik had er wel een stuk of tachtig en alleen de Nederlandse ploeg had ik compleet. Wim van Est en Woutje Wagtmans; die prachtige atleet Gerrit Voorting en mijn idool Jan Nolten; mijn twee stadgenoten Henk Faanhof (foto) en Tarzan van Breenen; de twee Brabantse knechten Thijs Roks en Adri Suykerbuyk, die tekende met Jos Suykerbuyk. En dan de twee schuchtere debutanten, de mooie jongen Jules Maenen uit Valkenswaard en Klaas van Est, die boerenkinkel uit Fijnaart met van die prachtig wijduitstaande oren. En niet te vergeten D’n Pel zelf, met steeds een jongetje aan zijn zijde. Dat was zijn zoontje Pierre en vele jaren later heb ik die een keer mogen interviewen voor een bedrijfskrant van Pakhoed, het Rotterdamse havenconcern waarvoor hij in de Raad van Bestuur zat. Ook de handtekening van Maurice Garin, de eerste winnaar van de Tour de France, stond in mijn boekje, want ook die liep daar rond. En die van Jan Cottaar en nog een aantal andere journalisten. Dat boekje met een hardgroene omslag was een schat voor me en ik koesterde het jarenlang. Het lag altijd op het tafeltje waaraan ik mijn huiswerk maakte. Maar ja, in je latere leven gaan andere dingen een rol spelen en ik ben beslist geen verzamelaar als Wim van Eyle, die daar trouwens ook als jongen rondliep. Daarom ben ik het boekje ooit kwijtgeraakt, misschien bij een van mijn vele verhuizingen.
Toen de renners op 8 juli 1954 geneutraliseerd met een slakkengang het stadion uitreden stond ik vooraan. De Nederlandse ploeg kwam langs en ik zag Henk Faanhof als eerste. ‘Hup Faanhof’, riep ik. Hij keek me aan en hij knipoogde naar me. Met mijn handen duimde ik voor hem, een gebaar dat we thuis maakten als we elkaar geluk toewensten. Acht dagen later won Henk Faanhof de negende etappe van Angers naar Bordeaux. Op de radio hoorde ik hem snikken en het enige dat hij uitbracht was: ‘Annie, ik heb ‘m!’ Ik moet er altijd weer aan denken als ik hem bij een of andere wielerbijeenkomst ‘My way’ hoor zingen.
(Foto: archief Sport-Express)

Door Fred van Slogteren, 7 juli 2007 10:00

Tour herinneringen

Het is mij de laatste jaren
opgevallen dat er steeds meer
mensen bijkomen die zeggen dat
ze de start van de Tour de
France in 1954 in Amsterdam
hebben meegemaakt.In een krant
staat over die dag in het
Olympisch Stadion, dat er zo'n
3000 man publiek aanwezig was
want bijna iedereen ging als
alle dagen gewoon aan het werk
Maar de mensen waarvan ik hoor en lees dat ze erbij waren, worden er intussen in aantal zo'n 50000 man.Net als
de mensen die in de oorlog in
het verzet zaten, de echte
vezetsmensen spraken er na de
oorlog nauwelijks over,maar de
anderen hoorden er altijd bij!

Geplaatst door Bap van Breenen, 07 juli 2007 14:50:21

Tourherinneringen

Beste Bap, Ik heb niet in het verzet gezeten, maar ik verzet me wel tegen je suggestie dat ik mijn aanwezigheid bij de Tourstart zou hebben verzonnen. Als er destijds 3000 mensen in het stadion hebben gezeten dan kan dat best kloppen. Maar de Tourstart volgden we bij de uitgang van het stadion en langs de route richting Haagweg. Ik stond bij het stadion en de dagen ervoor was ik als schooljongen met vakantie (het was juli) dagelijks op het terrein van het stadion te vinden. Met nog vele andere Amsterdamse lieverdjes. Alles wat ik op de slogblog over me zelf publiceer is waar gebeurd en ook het voorval met Faanhof.
Ik denk dat je het niet zo bedoelt, maar je suggestie is overduidelijk. Ik hoop dat het bij deze is rechtgezet.
Groet!
Fred

Geplaatst door Fred, 07 juli 2007 19:05:11

tourherinneringen

beste fred,
beetje vreemde discussie over hoeveel mensen de tourstart in 1954 in amsterdam zouden hebben meegemaakt.
zeker is dat, buiten de 3000 of hoeveel dan ook in het stadion er duizenden langs de route amstelveenseweg, zeilstraat en aalsmeerderweg richting officiele start hebben gestaan.
een beetje onduidelijk krantenfotootje in mijn 4e deeltje van 'amsterdams wegwielrennen' bewijst dat al. om maar niet te spreken van de foto in ons unieke boekje 'de dag dat de tour voor het eerst buiten frankrijk startte' (isbn 90 70247 941)te spreken. bladzijde 30 over twee pagina's.
wij komen elkaar regelmatig tegen bij wielerwedstrijden, hetgeen ik van bap van breenen niet kan zeggen. maar goed, die spreekt gezien zijn beschouwingen, kennelijk toch veel wielermensen.
groet bertus raats

Geplaatst door bertus raats, 08 juli 2007 20:14:04

Tourherinneringen

Geweldig dat Bertus Raats en
Fred als Amsterdamse wieler-
kenners het eens zijn.En het klopt Bertus dat je mij nooit bij jou wielercircus tegen
komt, ik hoef niet zo nodig
met mijn gezicht in beeld.Ver bij de kenners vandaan is het overzicht veel aangenamer.

Geplaatst door Bap van Breenen, 09 juli 2007 21:11:13

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web