Het was me het weekje wel …

De slotweek van de Tour de France was er een om in te lijsten. Zo moet een grote ronde zijn, spanning tot op de (voor)laatste dag. En het was voor ons land ook nog eens een van de succesvolste Tours uit de geschiedenis.

Twee man bij de eerste vijf in de eindstand, drie etappezeges en fantastische individuele prestaties van Dumoulin, Kruijswijk, Gesink, Tolhoek, terwijl ook de andere Nederlanders het in dienst van het ploegbelang stuk voor stuk goed hebben gedaan.

Dat Froome geen vijfde Tourzege heeft behaald lijkt me logisch. Ik geloof niet dat het komt omdat hij eerst de Giro heeft gereden, maar meer door de operette in de dagen voor de Tourstart. De uitsluiting door de ASO, direct gevolgd door de uitspraak door de UCI.

Wat je ook van die zaak en van Froome vindt, dat moet hem mentaal toch wel iets hebben gedaan. Hij is ook maar een mens en de wijze waarop met name de UCI die zaak heeft laten versloffen, kun je hem niet aanrekenen. Hij is in deze net zo’n slachtoffer als de wielersport.

Geraint Thomas is een goede winnaar, hoewel ik niet zo gauw een Tourwinnaar zou weten die met zo weinig eigen inspanning de gele trui naar Parijs heeft gebracht. Hij heeft optimaal geprofiteerd van de kracht van zijn ploeg. Dat is natuurlijk niet verboden of onsportief.

Dat de ploegen het dit jaar met een mannetje minder moesten doen was niet te merken. Team Sky controleerde de wedstrijd van begin tot het eind en werd daarbij soms (onbegrijpelijk) geholpen door andere ploegen, zoals Movistar en Katusha.

Van enige samenwerking tussen de andere ploegen om de kracht van Sky te breken, was niets te merken. Ieder vecht voor zijn eigen belangetje. Dat is niet alleen een kwestie van geld, maar ook van kwaliteit.

Ik denk dat als Tom Dumoulin zich volgend jaar alleen op de Tour focust en hij met een ploeg van start gaat die op volle oorlogssterkte is, dus met Kelderman en Oomen, hij de strijd met Sky aan kan. Nu zat hij in de finales te vaak alleen met het risico van een lekke band.

LottoNL-Jumbo heeft het als ploeg fantastisch gedaan en heeft met Roglic echt een potentiële Tourwinnaar in huis. Zijn slechte tijdrit gisteren is misschien te wijten geweest aan zenuwen, omdat hij zich ineens realiseerde dat hij op het podium zou kunnen eindigen en dat mentaal verlammend op hem heeft gewerkt.

Maar dat is een kwestie van ervaring, dat zal hem volgend jaar niet meer overkomen. Net als Tom Dumoulin niet meer en plein public kwaad moet worden op die Franse motard met de cameraman van de Franse tv achterop.

Hij had natuurlijk een punt, want de beelden van Roglic in volle afdaling, waren fantastische televisie. Maar het zijn dingen die erbij horen en die je ook niet kunt voorkomen. Ieder vecht voor zijn eigen belang, de renner voor de eindzege, de cameraman voor de mooiste plaatjes. En de jury kan niet overal tegelijk zijn.

Waarschijnlijk is hij die avond op zijn gedrag aangesproken door Iwan Spekenbrink en Bennie Ceulen, want de volgende dag was hij weer de benaderbare, goedlachse Tom, een houding waarmee je internationaal sympathie verwerft. Dan lukt het misschien dat de ASO volgend jaar weer twee tijdritten inplant en zijn kansen toenemen.

Vorig jaar zat hij keer op keer te zeuren over zijn privacy, omdat er overal waar hij ging fotografen waren en hij in de kroeg met vrienden om de haverklap werd besprongen door idioten voor een selfie. Maar daar hoor ik hem niet meer over.

Hij is als renner al top, zal de komende jaren alleen nog maar verbeteren en als mens is hij nog in de groei. Pas als hij zich niet meer druk maakt over dingen die hij onrechtvaardig vindt maar die hij niet kan veranderen, zal hij de ware kampioen zijn die de Tour gaat winnen.

Dan kan hij, net als Jan Janssen meer dan een halve eeuw geleden over Lucien Aimar zei: “Ik heb een Thomas in ieder been!”

Foto’s: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 29 juli 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web