Uit de ordners van Jan …

De Tour de France van 1951

Etappe 24, zondag 29 juli 1951, Dijon - Paris, 322 km.

Een ererondje van maar liefst 322 kilometer lengte die tien uur zou duren, zo zouden wij de laatste etappe van de Tour de France van 1951 willen typeren. Oervervelend en slaapverwekkend.

Om half acht ’s ochtends gingen de 66 overgebleven coureurs van start in de oude stad Dijon, hoofdstad van het departement Côte-d’Or en van de provincie Bourgogne-Franche-Comté. Met een geplande finish in Parijs omstreeks half zes.

In het uitverkochte stadion Parc des Princes waar het publiek in afwachting van de Tourkaravaan werd beziggehouden met baanwedstrijden met de beste sprinters en stayers van Europa.

Maar de mensen waren gekomen voor de aankomst van de 38ste editie van de Tour de France en toen dat zover was barstte het stadion van enthousiasme bijna uit haar voegen. Ook voor het stadion werd bereikt reden de renners door dikke hagen toeschouwers langs de weg.

Die hadden uitgebreid de gelegenheid om de renners te bekijken, te applaudisseren en toe te juichen, want de karavaan trok in wandeltempo aan de toeschouwers voorbij en haast werd er niet gemaakt.

Ze hadden er in drie weken zo’n 4800 kilometer opzitten en er was eindelijk gelegenheid om te genieten van de massale aandacht en de toejuichingen. Niemand voelde behoefte nog iets te ondernemen, want de klassementen lagen in de plooi, er was alleen nog die laatste rit naar Parijs en daarna naar huis.

Tot vijftig kilometer voor het einde bleef het toeren met de handjes op het stuur en toen werd het ernst en schoot het tempo omhoog. Met nog dertig kilometer te gaan ontsnapten de Fransman Alphonse Deledda (foto 1) met de Italiaan Fiorenzo Magni.

De twee kregen meer dan een minuut voorsprong en reden kop-over-kop naar het Parc des Princes. Het tot in de nok gevulde stadion ontplofte toen de twee vluchters de wielerbaan opdraaiden. Toen bovendien Deledda de spurt won, kon de dag vooe de Fransen helemaal niet meer stuk. Ruim anderhalve minuut later volgde het complete peloton, waarvan Stan Ockers in de sprint om de derde plaats de sterkste was.

Hierna konden Deledda als etappewinnaar en Hugo Koblet als winnaar van de 45ste Tour de France gehuldigd worden. De zege van Koblet (foto 2) geldt nog altijd als een van de indrukwekkendste en overtuigendste in de Tourgeschiedenis.

Zijn overmacht was zo groot, dat niemand verwachtte dat het bij die ene keer zou blijven. De Zwitser kon overal voor veel geld starten en tekende met nog een aantal Europese renners, bij wie de Belgen Rik Van Steenbergen en Stan Ockers en onze landgenoten Gerrit Voorting en Henk Faanhof, een contract voor het rijden van de Ronde van Argentinië.

Mooie Hugo, begeerd door vele vrouwen, heeft daar een geslachtsziekte opgelopen en dat heeft zijn carrière gebroken. Hij is niet meer op het niveau van 1951 teruggekomen en zijn loopbaan eindigde tragisch. Op 6 november 1964 pleegde hij zelfmoord door met zijn sportauto bewust tegen een boom te rijden. Hij werd 39 jaar.

Uitslag: 1. Adolphe Deledda (Fr) 9u58’19”; 2.Fiorenzo Magni (It) z.t.; 3. Stan Ockers (Bel) op 1’40

Eindklassement: 1. Hugo Koblet (Zwi) 142u20’14”, 2. Raphael Geminiani (Fr) op 22’, 3. Lucien Lazarides (Fr) op 24’16”, 4. Gino Bartali (It) op 29’09”, 5. Stan Ockers (Bel) op 32’53”, 6. Pierre Barbotin (Fr) op 36’40”, 7. Fiorenzo Magni (It) op 39’14”, 8. Gilbert Bauvin (Fr) op 45’53”, 9. Bernardo Ruiz (Sp) op 45’55”, 10. Fausto Coppi (It) op 46’51”.

Foto’s: archief dewielersite.net



Door Jan Houterman, 29 juli 2018 11:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web