Uit de wasserette van Henk …

Jan van Houwelingen, de jongere broer van Adri, was een specialist in het tijdrijden. Voor de rest was hij een renner die op het vlakke goed kon meekomen, maar meer ook niet. Hij was een soort Jos van Emden, avant la lettre.

Als het parcours van de tijdrit hem goed lag, dan kon hij net als Jos voor de hoofdprijs gaan. Zoals in 1982 in de Tour de France. Het was de tweede keer dat hij in La Grande Boucle van start ging. Als eenvoudige knecht in de Belgische ploeg Vermeer-Thijs-Gios moest hij zich dagelijks bekommeren om het welzijn van kopman Fons De Wolf.

Voor Fons was Jan de ideale helper, want het was goed fietsen achter de rijzige gestalte van de bakkerszoon uit het Gelderse Heesselt. Maar in de veertiende etappe viel er niets te knechten, want dat was een tijdrit van 32,5 kilometer in de omgeving van Martiques in de Alpen.

Tussen de bergtoppen was een vlak parcours uitgezet en Jan moest, vanwege zijn lage plaats in het klassement, als een van de eersten aan de bak. Hij had er 46 minuten en een seconde voor nodig en mocht met de beste tijd plaatsnemen in de hot seat.

Hij heeft er uren gezeten om te zien dat erkende tijdrijders als Daniel Gisiger, Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann en ook Fons De Wolf de tanden stuk beten op zijn tijd. Pas de als laatste gestarte geletruidrager Bernard Hinault reed hem van de toppositie met een tijd die 49 seconden beter was.

Hij werd in de internationale pers de hemel in geprezen, in de krantenkolommen bejubeld en in de na-Tourse criteriums toegejuicht. Maar Jan bleef nuchter onder zoveel enthousiasme. “Tijdrijden kan ik goed, maar verder niks. Morgen ga ik weer bidonnen halen.”

Iedereen was kennelijk vergeten dat Jan in 1978 samen met Bert Oosterbosch de locomotief was geweest van het kwartet Nederlandse amateurs dat in het Duitse Brauweiler wereldkampioen was geworden in het nummer honderd kilometer ploegachtervolging.

Hij stopte vrij plotseling aan het eind van het seizoen 1987. Hij was in steeds kleinere ploegen terechtgekomen, zijn uitslagen werden minder net als de verdiensten. Hij telde zijn knopen, concludeerde dat hij alles uit zijn carrière had gehaald en hing de fiets aan de wilgen.

Hij had vrouw en kinderen en had zijn besluit genomen. Hij solliciteerde en werd aangenomen. Op zondag reed hij nog een criterium in Breda en beleefde op maandag zijn eerste werkdag als buitendienstverkoper voor een fabriek van landbouwmachines.

Typisch Jan, die een paar jaar later, op nogal bizarre wijze zijn vrouw verloor. Gelukkig kwam er een paar jaar later een nieuwe liefde in zijn leven en geniet hij als huisvader van het leven en van zijn werk.

Dit truitje droeg hij in het begin van zijn profcarrière toen hij samen met broer Adri reed voor Boule d’Or, een ploeg onder leiding van Lomme Driessens. “Die man heeft al die tijd niet naar me om gekeken”, zegt hij als naar de samenwerking met de legendarische Lomme wordt gevraagd.

Foto 2: archief dewielersite.net

Door Henk Theuns, 4 juli 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web