Van de boekenplank van Wim ...

VIVE LE TOUR

door Jacques Augendre

Nog maar negen nachtjes slapen en dan begint in Noirmoutier in de Vendée de 105e editie van de Tour de France. Gevolgd door drie weken waarin veel Nederlanders die in Frankrijk op vakantie zijn een glimp van het spektakel proberen op te vangen door ergens langs de kant van de weg te staan.

Het is meestal een teleurstelling want binnen een paar seconden is met veel luchtverplaatsing de karavaan voorbij, zonder dat er ook maar een renner herkend kan worden. Hooguit de gele trui.

In vergelijking daarmee worden de Nederlanders thuis behoorlijk verwend want het koersverloop wordt met commentaar liggend op de bank of hangend in een luie stoel aan ons opgediend.

Maar verwenning went snel en zo komen al na een paar dagen de kritische geluiden over de commentatoren die er meestal niks van kunnen. Dijkstra en Ducrot gaan door de mangel net als Wuyts en De Cauwer en ook het duo dat bij Eurosport commentaar geeft wordt met de grond gelijk gemaakt.

Het hoort bij de cultuur van de Nederlandse Tourbeleving. We willen er ook alles van weten en daarom is het aantal boeken dat over het fenomeen geschreven is haast niet meer te tellen.

Met Vive le Tour heb ik er zomaar eentje uitgeplukt. Een Frans boek dat in 1993 verscheen bij uitgeverij Le Scand Éditions. Alle Tours tussen 1903 en 1993 worden in het boek behandeld. Uiteraard met een beschrijving van de toppers die in de Tour hebben geëxcelleerd.

Die staan rijk geïllustreerd in het eerste gedeelte van het boek. Het tweede gedeelte behandelt in chronologische volgorde elke verreden Tour met vermelding van de formule waaronder gereden werd, de hoogte van het prijzengeld, het parcours met de daarbij behorende wetenswaardigheden.

Hoeveel etappes, langste etappe, kortste etappe, de data, enzovoort, aantal renners gestart, aantal renners gefinisht, wie droeg de rode lantaarn, wie wonnen de etappes en het eindklassement. Elke Tour geïllustreerd met een foto die het specifieke beeld weergeeft voor die betreffende Tour.

Veel foto’s kende ik wel, maar er staan ook onbekende foto’s in, zoals prachtige afbeeldingen van André Leducq, Romain Maes en vooral Sylvère Maes. Dat is de mooiste foto van het boek. Je ziet Lepe Peer daarop solo langs een enorme mensenmenigte fietsen.

Het is qua afmeting een kloek boek. Het formaat is oblong, liggend 26,5 cm. en staand 20 cm. De auteur is Jacques Augendre (1925), een bekende Franse wielersportverslaggever. Augendre volgde de Tour vijftig keer en was al die jaren verbonden aan L´Équipe.

Wat ik leuk vind, maar het is helaas niet consequent doorgevoerd, is de vermelding van de verdiensten van de winnaar. Maurice Garin, winnaar van de eerste Tour in 1903, kreeg bijvoorbeeld 3000 francs voor zijn prestatie. Dat was exclusief zijn verdiensten in de etappes.

Een jaar later werd aan de winnaar 5000 francs uitgekeerd. In 1905 4000 francs en een jaar later weer 5000 francs. Dus veel ontwikkeling zat er in die beginjaren niet in. De beloningen zijn heel lang bescheiden gebleven, omdat de organisatie er niet ten onrechte vanuit ging dat het winnen van de Tour een veelvoud oplevert aan startgelden, enzovoort.

Een Tourwinnaar wordt overal voor gevraagd en wie hem ergens aan de start wil hebben, een winkel wil laten openen, een schip te water laten of gewoon op visite wil hebben (een hobby van de rijken) moet de beurs trekken. Daar verdient zo´n vedette in feite de kost mee, want het is een goede gewoonte dat al het prijzengeld onder de rest van de ploeg wordt verdeeld.

Helaas is Augendre met die vermeldingen opgehouden toen de Tour vanwege de Eerste Wereldoorlog voor vier jaar werd onderbroken. Toen was het overigens nog steeds 5000 francs. Het is jammer dat de samensteller er niet mee doorgegaan is om te kunnen zien waar – en wellicht waarom - nou de enorme veranderingen hebben plaatsgehad, of zoals veel mensen vinden het is ontspoord.

Al met al een onderhoudend boek, met veel leuke feiten en wetenswaardigheden.

Door Fred van Slogteren, 28 juni 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web