De Burgerlijke stand van 13 juli.

Richard GROENENDAAL (1971, Nederland)

Pubers zetten zich vaak tegen hun vader af en als zoon van de op een na beste veldrijder van Nederland, vond Richard dat veldrijden helemaal niks. Waterpolo was zijn sport en dat beoefende hij naar hartelust. Maar als je vader elke week in de krant staat en de jongens op school je uitdagen, dan kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan. Toen hij voor de zoveelste keer te horen kreeg dat hij niet kon wat zijn vader kon, pakte hij een van de fietsen van Rein uit de schuur en schreef in voor een zogeheten wilde koers in de omgeving van Sint Michielsgestel, zijn woonplaats. Hij won en voor hij het wist was hij wielrenner. Hij had talent en als amateur drong hij door tot de nationale selectie en hij reed op WK’s en was aanwezig op de Olympische Spelen van Barcelona in 1992. In de winter reed hij veldritten om aan zijn conditie te werken. Hij vond het wel leuk, maar de weg trok meer. Maar één opmerking zorgde er voor dat Richard toch voor het veldrijden koos. Hij voelde zich in 1993 niet lekker en de dokter ontdekte dat hij een ontstoken slokdarm had als gevolg van een scheurtje in het middenrif. Hij meldde die ongesteldheid bij de bondscoach, maar hij werd niet geloofd. Die deed het af als een smoes om zijn matige presteren te verklaren en hij beet de kleine ...

... Brabander toe: ‚je kan er niks van!’ Het voelde als een steek met een dolkmes en nog datzelfde moment nam Richard zijn beslissing. Hij zal er geen spijt van hebben gehad, want het was het begin van een glanzende carrière als veldrijder, waarin hij zijn vader ver heeft overtroffen. In 2000 bekroonde hij zijn carrière met een dikverdiende wereldtitel. Nadien is het allemaal wat minder met hem gegaan en daarvoor zijn twee redenen aan te voeren. In de eerste plaats kreeg hij te maken met ziekte en blessures en in de tweede plaats met het feit dat hij als lid van de veldrijploeg van Rabobank ook zeer sterke collega’s had. Ploeggenoot Sven Nijs is de laatste jaren een klasse apart in die vooral in België zeer populaire discipline en dan eiste het ploegbelang vaak dat Richard zich in dienst moest stellen. Dat heeft hij steeds met overgave gedaan, maar toen hij dit jaar aan het eind van het veldritseizoen te horen kreeg dat zijn salaris wat zou worden beperkt, nam hij de beslissing zijn laatste jaren als veldrijder bij een andere ploeg door te brengen. Met ingang van 1 april jl. fietst hij voor AA Drink, de continentale ploeg van Michael Zijlaard en daarmee is de 36-jarige aan een tweede leven begonnen. Succes Richard! (Foto: © Cor Vos)

De andere op 13 juli geborenen zijn:

BLAAUW, Gerrit (1920, Nederland)
DE FAUW, Dimitri (1981, België)
DIJKSTRA, Herbert (1966, Nederland)
GROEN, Bennie (1945, Nederland)
HERVÉ, Pascal (1964, Frankrijk)
LEVEL, Léon (1911, overleden 26.03.1949, Frankrijk)
LORENZETTO, Mirco (1981, Italië)
TABAK, Noortje (1988, Nederland)
TOLLESON, Taylor (1985, Verenigde Staten)
WILCHES TUMBIA, Pablo Emilio (1955, Colombia)

Door Fred van Slogteren, 12 juli 2007 22:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web