Uittreksel uit de Burgerlijks Stand van 19 juni …

‘Monsieur Dupont’ is in Frankrijk de spreekwoordelijke aanduiding voor een saai burgermannetje, dat onopvallend zijn gang gaat en in niets opvalt. Jacques Dupont kun je echter onmogelijk in deze categorie indelen.

Hij was niet alleen een goede renner, maar ook bijzonder veelzijdig gezien zijn successen op weg en baan. Wie goud wint als Olympisch deelnemer draagt die roem zijn leven lang mee. Zo ook Jacques Dupont die in 1948 in Londen tijdens de eerste naoorlogse spelen de opvolger werd van onze Arie van Vliet.

De Woerdense sprintcoryfee won in 1936 bij de laatste vooroorlogse spelen in Berlijn goud op het nummer 1 kilometer tijdrit met staande start. Dupont deed er met 1 minuut en 13,5 seconden anderhalve tel langzamer over dan onze landgenoot.

Van Vliet nam toen ook nog een zilveren plak mee naar huis en Dupont een bronzen. Hij reed namelijk ook de wegwedstrijd mee in het Windsor Park en hij eindigde als 17e. Zijn landgenoot José Beyaert won goud en een andere Fransman, Alain Moineau, eindigde als zesde.

Die drie Franse prestaties bij elkaar gerekend was goed voor de derde plaats in het landenklassement en daar werden in die tijd ook medailles voor gegeven.

Als amateur was Dupont in 1947 Frans kampioen in de achtervolging op de baan en in datzelfde jaar militair kampioen van zijn land op de weg. Nadat hij met goud en brons gelauwerd in zijn land was teruggekeerd kwam hij op de wielerbaan van Perpignan zwaar ten val.

Een schedelbreuk hield hem lang uit competitie, maar eenmaal terug bleek hij niets van zijn capaciteiten als renner te hebben ingeboet. Als prof behaalde hij drie grote successen.

In 1954 werd hij kampioen van Frankrijk op de weg en in 1951 en 1955 won hij Parijs-Tours. In dat laatste jaar versloeg hij in de laatste meters de Belg Fred De Bruyne en de Franse Pool Jean-Marie Cieleska.

Aan zijn overwinning kleeft nog altijd iets bijzonders. Hij kreeg na afloop namelijk het gele lint uitgereikt voor het hoogste uurgemiddelde in de historie van die najaarsklassieker.

In de Tour de France startte hij drie keer, maar geen van die keren haalde hij Parijs. Als de bergen in zicht kwamen was de tijd aangebroken in de remmen te knijpen. Jacques Dupont was wel veelzijdig maar bepaald geen klimmer.

Maar ook geen saai mannetje, die Monsieur Dupont uit het Pyreneeëndorp Lézat-sur-Lèze. Als hij nog leeft, en ik heb nergens kunnen vinden dat dat niet zo is, dan wordt hij vandaag negentig jaar. Wel een leeftijd voor een Monsieur Dupont.

Foto´s: archief T&T Tekst & Traffic

Door Fred van Slogteren, 19 juni 2018 9:00

Gele wimpel voor recordgemiddelde

Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Gele_wimpel.
Geplaatst door mc, 19 juni 2018 10:17:15

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web