Bergwerff ad ad ad

Uit de ordners van Jan …

De dertigste editie van de Amstel Gold Race vond plaats op zaterdag 22 april 1995. Het was niet alleen een jubileumeditie maar tevens de laatste keer dat Herman Krott als koersdirecteur in Limburg actief was. Hij deed dat toen samen met zijn opvolger Leo van Vliet. Vier dagen eerder, op een persconferentie in Amsterdam, introduceerde Krott zijn opvolger.

De twee kenden elkaar uit de tijd toen Van Vliet als amateurrenner deel uitmaakte van de Amstel Bier wielerploeg, waarvan Krott ploegleider was. Toen de persconferentie ten einde was, schaarden journalisten zich rond Krott voor een afscheidsinterview. Of hij nog wat anekdotes kon ophalen, vroeg een journalist. Dat kan ik niet op commando, antwoordde de Amsterdammer, waarna hij anderhalf uur lang de ene na de andere anekdote vertelde.

Herman moest jarenlang knokken om zijn wedstrijd status te geven te midden van de gekende voorjaarsklassiekers in België en Frankrijk. Hij ging persoonlijk zelfs de deuren in Zuid-Limburg langs om de bewoners te smeken hun auto niet op het parkoers te parkeren.

En als Mister Amstel Gold Race begon hij zich ernstig zorgen te maken toen Jan Raaseind jaren zeventig vier keer achter elkaar won en de kranten zijn geesteskind de Amstel Gold Raas gingen noemen. Hij was dan ook zeer opgelucht toen Bernard Hinault in 1981 een einde maakte aan de reeks van Raas. Maar een jaar later won de Zeeuw weer. “Stapt-ie onder de douche vandaan en zegt hij met een grijns tegen me: daar was ik weer”, herinnerde Krott zich.

Samen met Ton Vissers gaf Krott halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw de aanzet tot wat de Gold Race nu is. Ze waren het erover eens dat het Nederland ontbrak aan een koers van formaat. Om het geld daarvoor bijeen te krijgen, dacht Krott meteen aan de Amstel Brouwerij, de trouwe sponsor van zijn zo succesvolle wielerploeg, met renners als Fedor den Hertog, Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann, Leo van Vliet en vele andere winnaars.

Amstel Bier zat in die jaren met een identiteitscrisis. De overname door Heineken was daar debet aan. Met een nieuw biertje met de merknaam Amstel Gold hoopte de Amsterdamse brouwerij het tij te kunnen keren en de wielersport was een uitstekend medium om Amstel Gold in de markt te zetten.

In 1966 werd in Breda voor de eerste keer gestart en lag er tot Meerssen 270 kilometer te wachten op de wielrenners, althans op papier. De nieuwe koers kreeg van de UCI de datum 30 april toegewezen, waarbij de internationale wielerunie er geen boodschap aan had dat die dag tevens de verjaardag van koningin Juliana was.

Krott in deze jubileumuitgave van Wielerrevue: “We hadden geen rekening gehouden met een paar omleidingen, vanwege de festiviteiten vanwege koninginnendag in de dorpen en steden. Bij het bord voor de laatste tien kilometer moest er in feite nog meer dan veertig kilometer gereden worden. De renners waren laaiend, in de kopgroep zaten ze van woede op hun stuur te beuken.”

Jacques Anquetil stapte onder het mom ‘afspraak is afspraak’ na precies 270 kilometer af en de uiteindelijke winnaar oud-wereldkampioen Jean Stablinski was na afloop zo kapot dat hij ondersteund moest worden op zijn weg naar het podium.

De erelijst had haar eerste grote naam te pakken en de toon was gezet. Eerst in samenwerking met Vissers en vervolgens in zijn eentje ontwikkelde Krott zijn Amstel Gold Race in jaren die volgden tot een koers van internationale allure.

Met vele grote namen op de erelijst, die na gisteren 53 namen telt. Nederland staat in het landenklassement nog steeds eerste met zeventien overwinningen, vier meer dan de Belgen. Maar de laatste Nederlandse zege dateert al weer uit 2001, toen Erik Dekker Lance Armstrong te snel af was.

Beste Nederlander gisteren was de bewonderenswaardige Oscar Riesebeek (foto) van de Roompot-formatie. De hele dag in de aanval en in de laatste kilometers zelfs nog op zoek naar de overwinning. Hij werd 21ste.

Foto 2: © Cor Vos

Door Jan Houterman, 16 april 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web