Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

In een tijd dat we dagelijks geconfronteerd worden met nep-nieuws, dat je bij het kopen van kleding goed moet opletten of je geen nepmerk koopt en steeds meer vrouwen nepschoonheid inkopen bij cosmetische chirurgen, durf ik niet meer over nep-Italianen te schrijven.

Ik heb het liever over bastaard-Italianen en daarmee doel ik op de Italiaans klinkende merknamen waarmee veel racefietsen door het leven gaan en die overal ter wereld gebouwd kunnen zijn, behalve in Italië.

Italië is de bakermat van de racefiets en waar het ‘t bouwen van kwaliteitsframes betreft zijn er in de laars genoeg paradepaardjes te vinden met een uitzonderlijke kwaliteit en afwerking en oog voor detail.

Er wordt wel eens beweerd dat elk Italiaans dorp zijn eigen framebouwer heeft. Je zou met gemak het hele alfabet kunnen vullen met echte Italiaanse merken. Ik heb er nogal wat, zoals trouwe volgers van deze rubriek weten.

Ik heb echter ook een schuur vol met bastaard-Italianen. Ik heb daar niks tegen, want het zijn voor het merendeel fietsen van een goede kwaliteit, maar geen echte Italianen. Soms is de kwaliteit zo goed dat ik er in de beginjaren van mijn verzamelwoede nog wel eens ben ingetrapt.

Ik kan een hele waslijst van die merken opnoemen. Die is verre van compleet en ik hou me aanbevolen voor aanvullingen.
Daar gaan we: Cornelo van Kokke Sport uit St. Willebrord en Cera van Cees Raas uit ’s-Heerenhoek zijn heel bekende.

Net als Sirocco van de familie Van der Klundert uit Hoogerheide, Presto uit Oostzaan, Dasia uit Haarlem, Peka van Peperkamp uit Amsterdam, Romany uit Zegge, Loverdi van Louis van Dijk uit Breda en dan hebben we nog van onze zuiderburen Concorde, en deze COMATI.

Er is altijd wel een verklaring voor de gekozen naam die deze bastaarden siert en in de meeste gevallen heeft het te maken met de naam van de eigenaar van de zaak, of van diens zoon, dochter of vrouw.

COMATI wil de schijn echter nog verder ophouden door als versiering de Italiaanse driekleur te gebruiken. Maar schijn bedriegt, want deze fiets is zo Belgisch als maar kan en COMATI is gewoon een samentrekking van de eerste twee letters van COols, Marcel, TIelt.

Door Peter Ravensbergen, 27 maart 2018 10:00

Bastaard italianen

De laatste tijd wel veel herhaalde stukjes. Jammer.

Peka heeft nooit anders geclaimd dan dat ze gewoon uit Amsterdam komen?
Cornelo importeerde in het begin Colnago frames en Concorde van bouwer Cïocc (later Billato) die ook de frames voor Paganini maakte, altijd te herkennen aan dat vlaggetje op de buis.
Dat zijn eerder ''verbasterde'' namen i.p.v. echte bastaarden.
Nu spreek je eigenlijk pas van echte ''bastaard'' Italianen, zeker omdat ze tegenwoordig niet eens meer uit Italië komen. Recent stonden fietsmagazines vol omtrent dat Pinarello schandaal.
Die komen zelfs zo ver als uit China!

Geplaatst door Jean-Pierre, 27 maart 2018 18:05:10

De beroemde COL merken

Wat ik trouwens wel altijd heel verwarrend heb gevonden is dit:

Je had vroeger Cornelo van Henk Kokke
Colnago van Ernesto Colnago
Maar ook Colner een zustermerk van Ernesto Colnago
En dan had je ook nog het merk Colnero dat weer van Belgisch fabrikaat (Putte-Kapellen) schijnt te zijn.

Geplaatst door Jean-Pierre, 27 maart 2018 18:12:06

Uit de stalling van Peter R. de Fiets

Jarenlang op een Vittorio racefiets van Jan Groot uit Alkmaar gefietst. Type La Strada .
Voor de baan bouwde hij en later zoon Frank La Pista.
Geplaatst door Jan Quax, 28 maart 2018 08:49:05

En als we dan vervallen in nostalgisch gereutel

Jarenlang op een Rickert uit Essen gereden. Het mooiste en beste stalen frame waar ik ooit op zat. (Alleen de lak was erg kwetsbaar)
Laatst fietste ik een eindje op met Arie Hassink en haalden we herinneringen op. Toen ik de naam Rickert noemde, werd zijn blik vrolijk en weemoedig tegelijk.
Prachtige fiets, was zijn commentaar, had ik nooit weg moeten doen.
De fietser naast hem had dezelfde wroeging.
Geplaatst door Joep Scholten, 28 maart 2018 09:27:40

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web