Van de smalle bandjes naar de gladde ijzers …

Noorwegen heeft op de Olympische Winterspelen bij het hardrijden op de schaats voor het eerst in twintig jaar weer gouden medailles gewonnen. Dat bleek met name in de strijd tussen de Nederlandse en Noorse schaatsers in de halve finales van de ploegenachtervolging.

Dat deed sterk denken aan de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, toen de twee schaatslanden zeer aan elkaar gewaagd waren. Een mooie reden om vandaag aandacht te vragen voor vader en dochter Ingar en Ingunn Bollerud uit Noorwegen.

Ingar Bollerud is in het befaamde schaatstijdperk van zo’n vijftig jaar geleden een redelijk bekende schaatser geweest. Dochter Ingunn was nog niet zo lang geleden een ook niet onopgemerkt gebleven wielrenster.

Ingar, geboren op 27 november 1945, werd al op jonge leeftijd opgemerkt als een groot schaatstalent op de lange afstanden. Een echte stayer dus, die ook opviel omdat hij als één van de weinige schaatsers een bril met een stevig montuur droeg.

Hij debuteerde in 1967 op het door Kees Verkerk gewonnen Europees kampioenschap allround. Luttele weken later maakte hij indruk door bij het WK twee keer vijfde te worden op zowel de vijf als de tien kilometer.

In de jaren daarna was er in de Noorse schaatsploeg voor Bollerud slechts plaats als reserve, ook al mocht hij altijd wel meedoen in de traditionele interlands tussen Nederland en Noorwegen.

Hij was enerzijds te laat geboren om met zijn sterke lange afstanden een rol te spelen bij de allroundtoernooien, die toen nog de belangrijkste wedstrijden waren. Anderzijds was Bollerud te vroeg geboren om zich als stayer te specialiseren in een tijd dat er nog geen WK voor afstanden was en de Olympische Spelen nog niet zo overheersend belangrijk waren.

Toen na de Olympische Spelen van 1972 een aantal schaatsers onder leiding van Ard Schenk en Kees Verkerk een profliga begonnen, kreeg Ingar Bollerud nog een nieuwe kans. Bij het EK en WK van 1973 reed hij zich bij de laatste zestien en mocht hij de afsluitende tien kilometer rijden.

Maar in Noorwegen was met Stensen, Sjobrend, Storholt en Stenshjemmet een nieuwe generatie allrounders opgestaan, die stonden te trappelen om de hegemonie van de oude garde over te nemen en raakte Ingar Bollerud op de achtergrond.

De op 16 november 1972 geboren Ingunn Bollerud viel eveneens al op jeugdigde leeftijd op, maar niet op de gladde ijzers, maar op de smalle bandjes. Al op zestienjarige leeftijd nam ze in 1989 deel aan het WK wielrennen voor senioren in Chambery, zowel individueel als in de ploegentijdrit.

In de jaren negentig was ze een vaste waarde in het damespeloton. Ze werd drie keer uitgezonden naar de Olympische Zomerspelen en ze was op de WK's op de weg bijna altijd present. Medailles of echte uitschieters waren er niet bij. De beste klasseringen waren individueel 35ste bij de OS in Sydney in 2000 en 31ste bij het WK in Valkenburg in 1998. Als lid van de Noorse ploeg werd ze in 1993 in Oslo achtste in de ploegentijdrit.

Eén van de hoogtepunten in haar wielercarrière was de etappezege in de door Leontien van Moorsel gewonnen Tour Féminin. De derde plaats in de Holland Ladies Tour in 1998 en een tweede plaats in de Tour de Bretagne in 2000 waren eveneens hoogtepunten.

Nadat Ingunn afscheid had genomen maakte ze in 2004 een comeback bij de Paralympische Spelen in Athene waar ze als 'piloot' fungeerde voor haar visueel gehandicapte landgenote Tone Gravvold. Het koppel werd tweede in de tijdrit, vijfde in de wegwedstrijd en vierde in het klassement. Bij het EK van 2005 in Alkmaar pakten de dames goud in de tijdrit en brons in de wegwedstrijd.

Zonder supersterren te zijn geweest, hebben vader en dochter hun sporen in de schaats- en de wielersport wel verdiend. Rest de vraag of het daarbij blijft of dat er een nieuwe generatie Bollerudjes zit aan te komen? In onze glazen bol is er nog niets in zicht, maar je weet het maar nooit.

De schaatssuccessen van de Noorse schaatsselectie in Pjongjang kunnen er wellicht oorzaak van zijn dat de trofeeën van opa en die van moeder weer eens met bijzondere belangstelling worden bekeken en kriebels in de genen opleveren.

IJs en wieler dienende, tot volgende week

Foto’s: archief Ad van der Linden

Door Ad van der Linden, 25 februari 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web