Uit de ordners van Jan ,,,

Adrie Van der Poel was in 1985 zo oud als zijn zoon David nu is. Met dat verschil dat vader zich toen nog volledig de focus op een wegloopbaan had en het veldrijden iets was uit zijn beginjaren als wielrenner.

Zijn loopbaan als beroepsrenner begon in 1981 waarbij hij meteen opviel met tweede plaatsen in Parijs-Nice en de Waalse Pijl. Pas gaandeweg zijn profcarrière ging hij ook veldrijden om het hele jaar in competitie te kunnen blijven.

Al rap bleek hij in die discipline bij de wereldtop te horen en de laatste jaren van zijn carrière hield hij zich nog vrijwel uitsluitend met het veldrijden bezig, hoewel hij tot het eind hoop heeft gehouden op een zege in Parijs-Roubaix.

Adrie, 58 jaar inmiddels, was maar liefst twintig jaar profwielrenner. Met op zijn palmares in totaal 178 overwinningen waarbij twee etappes in de Tour de France en de klassiekers Clasica San Sebastian, Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik en Amstel Goldrace.

En natuurlijk was hij een van de beste Nederlandse veldrijders ooit. Daartoe in staat gesteld door Rabobank kon hij zich enkele jaren lang geheel focussen op de cyclocross om vrijwel aan het eind van zijn prachtige carrière op 36-jarige leeftijd nog wereldkampioen te worden.

Sinds Van der Poel in 2000 is gestopt met wielrennen en crossen, heeft hij zich ontpopt tot een topper wat betreft het bedenken van veldritparcoursen. Zo was ook het onlangs verreden WK parcours van Valkenburg van zijn hand.

Velen, deelnemers én toeschouwers, zullen zich het meer dan zware parcours bovenop de Cauberg ongetwijfeld nog jaren herinneren. Jammer dat zoon Matthieu een mindere dag had anders was het WK helemaal de kers op de taart van de familie geweest.

Van der Poel was de kampioen van het karakter. In een interview bekende hij soms niet zo aardig geweest te zijn. "Als er iets niet lukte, dan was ik niet aanspreekbaar. Als topsporter moet je weten wat je kunt en niet kunt. Als je op een bepaald moment niet sterk genoeg bent, moet je slim zijn. Ik kon een wedstrijd van het begin tot het einde lezen."

De al eerder genoemde zoons David en Matthieu blijken grote talenten te zijn. Recent zei Adrie in een interview: “Eerlijk gezegd heb ik me er nooit mee bemoeid. Dat wil zeggen: wel in de mate dat ik zei dat als ze gingen fietsen ze ook moesten trainen. Maar niet in de orde van: je móet dit en je móet dat."

Hij oogt wel als een vader die vol overgave bezig is met de sport van zijn kinderen. “Allee, dat doen toch alle vaders", zegt hij over het vooral vuile werk dat de sport met zich meebrengt.

Maar voor de rest? “Ik probeer ze af en toe wat raad te geven. Soms doen ze daar iets mee, en soms niet. Het is vooral een kwestie van luisteren en kijken. Af en toe zeg ik dan wat. Ik denk dat ik mijn kinderen aardig met rust laat."

Foto 2: © Cor Vos

Door Jan Houterman, 19 februari 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web