Van de smalle bandjes naar de gladde ijzers …

Met de Olympische Winterspelen in volle gang nam mijn twijfel toe, of in deze rubriek al alle schaatsende wielrenners aan bod zijn geweest die aan de zowel zomer- als aan de winterspelen hebben deelgenomen?

Ik tel er tot op heden elf en na verdere inventarisatie ben ik er achtergekomen dat waarschijnlijk alleen de Amerikaanse Chris Witty ontbreekt. Zij was vier keer deelneemster aan de winterspelen en één keer aan de Zomerspelen. Bij een van haar deelnames aan de winterspelen werd ze uitverkoren om bij de openingsceremonie de Amerikaanse vlag te dragen.

Als schaatsster behaalde Witty in 2002 in Salt Lake City goud op de 1000 meter. Haar Olympische record op die afstand werd pas verbeterd door de nieuwste Olympische kampioene Jorien ter Mors in haar sublieme race van een paar dagen geleden.

De op 23 juni 1975 geboren Christine Diane Witty is afkomstig uit de ‘badger state’ Wisconsin, waar ze in de buurt van de grote stad Milwaukee opgroeide. Nog dichterbij is West-Allis, het plaatsje met de befaamde kunstijsbaan waar al meer Olympische kampioenen zijn ontdekt.

Nog maar veertien jaar oud maakte Witty in 1990 haar debuut bij de nationale sprintkampioenschappen bij de senioren. Als junior reisde ze al de wereld rond, samen met haar eveneens schaatsende broer Mike, om namens de USA aan internationale schaatswedstrijden deel te nemen.

De opvallend roodharige Witty ontwikkelde zich als een sterke sprintster. In 1996 behaalde ze in Thialf de wereldtitel op de kortste afstand. Op de winterspelen van twee jaar later in het Japanse Nagano werden ook haar Olympische ambities vervuld met zilver op de 1000 meter en brons op de 1500 meter, beide keren achter onze ‘Timmertje’.

De 1000 meter was de afstand waarop Witty haar grootste successen heeft behaald. Toen ze kort voor de winterspelen van 2002 in Salt Lake City de ziekte van Pfeiffer kreeg, leken haar kansen verkeken. Maar als in een typisch Amerikaans heldenverhaal, reed the female redhead de beste race van haar leven met Olympisch goud als beloning.

Al vanaf haar vijftiende doet Witty ook aan wielrennen als ‘cross-training’ voor het schaatsen. Op de baan richtte ze zich in eerste instantie op de sprint. In de strijd om een ‘ticket’ voor de Olympische Zomerspelen van 1996 moets ze het echter afleggen tegen Connie Paraskevin.

Toen de tijdrit over 500 meter een Olympisch onderdeel werd, ging Witty zich daarop toeleggen. Ze werd nationaal kampioene, won goud op de Panamerikaanse Spelen en eindigde in 1998 als vierde bij het WK.

De kwalificatie voor de Olympische Spelen van Sydney in 2000 had nogal wat voeten in aarde. Het scheelde niet veel of haar uitzending was in de rechtbank beslist. Dit werd op het laatste moment voorkomen toen haar concurrente Tammy Thomas op doping werd betrapt.

Met haar status als bekende dubbel-Olympiër durfde Chris Witty het bij de winterspelen van Turijn aan om aandacht te vragen voor een heikel onderwerp. Ze was in haar jeugd meermalen slachtoffer geweest van seksueel misbruik, ervaringen die ze volgens haar deelt met veel jeugdige sporters.

Ook was Witty geheel open over haar seksuele geaardheid. Het bracht haar zelfs naar Nederland, als partner van de oud-schaatsster Frouke Oonk. Ze is ook nu nog betrokken bij het in Eindhoven gevestigde fitnessbedrijf van Oonk.

Daarnaast is de Olympische schaatsster-wielrenster als afgestudeerd bewegingswetenschapper ook professioneel actief in gezondheidswetenschappelijk onderzoek.

IJs en wieler dienende, tot volgende week!

Foto’s: archief Ad van der Linden

Door Ad van der Linden, 18 februari 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web