Van de smalle bandjes naar de gladde ijzers …

In de Walk of Fame ontbreken de naam en foto van de Canadese Sylvia Burka niet. De bezoekers van de tijdelijke kunstijsbaan in het Olympisch Stadion in Amsterdam, vinden ze in die eregalerij ergens tussen Jaap Eden en Sven Kramer in.

Die twee wielrennende schaatsers schelen meer dan een eeuw in leeftijd en Sylvia, geboren in 1954, zit daar ongeveer tussenin. Ze was niet zo goed als Clara Hughes, maar is voor haar landgenote, die in beide sporten Olympische medailles behaalde, wellicht wel een inspiratie geweest.

Sylvia komt uit Winnipeg en ze debuteerde al op vijftienjarige leeftijd als senior in een groot ionternationaal schaatstoernooi. Dat was in 1970 toen ze deelnam aan het WK allround en het WK sprint. Ook bij haar eerste Olympische optreden in 1972 was ze nog maar zeventien.

In het Japanse Sapporo was Burka niet de enige tiener onder de deelnemers. De latere schaatsster-wielrenster Connie Carpenter was in Sapporo met haar vijftien jaar zelfs nog jonger. En ze waren niet de enige tieners.

De zestienjarige Amerikaanse Anne Henning en de zeventienjarige Westduitse Monika Pflug, beide goed voor goud, waren samen net zo oud als Stien Kaiser, die eveneens goud won. In dat tienergeweld kon Burka nog niet echt meekomen al eindigde ze op de 1000 meter op een verdienstelijke achtste plaats.

Pas in 1973 kwam er een WK voor junioren en Burka was nog jong genoeg om in Assen met grote voorsprong de wereldtitel allround te behalen. Bij de senioren vond ze aansluiting bij de wereldtop bij zowel de sprinters als de allrounders. Door een conflict met bondscoach Jorrit Jorritsma werd ze voortijdig naar huis gestuurd.

In 1976 werd Burka verrassend wereldkampioene allround en bij het WK sprint werd ze derde. Bovendien verbeterde ze het wereldrecord puntentotaal op de allround vierkamp. Een jaar later verspeelde ze door een val op de afsluitende drie kilometer haar wereldtitel allround.

Om een paar weken later in Alkmaar het WK sprint winnend af te sluiten. Burka was daarmee de eerste vrouw die zowel de allround- als de sprintwereldtitel wist te winnen. In 1980 nam Burka in Lake Placid aan haar derde Winterspelen deel om aan het eind van dat seizoen met schaatsen te stoppen.

In de tweede helft van de jaren zeventig was Sylvia Burka ook in de wielersport actief geworden. Op baan en weg vergaarde ze meer dan tien nationale titels. Ze vertegenwoordigde haar land meerdere keren bij WK’s in een tijd toen dameswielrennen nog geen Olympische sport was.

In 1977 stond Burka met een vierde plaats net naast het podium van het WK achtervolging. Ook als wielrenster reed Burka eens een wereldrecord. Op de kilometer met staande start noteerde ze een recordtijd die een jaar standhield.

In het wielerwereldje had Burka kennis gemaakt met Jocelyn Lovell (1950-2016), één van de beste Canadese renners uit die tijd die ook een aantal seizoenen intensief in Nederland gekoerst heeft.

De romance tussen deze twee Olympische topsporters leidde in 1981 tot hun huwelijk. In 1983 werd Lovell tijdens een training aangereden door een vrachtwagen. Hij brak zijn nek en zijn bekken en was voor de rest van zijn leven verlamd. Hij overleed in 2016.

Behalve succes heeft Sylvia Burka ook de nodige tegenslag te verwerken gehad. Haar sportcarrière kan dan ook gezien worden als een metafoor van het leven.

IJs en wieler dienende, tot volgende week!

Foto’s: archief Ad van der Linden

Door Ad van der Linden, 4 februari 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web