Uit de ordners van Jan …

Het is vrijdag 14 januari 2011. Rond halfelf in de ochtend overleed op 77-jarige leeftijd Peter Post, in de jaren zestig een zesdaagsencoryfee en daarna met zijn Raleighploeg de grondlegger van het totaalwielrennen.

Post ontpopte zich als wielrenner tot de 'Keizer van de Zesdaagsen'. Hij won er 65, en boekte op de weg ook ruim honderd overwinningen. Zijn actieve wielercarrière eindigde abrupt na een val begin 1972 in de Zesdaagse van Rotterdam.

De Amsterdammer werd vervolgens ploegleider van de TI-Raleigh-ploeg. Na een moeizame start groeide die équipe uit tot de beste van de wereld. De ploeg realiseerde met renners als Jan Raas, Gerrie Knetemann, Hennie Kuiper, Johan van der Velde, Joop Zoetemelk een ongekende zegereeks in klassiekers, wereldkampioenschappen en de Ronde van Frankrijk.

Het hoogtepunt was de Tour van 1980 waarin Joop Zoetemelk het 'geel' naar Parijs bracht en de ploeg elf ritten won. Helaas viel de formatie in het najaar van 1983 uiteen op het moment dat Raas de strakke leiding van Post niet meer accepteerde.

Post bouwde met Panasonic aan een nieuwe ploeg. Het werd weer een succes, maar de Nederlandse renners die hij aantrok, onder wie Peter Winnen, Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse, hadden niet zo veel succes als ze bij andere ploegen hadden. In het najaar van 1992 hield Panasonic het voor gezien. Post kreeg nog de leiding van een ploeg gesponsord door verffabrikant Sigma, maar zijn strakke ideeën over organisatie en discipline kreeg hij er niet in bij de renners.

Na twee jaar hield de samenwerking in 1995 op en was Post na 21 jaar ploegleider af. Hij trad niet meer op de voorgrond, maar achter de schermen kwam hij nog wel in actie. Bijvoorbeeld als saneerder bij de Farm-Frites-ploeg en in 2005 als adviseur van de Rabobank-ploeg. Post kwam pas bij die ploeg toen Jan Raas - met wie hij sinds TI-Raleigh was gebrouilleerd – er was vertrokken. De werkzaamheden bij Rabobank waren ook slechts van korte duur.

Post was ook jarenlang voorzitter van de Club 48, die ieder jaar de verkiezing van de wielrenner van het jaar organiseert. Bij zijn aftreden in 2008 werd de Peter Post Carrièreprijs in het leven geroepen en het wielermonument dat hij was geworden was de eerste laureaat.

Het is een onderscheiding voor afzwaaiende renners die veel voor de sport hebben betekend. Onder andere Richard Groenendaal (2009), Joop Zoetemelk (2011) en Bart Brentjens (2014) hebben deze award in hun prijzenkast staan.

Langzaam maar zeker verdween Post in de anonimiteit en zijn mooie bungalow in Amstelveen werd de uitvalsbasis van fietstochtjes. Meestal voerden die langs Uithoorn, Nieuwkoop en de Vinkeveense plassen. Hij vertelde er in 2007 over in het boekje ’26 rondjes in het Groene Hart’ geschreven door Fred van Slogteren. Daarin getuigt hij vol passie over het genot dat de racefiets hem tot op gevorderde leeftijd schonk.

Bevrijd van alle besoignes waar hij jarenlang druk mee was, nam hij op de fiets de tijd om eens goed om zich heen te kijken. En wat zag hij? Het natuurlijk schoon van dat gebied? De wijdsheid van het landschap? De vele molens aan de horizon?

Nee, niets van dat alles. Peter Post keek naar de koeien. Schatte de kwaliteit van het vlees op de schoften, calculeerde de commerciële waarde, rook de geur weer van bloed en zaagsel en voelde de nostalgie in zijn lijf. Want, wat kun je anders van een slagersoon verwachten?

Door Jan Houterman, 29 januari 2018 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web