Van de boekenplank van Wim …

RIK VAN LOOY
 

door Roger De Maertelaere

“Met een A4 formaat en 192 pagina’s is dit geen boek om over het hoofd te zien. Het gaat dan ook over één van België’s grootste wielerzonen. Toen ik eens werd geïnterviewd door de BRT, vroeg de dame die het interview afnam, wie ik na Eddy Merckx de grootste Belgische wielrenner vond. Ik hoefde geen seconde te denken en ik zei: Rik Van Looy. Ik kon niet meer stuk bij haar, want zij bekende uit Herentals afkomstig te zijn, de geboorte- en woonplaats van de plaatselijke Keizer. Het is een boek dat in enigszins chronologische volgorde de carrière van Rik II behandelt met alle hoogte- en dieptepunten. Met heel veel foto’s die vaak paginagroot worden afgebeeld en met een zeer uitgebreide palmares die maar liefst 47 pagina’s in beslag neemt. Het is vlot geschreven en dat kun je wel overlaten aan Roger De Maertelaere, de wielerjournalist die al bijna veertig jaar voor Het Laatste Nieuws werkt en vele wielerboeken op zijn naam heeft staan. De Mannen van de Nacht, over de geschiedenis van de Zesdaagse, is de diamant in zijn oeuvre, maar dit boek mag er ook zijn. Het begint met een fraai gedicht van Willy Vanhegge en dat begint zo:

‘Renners waren nog goden toen,
in wollen trui in nevelen
van radio en krant gehuld.’

En zo is het ook, want de Belgische kranten zouden zonder de wielersport een stuk dunner zijn. In het boek ook ...

... aandacht voor de trouwe knechten van Van Looy, met in het bijzonder Ward Sels en Edgar ‘Labieken’ Sorgeloos. Dat waren heel goede renners die hun grote kwaliteiten geheel in dienst stelden van De Keizer. Van Looy reed zijn laatste jaren in dienst van de Nederlandse Willem II-Gazelle ploeg en ik heb gelezen dat in het eerstvolgende nummer van Wieler Magazine (vanaf 7 juni in de winkel) een uitgebreid artikel staat over de succesrijke geschiedenis van die ploeg, waarin Van Looy een groot aandeel had. Het is het zoveelste boek dat is uitgegeven door De Eeclonaar, een uitgever die de wielerwereld overstroomt met boeken. Het zou in mijn ogen wel een beetje minder mogen, want de verzadiging ligt op de loer. Zelfs in het knotsgekke wielerland België. 

Tot volgende week!”

Wim van Eyle

Door Fred van Slogteren, 31 mei 2007 10:00

Willy

Beste Wim,

De wielerdichter waarover je het hebt heet Willy Verhegge, en niet Willy Vanhegge.

Geplaatst door Luc, 31 mei 2007 13:53:58

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web