Bergwerff ad ad ad

Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 11 januari …

Nino Defilippis was in 1962 een toprenner die nu eindelijk wel eens de Ronde van Italië wilde winnen. Hij was al tien keer in de Giro van start gegaan, maar als klassementsrenner was hij slechts op een tiende plaats blijven steken.

In 1962 moest het lukken en hij had alles in zijn voorbereiding gestopt, want als dertigjarige wist hij dat hij niet zo veel kansen meer zou krijgen.

Defillipis begon supergemotiveerd aan het karwei als kopman van de sterke Carpano-ploeg. Er waren goede afspraken gemaakt, maar met meer dan honderd renners is dat geen garantie dat alles loop-t zoals gewenst. 

Ook dit keer wilde het niet lukken, want Nino werd verrast door de pas 22-jarige Franco Balmamion. hij schreide hete tranen van woede en teleurstelling, want zijn stadgenoot – de heren kwamen allebei uit Turijn – was ook nog eens van zijn een van zijn knechten.

Dat die overwinning van Balmamion geen toeval was, bewees de renner die vandaag 78 jaar geleden werd geboren, een jaar later toen hij wederom de Giro won.

Hij toonde zich in zijn verdere carrière een sterke ronderenner, die in de Giro nog een keer tweede werd en in 1967 derde werd in de Ronde van Frankrijk.

In het eendagswerk kon hij ook uit de voeten en dat bewijzen zijn overwinningen in het Kampioenschap van Zürich en het nationaal wegkampioenschap.

Wat hij Defilippis geflikt had overkwam hem zelf in Milaan-San Remo in 1965 met dat verschil dat het niet een van zijn knechten was die hem een dolk in de rug stak, maar een nog vrij onbekende Nederlander.

In de finale van de Primavera van 1965 was hij vooruit met zijn landgenoot Vittorio Adorni en de jonge Arie den Hartog een tweedejaars prof uit het dorp Zuidland op de Zuid-Hollandse eilanden.

Arie gaf zichzelf weinig kans tegen twee uitgekookte Italianen, die veel meer ervaren waren dan hij, maar toen hij die twee met elkaar zag smoezen, begreep hij dat ze het op een akkoordje hadden gegooid en Balmamion de sprint voor Adorni zou gaan aantrekken.

Dat had hij wel vaker bij de hand gehad en in de lange sprint zorgde hij er voor dat Adorni niet aan het wiel van Balmamion kon komen door zich tussen hen te wringen. Dat lukte wonderwel en Arie won met lengtes voorsprong als eerste Nederlander Milaan-San Remo.

Op het podium keek Franco Balmamion net zo beteuterd als Defilippis drie jaar eerder in Milaan na afloop van de Giro. Arie straalde echter. En terecht!

Foto’s: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 11 januari 2018 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web