ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Herinneringen bij een foto …

Vanwege het verschijnen van het derde deel van Als je de Tour niet hebt gereden … heb ik het in deze dagen behoorlijk druk en komt het plaatsen van blogs op het slogblog niet altijd goed uit.

Maar geen nood, ik kan een beroep doen op een voorraad van meer dan twaalfduizend blogs die geen mens allemaal in zijn hoofd heeft zitten om te herplaatsen. Ook ik niet, hoewel ik ze er allemaal heb opgezet.

Deze foto is zeer geschikt en aktueel omdat deze fraaie foto van een nog jonge Laurens ten Dam ook in deel III van mijn trilogie staat. De foto is gemaakt door Philip van der Ploeg, van wie er meerdere foto’s in staan.

Helaas is Philip door zijn opgroeiende dochters niet meer zo fanatiek met wielerfoto’s bezig, maar zijn bestaande oeuvre moet voor veel wielerliefhebbers een lust voor het oog zijn, ikzelf niet uitgezonderd.

‘In de jaren tachtig was ik directeur van een reclamebureau en een van onze klanten was een groot caravanmerk. Behalve sleurhutten in allerlei maten en prijzen zat er ook een camper in het leveringsprogramma.

Zo’n ding was weliswaar van alle gemakken voorzien, maar kostte in die tijd het lieve bedrag van tachtigduizend gulden. Dat was een hoop geld, dus werden ze tot teleurstelling van mijn klant maar mondjesmaat verkocht. Mij werd gevraagd daarvoor een oplossing te bedenken.

In die tijd waren de Nederlandse profs heel succesvol in de Tour en de klassiekers en dat vertaalde zich onder meer in de vele criteriums die er in het hele land werden georganiseerd. Bij een bezoek, aan voor mij het eerste maar voor de renners het zoveelste rondje rond de kerk, zag ik bij de start al die vermoeide koppen.

Vanavond in Friesland, morgen in Limburg en overmorgen in de kop van Noord-Holland. Tussendoor nog even naar huis en na een week een paar duizend kilometer meer op de teller van de auto. Ik stelde mijn klant een mailing voor gericht op de toenmalige beroepsrenners zo’n zestig in aantal.

Mijn ontwerper maakte een mooie rijk geïllustreerde kaart. De benodigde foto’s werden bij Cor Vos besteld en voor een wervende tekst zorgde ik zelf. Het vermoeiende leven van een wielerzigeuner was in beeld gebracht, compleet met een comfortabele oplossing. Dé camper!

Na de koers direct op de fiets naar de dichtstbijzijnde camping waar het ding ’s middags was geparkeerd, lekker douchen, slapen, verkwikt weer op en de volgende dag op je gemak naar de volgende koers.

Ik vroeg bij de KNWU een lijst aan van de toenmalige profs en die kreeg ik tot mijn verbazing zomaar toegestuurd. Compleet met de adressen en telefoonnummers. Privacy was toen kennelijk nog een onbekend woord.

De volgende stap was het versturen van de mailing. verstuurd maar geen enkele reactie. Helemaal niks, nada. Ik heb vervolgens de hele lijst door de dames van onze receptie laten nabellen, maar geen van de coureurs deelde mijn inzicht over de voordelen. Mission mislukt!

Ik was het helemaal vergeten, tot ik vorige week las dat Laurens ten Dam zijn rennersleven al een paar jaar zo heeft georganiseerd. Hij trekt langs de criteria met een camper en met zijn gezin in een camper krijgt hij de rust die zijn collega’s node missen.

Ik weet niet of zijn collega’s inmiddels tot hetzelfde inzicht zijn gekomen. Het zou kunnen dat het er meer zijn, maar het kan ook dat Laurens nog steeds de enige is. En de foto?

Die dateert uit 2006 toen Laurens ten Dam nog voor unibet.com reed en in de SterElektroTour de bolletjestrui won. Goeie ouwe tijd.

Foto: © Philip van der Ploeg

Door Fred van Slogteren, 5 december 2017 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web