Uit de wasserette van Henk …

Oleg Tinkoff is enigszins te vergelijken met mannen als Nico de Vries en Dirk Scheringa. Schathemeltjerijk geworden met een gat in de markt waar ze op het juiste moment ingedoken zijn, wisten ze van gekkigheid niet wat ze al die poen aan moesten.

Oliemagnaat De Vries kocht een wielerploeg en modelleerde die begin jaren zeventig om het supertalent Fedor den Hertog heen; Scheringa kocht de BVO AZ op en strooide er met geld en Oleg Tinkoff deed hetzelfde met een wielerploeg.

Rijk geworden met Tinkoff Credit Systems wilde hij de wereld laten zien hoe rijk hij wel niet was. En wat is dan een betere etalage dan een wielerploeg? Om jonge Russische renners de kans te geven aan het grote wielergebeuren te ruiken.

Het werd in eerste instantie een Russisch-Italiaanse ProContinental-formatie die hij in 2007 de weg opstuurde. Voor de ploegleiding shopte hij in Italië, waar hij ook zijn landgenoot, oud-renner Dmitri Konyshev, oppikte.

Met een tiental Russen en wat Italianen had hij snel een ploeg op de weg, maar de namen waren hem te onbekend om indruk te maken. De echt grote renners zaten verankerd in de ProTour-ploegen dus dat was geen optie.

Er waren wel grote namen beschikbaar, maar die hadden een kruisje achter hun naam. Een dopingkruisje wel te verstaan, waardoor er met een grote boog om ze heen werd gelopen.

Tinkoff geloofde toen nog dat het met de dopingjacht wel mee zou vallen, had minder scrupules en zo traden Danilo Hondo, Tyler Hamilton, Jörg Jaksche en Salvatore Commesso tot zijn ploeg toe.

Geschrokken door wat er allemaal in 2007 is gebeurd werd hun jaarcontract niet verlengd en Oleg ging met zo’n twintig renners verder, die met elkaar gemeen hadden dat ze vrijwel onbekend waren.

Hij kwam weer in beeld toen hij ging samenwerken met de Saxobank-ploeg van Bjarne Riis, maar dat die samenwerking niet goed zou gaan kon je bijna voorspellen.

De wielervakman die als een geweldige coach zijn renners met geduld en toewijding bracht en de rouwdouwer met een te grote bek en te veel macht, die direct successen verlangde met de stelling dat met geld alles te koop is.

Het liep spaak, Tinkoff nam de hele ploeg over, gaf Riis een schop onder zijn kont, zette er ploegleiders in die precies deden wat hij wilde en bemoeide zich overal mee.

Hij fietste mee in de training, had overal het laatste woord en als er niet gewonnen werd, kregen de renners op hun lazer. Hij dreigde om de haverklap de stekker uit de ploeg te trekken als er geen successen werden behaald en hij hield uiteindelijk woord.

Eind 2016 verdween Oleg Tinkoff uit de wielersport om er – mogen we hopen – nooit meer in terug te keren. Een kleurrijk figuur, dat wel, maar we kunnen hem missen als kiespijn.

Dit truitje heb ik van Marijn Wagtmans gekregen, de zoon van mijn vriend Rini. Ik denk dat het een collectors item is, maar ik weet eigenlijk niet waarom.

Foto 2: © Cor Vos

Door Henk Theuns, 29 november 2017 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web