De Burgerlijke Stand van 12 mei.

Pierre BRAMBILLA (1919, overleden 13.02.1984, Frankrijk)

Zonder verhalen, anekdotes en legendes zou de Tour de France een gewone sportwedstrijd zijn. Maar dat enorme brok historie zorgt ervoor dat we over de Ronde aller ronden niet uitgepraat en uitgeschreven raken. De Tour van 1947 was er een met een fantastische ontknoping, waarmee de kleine Breton Jean Robic tot de heldenstatus piekte. Maar winnen en verliezen horen bij elkaar als peper bij zout en de grote verliezer van die Ronde van Frankrijk was Pierre Brambilla. Een in Zwitserland geboren Italiaan en dan word je in het thuisland niet als een authentieke spaghettivreter gezien. Daarom hadden de ‘echte’ Italianen niet zo’n trek om De Klomp te helpen in zijn poging de Tour te winnen. Anderzijds waren de Fransen er ook niet zo op gebrand om de renner, die al sinds jaar en dag in hun land woonde, aan de overwinning te helpen. Hij was immers Italiaan en dat land was in de net afgelopen oorlog, onder leiding van de Duce Benito Mussolini, stevig fout geweest. Arme Brambilla de voor een dubbeltje geboren coureur die ook nog eens was toegerust met een grote kluskin, waaraan hij de bijnaam De Klomp overhield. Ondanks alle tegenwerking was hij op de laatste dag van de eerste naoorlogse Tour echter de grootste kanshebber op de overwinning. Hij stond na de monstertijdrit over 139 kilometer stevig aan de leiding met een voorsprong van bijna drie minuten op Robic. Dat met nog slechts twee vlakke ritten te gaan naar Parijs. In de voorlaatste etappe kon Brambilla zich makkelijk handhaven, maar in de laatste rit ging er een groepje lopen onder aanvoering van de geduchte Belg Briek Schotte, de Fransman Edouard Fachleitner en Jean Robic. Het peloton lummelde richting Parijs en geen enkele renner stak een poot uit voor de arme Brambilla. Toen die in Parijs arriveerde was Jean Robic al zestien minuten over de finish en zeker van de overwinning. Ontroostbaar en woedend was Brambilla en van kwaadheid trapte hij ter plekke zijn fiets in elkaar, nam de schroothoop mee naar huis en begroef die in zijn tuin. In 1949 liet hij zich tot Fransman naturaliseren en in 1960 keerde hij in het peloton terug als ploegleider van de Liberia-ploeg. Daarin zaten knappe renners als Henri Anglade, Germain Derycke, Jean Dotto, Dominique Forlini en Richard Van Genechten. Hij zal ze ter motivatie wel niet zijn trieste verhaal hebben verteld. Pauvre Pierre!

De andere op 12 mei geborenen zijn:

BATTISTINI, Graziano (1936, overleden 22.01.1994, Italië)
BENOIT, Adelin (1900, overleden 18.06.1954, België)
BINNENDIJK, Marlijn (1986, Nederland)
BURTON, Beryl (1937, overleden 08.05.1996, Groot Brittannië)
DECROIX, Lieselot (1987, België)
DUIJN, Marcel (1977, Nederland)
MARTANO, Giuseppe (1910, overleden 02.09.1994, Italië)

Door Fred van Slogteren, 12 mei 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web