Het was me het weekje wel …

De Vuelta is een week onderweg en de amusementswaarde is nog gering. Wel is het al duidelijk dat Chris Froome gaat winnen. Hij is sterk, toont initiatief, pakt seconden waar dat maar mogelijk is en is niet de klassementsleider die voor tachtig procent op zijn ploeg steunt, zoals hij in de Tour deed.

Froome is dé leider, deelt de lakens uit en van zijn naaste concurrenten ben ik niet onder de indruk. Contador uitgezonderd. De Madrileen is over zijn hoogtepunt heen, maar probeert nog bijna dagelijks zijn kunstje te vertonen. Respect!

De twee Nederlandse kopmannen die met grote plannen naar Spanje zijn afgereisd, vallen tot nu toe tegen. Kruijswijk meer dan Kelderman. Het kan misschien in de laatste week nog meevallen, maar dat moeten we afwachten.

Na zijn dramatische val in de Giro van 2016 waar hij een vrijwel zekere zege weggaf, dreigt een trauma voor de rossige Brabander. Hij zal een grote ronde moeten winnen om niet de geschiedenis in te gaan als die schlemiel die in die ijswand stuurde, viel en de Giro verloor.

Sindsdien heeft hij de Vuelta van 2016 moeten verlaten na een val, moest hij in de Giro van dit jaar zijn door ziekte en vormverlies zijn revanchegevoelens opzouten en dreigt hij in deze Vuelta niet in de buurt van het podium te komen. Hij staat nu al op ruim vier minuten achterstand.

Met Kelderman ligt het anders, die komt gewoon tekort als het in de koers menens is en het is een beetje sneu dat Barguil en Oomen zich voor hem moeten opofferen, terwijl ze misschien op dit moment wel beter zijn.

Ik denk en daar heeft Wilco in het verleden zelf ook op gezinspeeld dat hij de druk van het kopman zijn, niet aankan. Dat het verlammend op hem werkt. Dat kan, want er zijn voldoende voorbeelden van onder die druk bezweken kopmannen.

Hij staat nu twaalfde in het klassement op ruim twee minuten van Froome. Ik ben bang dat die voorsprong alleen maar groter gaat worden en hij niet bij de eerste tien eindigt.

Ik hoop dat in de rest van de Vuelta Sam Oomen (foto 1) de gelegenheid krijgt om te laten zien wat hij kan. Als ik zie wat voor werk dat piepjonge ventje al voor Kelderman heeft opgeknapt, dan zou ik wel eens willen zien waartoe hij in staat is.

Vanuit de filosofie van Iwan Spekenbrink is het volstrekt logisch dat Warren Barguil door de ploeg naar huis is gestuurd. Geen renner is belangrijker dan de ploeg en na zijn fantastische Tour is de Fransman dat wellicht een beetje vergeten. Of hij heeft gedacht, schijt aan dronken Naatje, ik ga toch weg.

Genoten heb ik wel van het optreden van Jetse Bol (foto 2), die in de afgelopen dagen twee keer virtueel aan de leiding heeft gestaan. Hij krijgt de kans, omdat hij voor een ploeg rijdt met een wildcard en dus moet aanvallen.

Ook complimenten voor het optreden gisteren van Daan Olivier en Michel Kreder. Vlieg er maar in, laat zien wat je kunt en ontdek jezelf. Hoeveel renners zijn met die instelling niet groot geworden?

Foto’s: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 27 augustus 2017 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web