ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Van de boekenplank van Wim …

JAN HUGENS DE LIMBURGSE LOCOMOTIEF

door Driek van ’t Hoofd

Wie mocht denken dat Tom Dumoulin de enige Limburgse tijdrijder van wereldformaat is in de wielerhistorie, heeft het mis. In de jaren zestig van de vorige eeuw was Jan Hugens (1939-2011) uit Amstenrade er ook een.

Hij was in zijn tijd wereldtop en heeft menigmaal de allergrootste van allemaal het vuur na aan de schenen gelegd. Dat was natuurlijk de man die ze Monsieur Chrono noemden, vijfvoudig Tourwinnaar Jacques Anquetil.

Jan Hugens was een begenadigd wielertalent, maar zoals wielrenners dat noemen: er zat geen kop op. Hij was gespeend van koersintelligentie, hij wilde alleen maar zo hard mogelijk rijden ook al was dat soms niet in zijn eigen belang.

Zo verloor hij eens de Tour de l’Avenir omdat hij zich niet hield aan het tactisch plan dat zijn ploegleider Jefke Janssen had uitgestippeld. Het kostte hem de zege en dat heeft hij Janssen heel kwalijk genomen.

Ik heb Jan Hugens eens thuis opgezocht voor een interview. Een bijzonder zachtaardige, lieve man, leek hij mij. Maar toen die Tour de l’Avenir ter sprake kwam, toen ging het direct over het grote onrecht hem door Janssen aangedaan.

Hij klampte zich vast aan een klein krantenknipsel in zijn plakboek, waarin een journalist het voor hem opnam. Die man was de enige die dat deed, want alle andere media schreven over de fout van Hugens.

Het toeval wilde dat ik diezelfde dag een afspraak had met Jefke Janssen, want als je vanuit de Randstad naar Limburg of naar een ander ver buitengebied moet, dan probeer je dat te combineren. Het tactisch plan klopte in mijn ogen, al weet je dat pas als het geslaagd is. De manier waarop Hugens het had aangepakt klopte in ieder geval niet.

Janssen vond het jammer dat het toen zo gelopen was, want hij had Hugens als wieleratleet hoog zitten. Als Jan toen niet zo achterdochtig en eigenwijs was geweest, had er een mooie wielercarrière in gezeten, zei hij.

Nee, het was nooit meer goed gekomen met Jan. Hij had een keer een verzoeningspoging gedaan, maar Jan was niet bereid geweest om er zelfs maar over te praten. Wat is het toch jammer dat mensen soms zo blijven mokken. Ze hebben er voornamelijk zichzelf mee.

In dit geval over iets dat al lang niet belangrijk meer was. Helaas heeft hij zijn rancune jegens Janssen mee het graf in genomen. Ik had hem wat dat betreft graag iets meer relativeringsvermogen gegund.

Dat had hij als groot renner zeker verdiend, al is dit boek natuurlijk ook een mooi monument voor de Limburgse locomotief van meer dan vijftig jaar geleden.

in samenwerking met www.wielersportboeken.nl

Foto 2: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 3 augustus 2017 12:00

Hugens-Anquetil

Fred,
Na het lezen van de volgende regels werd ik nieuwsgierig naar de tijdritcarričre van Jan Hugens:
“Hij was in zijn tijd wereldtop en heeft menigmaal de allergrootste van allemaal het vuur na aan de schenen gelegd. Dat was natuurlijk de man die ze Monsieur Chrono noemden, vijfvoudig Tourwinnaar Jacques Anquetil.”

Ik heb me de laatste jaren verdiept in de resultaten van Anquetil en daar kwam ik de naam van Jan Hugens maar weinig tegen.
Ik noteerde de volgende resultaten
Grand Prix des Nations
1961 1 Anquetil 7 Hugens op 13’01’’
1965 1 Anquetil 4 Hugens op 4’07’’
Grand Prix Lugano
1961 1 Anquetil 3 Hugens op 51’’
1962 6 Anquetil op 1’36’’ 7 Hugens op 1’46’’
1964 1 Anquetil 4 Hugens op 4’07’’
Ronde van Italië 1966
Parma-Parma
2 Anquetil op 27’’ 10 Hugens op 2’52’’

Ik kom slechts twee keer tot een resultaat waarbij Hugens een beetje in de buurt komt van Anquetil. Ik heb het boek over Hugens niet gelezen, wellicht zal ik wat uitslagen gemist hebben.
Geplaatst door Piet van der Meer, 03 augustus 2017 20:03:21

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web