ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Quinze ans …

In mijn vijftiende levensjaar, bijna een pensioengerechtigde leeftijd geleden werd ik verliefd. Op de Tour de France, en het is nooit meer overgegaan. Ondanks de jaren 1998, 2007 ook nooit getwijfeld. De Tour overleeft elke aanslag op haar voortbestaan.

Wordt je nu van ’s middags twee uur tot ’s avonds een uur of elf doodgegooid met nieuws en informatie over de Tour, in 1953 moesten we het doen met een half uurtje radio. Het finishverslag van Jan Cottaar.

’s Avonds kwam Cottaar omstreeks tien uur nog een keer terug, meestal met een interview met Kees Pellenaars, die steevast voorspelde dat er de volgende dag weer een Nederlander ging winnen.

In 1953 kreeg hij vijf maal gelijk. Eerst Gerrit Voorting in Dieppe, toen Jan Nolten in Bordeaux, daarna Wim van Est in Monaco en tenslotte Wout Wagtmans in respectievelijk Gap en Montluçon.

Diezelfde Woutje eindigde in Parijs op de vijfde plaats en dat was de beste prestatie ooit door een Nederlander in de Tour geleverd. En de Nederlandse ploeg won het ploegenklassement, een feit dat in het hele land als iets groots werd gevierd.

Een paar dagen later was ik er bij in het Olympisch Stadion toen de ploeg er werd gehuldigd. Een herinnering die ik nog steeds koester. Vorige maand ontmoette ik Henk Steevens (foto 2) weer eens bij een boekpresentatie in Valkenburg.

Henk is de enige nog levende van die wonderploeg, hoewel hij er weinig goede herinneringen aan bewaard. Hij moest al na enkele dagen naar huis, maar hij werd net als Jefke Janssen en Adri Voorting, die Parijs ook niet haalden, wel bij alle huldigingen betrokken.

De herinneringen aan die Tour koester ik nog steeds, want het was de eerste keer dat Nederland echt succes boekte in de Tour de France. Natuurlijk zijn daarna de overwinningen van Janssen en Zoetemelk gekomen en nog andere successen, maar dat was niet meer hetzelfde.

Ik was geen vijftien meer, een leeftijd waarin je lichaam verandert, je niet kan wachten om je toekomst in eigen hand te nemen, je het liefst de wijde wereld in wil trekken en je de geur van het meisje dat voor je op de stang van je fiets zit, nooit meer wil vergeten.

Een lange inleiding voor een van de mooiste Franse chansons ooit geschreven. Claude-Michel Schönberg is een muzikale duizendpoot en in dit lied verwoordt hij precies wat je als vijftienjarige voelt als je verliefd bent.

Dat was ik in mijn vijftiende levensjaar al regelmatig, maar dat was steeds van tijdelijke aard. Mijn liefde voor de Tour de France is gebleven, al is die met alles wat ik nu weet niet meer onvoorwaardelijk.

Toen wel, maar ja … QUINZE ANS.

Foto 1: archief T&T Tekst & Traffic
Foto 2: © T&T Tekst & Traffic



Door Fred van Slogteren, 11 juli 2017 14:00

Verzoeknummer

Voor het Slogblog Tourspel heb ik een verzoeknummer: "Michelle" van les Beatles. Achtergrond is dat in 1977 voor het eerst Radio Tour de France als thema-programma uitgezonden werd. (Voor die tijd werden de gewone radioprogramma's onderbroken met flitsen uit de Tour?) Dat jaar werd het eerste uur van Radio Tour de France altijd geopend met een Beatles-nummer (aangekondigd door Felix Meurders?). Dat was kort na de eerste Beatles-revival naar aanleiding van hun rode en blauwe verzamelalbums. Ik was toen 15 ...
Geplaatst door Team Mollenfelde, 19 juli 2017 09:34:44

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web